பூந்தென்றல்

தீபாவளி எண்ணெய்க் குளியல்(படித்ததில் பிடித்தது)

2011-10-24T19:29:00.001+05:30

தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்தில் முதல் நிகழ்வு... 'கங்கா ஸ்நானம்’ எனப்படுகிற எண்ணெய்க் குளியல்.திருநாள் அன்று இருள் பிரியாத அதிகாலை, உடம்பு எல்லாம் எண்ணெய் வழிய, சிகைக்காய்த் தூள் வாசத்துடன், வெந்நீர்க் குளியல் போடும் சுகமே சுகம்! இது சம்பிரதாயமாக பின்பற்றப்பட்டு வந்தாலும், இதில் புதைந்திருக்கும் மருத்துவக் காரணங்கள் ஏராளம். அதிகாலை குளியல் என்பது உடம்புக்கு மிகவும் நல்லது. காலை 4 மணிக்கு வெதுவெதுப்பான நீரில் குளிப்பதனால் சளித் தொந்தரவுகளோ, வேறு எந்த பிரச்னைகளோ வராது. அந்த நேரத்தில்தான் சுத்தமான ஆக்ஸிஜன் கிடைக்கும். மூச்சு சம்பந்தமான பிரச்னைகளும் வராமலிருக்கும்.
முதல்நாள் இரவே தண்ணீரில் ஆல், அரசு, அத்தி, மற்றும் மாவிலைகளைப் போட்டு வைத்திருந்து, காலையில் அவற்றை அகற்றிவிட்டு, நன்றாகக் கொதிக்க வைத்து, பொறுக்கிற சூட்டில் வெந்நீர் தயாராகும். அதேபோல், தேய்த்துக் கொள்ளும் நல்லெண்ணையைத் தயார் செய்வதிலும் தனிக்கவனம் உண்டு. இஞ்சித் துண்டு, பூண்டுப் பற்கள், மிளகு, விரலிமஞ்சள், சீரகம் சேர்த்து நன்றாகக் காய்ச்சி ஆறியதும், வீட்டின் மூத்தவர்கள் கையால், எல்லார் தலையிலும் சில சொட்டுகள் வைத்துத் தொடங்கிவைக்க, எண்ணெய் குளியல் உற்சவம் இனிதே ஆரம்பிக்கும்!

கேட்க நினைத்தவை

2011-10-19T17:52:00.010+05:30

1. பிரசவ வலி ஆரம்பித்த நேரம் . காலையில் எழுப்புகிறேன்

ஏங்க ! எந்திரிங்க , இன்னிக்கு ஆஸ்பத்திரிக்கு போகணும். எனக்கு வலி ஆரம்பிச்சிருச்சு
மெல்ல எழுந்து உட்கார்ந்து ....."எங்க அப்பாகிட்டே சொன்னியா ..........."
(ஏங்க உங்க அப்பா வந்து பிரசவம் பார்ப்பாரா எனக்கு )- பின்னே பக்கத்துலே இருக்கிற ஆஸ்பத்திரிக்கு போக 50 மைல் தள்ளி இருக்கிற அப்பாவை ஏன் அழைக்க வேண்டும்?

2. பிரசவம் முடிந்து மயக்கம் தெளிகிறேன்
எல்லாரும் என் குழந்தையை பார்த்து ஏதோ சொல்லி கொண்டிருக்கிறார்கள்...
என் மாமியார் தான் "என் (மகள் வயிற்று பெண் )பேத்தியின் நிறம் இவன் வரமாட்டான் போலிருக்கே "
என்னங்கடா உங்க லாஜிக்கு ....அவளுக்கு பிறந்தா அவளை மாதிரி நிறம் இருக்கும்.. இவன் எனக்கு தானே பிறந்திருக்கிறான் ... அப்புறம் எப்படி தான் சிவப்பா பிறப்பான்... அப்படியே இவங்க மகன் சந்தன நிறம் ...இப்போ
பேரனுக்காக வருத்தபடுறாங்க ...போயி பொழப்ப பாருங்கடா...
ஏன்டா இப்போ பிறந்த பையனை சுத்தி நின்னு ஏதேதோ பேசி கடுப்பு ஏத்துரிங்க "
3. அடிக்கடி தொட்டிலில் தூங்குகிற குழந்தையை பார்த்து ..
"எப்படி இருந்தாலும் காது நிறம் தான் வருவான் ...
கொஞ்சம் கருப்பாதான் போயிட்டான்" என்று பெருமூச்சு விடுபவர்களை பார்த்து ..
"கறுப்பா இருந்தா தப்பில்லைங்க பொறுப்பா இல்லேன்னா தான் தப்பு"

4. "நீங்க ஏதும் உங்க பையனுக்கு வாங்கிட்டு வரலையா"....?
"இப்போ வாங்கி கொடுத்தா அவனுக்கு என்ன தெரிய போகுது ?"
யோவ் உங்க நோக்கம் தான் என்ன ? அவன் வேடிக்கை பார்க்கிற மாதிரி ஒரு விளையாட்டு பொருள் ஏதும் வாங்கி தருவதா ? இல்லே வாங்கி தந்தது என்ன பொருள்னு அவனுக்கு தெரியறதா ?

5."ஏங்க நம்ம பையனை பாருங்க . அவனை உங்க கையிலே எடுத்துகோங்க ..."
"சாரி , எனக்கு இதுக்கு முன்னாடி பிறந்த குழந்தையை எடுத்து பழக்கம் இல்லே...வேணுமினா ஒரு மூணு மாசம் கழிச்சு தூக்கிக்கிறேன் "

(ஆமா நாங்க எல்லாம் என்ன மாச கணக்கா ட்ரெயினிங் எடுத்துட்டா வந்தோம்
ஆபரேஷன் முடிஞ்சு மயக்கம் தெளிஞ்ச உடனே எடுத்து கையிலே கொடுத்துறாங்க.நாம சொல்ல முடியுமா... சாரி நர்சம்மா எனக்கு தூக்கி பழக்கம் இல்லே கொஞ்ச நாள் போகட்டுமின்னு )

எனக்கொரு சந்தேகம்

2011-07-06T14:37:00.001+05:30

என்னருமை மகனே ,

உனக்கு ....

அத்தையை போல நெற்றி

தாத்தாவை போல சிரிப்பு

பாட்டியை போல கண்கள்

அப்பாவை போல முகம் ,குணம் ,உடலமைப்பு

இப்படி தான் உன் அப்பா பூரித்து கொண்டிருக்கிறார்

எனக்கொரு சந்தேகம் ?

உனக்கு உயிர்,உணவு கொடுத்து

எத்தனையோ துன்பங்களோடு

ஐயிரண்டு திங்கள் சுமந்து

உன்னை பெற்றவள் நான்

என் அங்கலட்சணம் ஒன்று கூட உனக்கில்லையா ???

நான் யாரென்று தெரியாமலே !!

2010-12-15T14:33:00.004+05:30

என் சின்ன சின்ன ஆசைகள் என்னவென்று கேள் ?

எப்போதாவது நிறைவேற்று ...!!!!

நான் யாரென்று தெரியாமலே

என்னோடு வாழ்ந்து மடிந்து விடாதே

நான் நானாக இருக்கிறேன்
எனக்காய் தோன்றினால் அன்பு செய்வேன்

அல்லால் அமைதியாய் இருப்பேன் என்கிறாய்

நானும் நானாக இருந்துவிடட்டுமா

நீ தாங்குவாயா???

என்னால் முடிகிறதோ ,முடியவில்லையோ

எனக்காக நீ செய்கிறாயோ ,இல்லையோ

உனக்கான கடமையை நிறுத்தியதே இல்லை

உனக்கு பிடித்தது போல் செய்கிற சமையல் விட்டு

எனக்கு பிடித்ததை

ஒரு முறை கூட நான் சமைத்ததில்லை

நானாக இருப்பது என்னவென்று உனக்கு தெரியுமா?

அவசியம் இல்லாமல்

உன் கட்டளையை ,கருத்தை நான் மறுத்ததில்லை

அவசியங்கள் இருந்தும்

உன்னை கட்டாயப்படுத்தியதில்லை

உனக்கு முன்னால்

நான் நானாக இருக்க

அறிந்தோ அறியாமலோ

ஒரு நிமிடமும் அனுமதிக்க பட்டதே இல்லை

அதையாவது தெரிந்து கொள் ! !

பொய்களை மன்னித்து கொண்டிருக்கிறேன்

போலியான சமாதானங்களை ஏற்று கொண்டிருக்கிறேன்

உன்னால் செய்ய முடிந்தும்

என் மீது சுமத்தபடுகிற

உனக்கான பொறுப்புகளை

எந்த கேள்வியும் இல்லாமல் ஏற்று கொண்டிருக்கிறேன்

உன்னை சேர்ந்தவர்களின் வார்த்தைகள்

உனக்கு கிண்டலாய் ..

எனக்கு மட்டும் வேதனையாய்

எத்தனை விமர்சனங்கள் ,அவமானங்கள் ?

யாரையும் எதிர்த்து கேள்விகள் கேட்டதில்லை

என் மன போராட்டங்களை மீறி

உன்னிடமும் புகார்கள் சொன்னதில்லை எப்போதும்

எனக்காக பரிந்து பேசவும் உன்னை அழைத்ததில்லை

உன் கண நேர புன்னகைக்காக -காத்திருந்து

நான் பணிவிடை செய்வது உனக்கு பிடிக்கையில்

தேர்தல் நேரத்து அரசியல்வாதியாய்-எனக்கு

தேறுதல் சொல்ல கூட

உனக்கு நினைவுபடுத்த வேண்டி இருக்கிறது

எனக்கு என்ன வேண்டுமென்று கேட்காத
உன் அலட்சியத்தை
எல்லாவிதத்திலுமாய் பொறுத்து கொண்டிருக்கிறேன்

கால் இல்லாத நாற்காலியில் கூட

ஆளிருக்கிற தெம்பில் ஆடி கொண்டிருக்கிறாய்

பல நேரங்களில் -உனக்கும் பிறரின் நடிப்பு பிடித்திருக்கிறது

பொய்யான புகழ்ச்சி ரசிக்கிறாய்

நாயகனாய் நீ கொண்டாடப்படும் நாடகங்கள் பிடித்திருக்கிறது

உண்மை மட்டுமே முகம் சுளிக்க வைக்கிறது

பசிக்கும் ,ருசிக்கும் ,பணிவிடைக்கும்

மனைவியை அழைத்த மகோன்னதம் போதும்

முகத்தை பார்க்காமலே கூடி

குழந்தையும் பெற்று ,

தலைமுறை வளர்த்த தனிபெருமை போதும்

காதலையும் ஒரு கடமையென செய்ய

போதிக்க வேண்டி இருக்கிறது

மாற்றத்தை வேண்டி எழுதவில்லை நான்

எந்த துன்பமும் எளிதில் பழகி விடுகிறது எனக்கு

வருடங்கள் கழிந்தும்

உன் வாழ்வில் பாதி நானென்பதை தெரியாமலே

என்னோடு இருந்து ...மடிந்து விடாதே !!

பொறுப்பு

2010-12-09T15:46:00.000+05:30

இப்போதெல்லாம் வேலைக்கு போயி சம்பாரிக்கிற படித்த அறிவாளிகள் சிலர் பெருமையாக சொல்லி கொள்கிற வார்த்தை .." எனக்கு எதுவும் தெரியாது . என் செலவுக்கான பணத்தை எடுத்து கொண்டு ,மீதி சம்பளத்தை என் அப்பாவிடம் ,அல்லது என் கணவரிடம் கொடுத்து விடுவேன் . எங்கே முதலீடு செய்ய வேண்டுமோ அவர்கள் பார்த்து கொள்வார்கள் . நம் நல்லது தானே அவர்களுக்கு முக்கியம் ,அதனால் அவர்கள் இஷ்டத்துக்கு விட்டுவிட்டேன்" .

ரொம்ப சரி ,நம் நல்லதை தான் எல்லாரும் விரும்புகிறார்கள் .ஆனால் இதன் மூலம் நாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்ளலாம்

இவர்களுக்கு இருப்பது பொறுப்பை தட்டி கழித்தல் மற்றும் தப்பிக்கும் மனப்பான்மை .

எங்கே எப்படி முதலீடு செய்வதென்று தெரியவில்லையா .சரி தேடி ,படித்து கற்று கொள்ளுங்கள் என்றால் ,எனக்கு நேரமே இல்லை ... இது அடுத்த புகார் .

நாம் சம்பாதிக்கும் பணத்தை யாரிடமும் கொடுக்க வேண்டாம் என்று இந்த பதிவில் நான் சொல்ல வில்லை. ஆனால் உங்கள் பணத்தின் சிறு பகுதியை ,உங்கள் முயற்சியை கொண்டு நல்ல வழியில் முதலீடு செய்ய நீங்கள் துணிய வேண்டும்.

கோபம் ( கண்ணதாசன் வரிகள்-அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்)

2010-12-02T13:00:00.000+05:30

கோபம்

சினம் என்பது சேர்ந்தாரையே கொல்லும் என்றார் வள்ளுவர்

இராமாயணத்தில் முக்கியமான கட்டம் எங்கிருந்து தொடங்குகிறது ?

முதலில் சூர்பனகை மீது இலக்குவன் கொண்ட கோபம்.. அதனால் மூக்கிழந்த நின்ற தங்கையை பார்த்து இராவணன் கொண்ட கோபம் ...

நம் கோபம் எதிராளியை மாற்றாது .அவனுக்கு நம்மிடத்தில் கோபத்தை உண்டாக்குவது தான் அதன் பலன்.

பெரும்பாலும் நம் கோபத்தை எதிராளி பொருட்படுத்துவதே கிடையாது . நாமே நம் மனசு,சரீரம் இரண்டின் நலத்தையும் கெடுத்து கொள்கிறோம் .

எது நடக்க கூடாது என்பதற்காக நீ கோபப்படுகிறாயோ, நீ கோபப்பட்டு நிதானமிழந்த ஒரே காரணத்திற்காக , அது நடந்தே விடுகிறது .. கோபம் முதற்கட்டத்தில் வென்றது போல தெரிந்தால் , நிரந்தரமாக தோல்வியடைய போகிறது என்று பொருள் .

எதையும் சாதிக்க விரும்பும் மனிதனுக்கு நிதானம் தான் அற்புதமான ஆயுதமே தவிர கோபம் அல்ல ..

அம்மாவின் அருமை

2010-10-18T17:41:00.000+05:30

இந்தியா உலக மக்கள் தொகையில் இரண்டாவது நாடு . பிள்ளை பெறுவது ஒரு அன்றாட நிகழ்வு .

இங்கே மணமான தம்பதியர் எதிர் கொள்ளும் கேள்வி ? குழந்தை எப்போ ?

இதே கேள்விகளை நானும் மற்றவரிடம் கேட்டும் இருக்கிறேன். இந்த கேள்விக்கு நடுவே சிக்கியும் தவித்து இருக்கிறேன் .

சின்ன வயதில் நான் குறும்புகள் செய்து அம்மாவிடம் மாட்டும் போது அதிகபடியான ஆத்திரத்தில் அம்மா திட்டும் போது, இப்படி திட்டுவாள் "எங்கிருந்து தான் எனக்குனு நீ வந்து பிறந்தியோ ?"

"அட பாவி ரெண்டு பிள்ளை பெத்தியே.. அந்த ஆஸ்பதிரியிலவாது கேட்டு தெரிந்திருக்க கூடாது .. சரி சரி கவலை படாதே . எங்கிருந்து பிறந்ததுன்னு நான் பிள்ளை பெறும் போது தெரிந்து உனக்கு சொல்றேன்."...எளிதாய் வாயடைத்து விடுவேன் .

ஆனால் நிலைமை இப்போது மாறுகிறது ..தனியே ஒரு நாட்டுக்கு பயணிக்கும் போது இல்லாத பயம் , நள்ளிரவில் தனியாய் நடந்து போகையில் வராத பயம் ...............

சமையலறை வாசனை காரணமாக எனக்கான உணவை சமைக்க முடியாமல் பசியில் தண்ணீரை குடிக்கும் போதெல்லாம்... தாய்மையின் ஆரம்ப கால அறிகுறிகள் கலங்கடிகின்றன.

கோயில் இல்லாத ஊரில் மட்டுமல்ல , பெற்றவள் நமது அருகே இல்லாத ஊரிலும் பெண்களே நீங்கள் குடியிருக்க வேண்டாம் ...என்று சொல்ல தோன்றுகிறது.

முதன்முதலாய் பள்ளிகூடத்தில் சேரும் போதும் நான் பெற்றவளை பிரிந்ததற்காய் அழுததில்லை . படித்து முடித்து வேலைக்காக பெற்றவளை பிரிந்து வேறு ஒரு ஊரில் வசிக்க நேர்ந்த போதும் அதிகம் அழுததில்லை . என் திருமண நாள் அன்று என் பெற்றோரை பிரிந்ததற்காய் நான் அழுததை விட இதோ என் வயிற்றில் சின்னதாய் ஒரு உயிர் முளை விட்டதற்கான அடையாளத்தை மருத்துவர் வாழ்த்துகளோடு சொல்லும் போது

பெரிதாய் அழுகிறேன் " என்னால் முடியவில்லை ,என் பிள்ளைக்காகவாவது என்னை என் அம்மாவிடம் சேர்ப்பித்து விடுங்கள்".

ஆனால் ஒவ்வொரு பிரிவிலும் அம்மா அழுததுண்டு.அம்மாவை புரிந்து கொள்ளாத விளையாட்டு பிள்ளையாய் இருந்தேனோ என்று தோன்றுகிறது.

ஆண்பிள்ளைகள் தங்கள் வாழ்நாளில் அம்மாவை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் கூட போகலாம் .ஆனால் பெண்பிள்ளைகள் அம்மாவை உடலியல் பூர்வமாய் ,உணர்வுபூர்வமாய் புரிந்து கொள்ள பிள்ளை பெறுவதை போல ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் இல்லை.

தகுதி (கேட்டதில் பிடித்தது)

2010-09-09T10:22:00.000+05:30

தகுதி இருக்கா ?

த - தன்னம்பிக்கை

கு - குறிக்கோள்

தி -திறமை

படித்ததில் பிடித்தது -சோளம் கலந்த நம் உணவுகள்

2010-08-31T20:05:00.002+05:30

"பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை" என்ற பழமொழி கேள்விப்பட்டு இருக்கிறோம். "Corn இல்லாமல் எந்த உணவுமே இல்லை" என்று புதிதாக ஒரு மொழி வரும் போல இருக்கிறது. ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா? எப்படி என்று அறிய கீழே உள்ள கேள்விகளில் எத்தனை கேள்விகளுக்கு நீங்கள் 'ஆம்' என்று பதில் சொல்லுகிறீர்கள் பார்ப்போம்.

நீங்கள் காலையில் எழுந்தவுடன் breakfast-க்கு corn-flakes அல்லது Grits என்பதை போன்று உண்பவரா?
உங்களுக்கு கோக் அல்லது பெப்சி இல்லாமல் வாழவே முடியாதா?
ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடுபவரா?
உணவகங்களில் டோமோடோ சூப் அல்லது ஏதேனும் ஒரு சூப் குடிப்பவரா?
எந்த உணவுக்கும் ketchup தொட்டு கொள்பவரா?
சாக்லேட், பிஸ்கட், Candy சாப்பிடுபவரா?
பீர் குடிப்பவரா?
விக்ஸ், இருமல் டானிக் எடுத்து கொள்பவரா?
சாலட் சாப்பிடும் போது சாலட் டிரெஸ்ஸிங் போட்டுகொள்பவரா?
Pizza சாப்பிடுபவரா?
பிரட் சாப்பிடுபவரா?

மேலே கேட்கப்பட்ட கேள்விகளில் ஏதேனும் ஒன்றுக்கு நீங்கள் 'ஆம்' என்று பதில் அளித்திருந்தால் நீங்கள் சோளத்திலிருந்து எடுக்கப்படும் சோள சர்க்கரை - High Fructose Corn Syrup (HFCS) என்ற சுவையூட்டியை தினமும் உண்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.
இந்த சர்க்கரை அதிக ஆபத்தானது. தற்போதைய இளைஞர்கள் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தால் இந்த சர்க்கரை கலந்த உணவுகளை அதிகம் உண்கிறார்கள். இதுகுறித்து இளைம் தலைமுறையினருக்கு பெற்றோருக்கும் விழிப்பு உணர்வு இருக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம்.

சோளத்தில் உள்ள கார்போஹைடேரேட் பல வேதியியல் மாற்றங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பிறகு fructose எனப்படும் சர்க்கரையாக மாற்றபடுகிறது. இந்த fructose, corn syrup (100% glucose) உடன் மேலும் சுவையூட்ட சேர்க்கபடுகிறது.

சோளத்தின் விலை கரும்பின் விலையை விட மலிவாதலால் இந்த HFCS மேற்குறிப்பட்ட எல்லா உணவு பொருள்களிலும் சர்க்கரைக்கு பதில் அமெரிக்காவில் முதலில் சேர்க்கபட்டது. தற்போது இந்தியாவில் தயாரிக்கப்படும் உணவுகளிலும் அதிக அளவு இது சேர்க்கப்பட்டு வருகிறது.

சரி, இது நல்ல விஷயம் தானே என்று நினைத்தால், இல்லை!

கரும்பு சர்க்கரையில் இருக்கும் கார்போஹைடேரேட் அளவை விட இந்த சோள சர்க்கரையில் இருக்கும் கார்போஹைடேரேட் அளவு அதிகம் என்பதால், அதில் தயாரித்த உணவை செரிக்க நம்முடைய உடல் அதிக அளவில் இன்சுலின் தயாரிக்க வேண்டி வரும். முடிவு சர்க்கரை வியாதி.

இந்தியாவில் தற்போது இருக்கும் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் ஒருவருக்கு சர்க்கரை வியாதி இருப்பதாக புள்ளியியல் தெரிவிக்கிறது. இதிலும் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தின் தாக்கமான இந்த சோள சர்க்கரை உணவுகள் கொண்ட பொருள்களை உண்ண ஆரம்பித்தால் இந்தியாவில் அனைவரும் வெகு விரைவில் சர்க்கரை வியாதிக்காரர்கள் ஆகி விடுவோம்.

இதனை தவிர்க்க என்ன செய்யலாம்?

முடிந்த அளவு HFCS உள்ள பொருள்களை உண்ணாமல் தவிர்க்கலாம்.
கடைகளில் பொருள்களை வாங்கும் போது லேபிள்களை படித்து, அதில் HFCS என்ற பொருள் இருக்கிறதா? என்று பரிசோதித்த பின் வாங்கலாம்.
தவிர்க்க முடியாத காரணத்தால் உண்ண நேர்ந்தால் அளவாக உண்ணலாம்.
தவறாமல் உடற்பயிற்சி செய்யலாம்.

நமது பாரம்பரிய உணவு முறையில் அதிகம் உபயோகபடுத்தபடும் கரும்பு சர்க்கரை, வெல்லம் மற்றும் பனை வெல்லம் போன்றவை இயற்கையானவை. எந்த வேதியியல் மாற்றத்துக்கும் உட்படுத்தபடாதவை ஆகையால் முடிந்த அளவு இயற்கையான இனிப்பை குறித்த அளவு உண்ணுவோம் உடல் நலம்
காப்போம்

உபயம் -விகடன்

காதலிக்க எங்கே கற்கிறோம் ?

2010-07-29T20:01:00.001+05:30

காதலிக்க எங்கே கற்கிறோம் ?

இன்றைக்கு காதலிக்கிறவங்க, காதலை பாடறவங்க , தேடறவங்,க காதல் பின்னாடி ஓடறவங்க எல்லாம் எங்கே ஆரம்பிச்சிருப்பாங்கன்னு பின்னோக்கி பாக்க வேண்டிய சூழலிலே நாம இருக்கோம் .அதை பார்த்து என்ன ஆகா போவதுன்னு நினைக்கறிங்களா ? நெறைய ஆக போகுதுங்க.
படம் பாத்து,புஸ்தகம் படிச்சு ,நண்பர்களை கலந்தாலோசித்து ...இப்படி எல்லாம் சொல்லுவிங்க கண்டிப்பா இல்லைங்க .

"நாம யாரை பார்த்து காதலிக்க கத்துகிறோமின்னு தெரியுமா ? "

"நாம பார்த்த முதல் காதல் ஜோடி யார் தெரியுமா ...? "

நம்ம அம்மா ,அப்பா தாங்க .

இன்னைக்கு நாம் காதலிக்கும் போது வெளிபடுத்துகிற பண்புகளில் பாதி நம்முடைய பால்யத்திலேயே விதைக்கப்பட்டவை.மற்றவை எல்லாம் நீங்க கண்டு ,கேட்டு படித்து பழகியவை மட்டுமே .

காதல் என்றால் நான் ஷாஜஹான் மாதிரி, லைலா-மஜ்னு மாதிரின்னு எல்லாம் உதாரணம் சொல்ல வரலைங்க ...தினமும் பூ கொடுக்கணும் ,போன் பேசணும் ,செலவு செய்யணும் என்பதெல்லாம் கணக்குலே வராதுங்க.துணையை சக உயிராய் மதிப்பது . அட இவளுக்கும் களைப்பு இருக்கும் .சரி வா இந்த வேலையை நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து செய்யலாம் என்று வேலையை பகிர்ந்து கொள்வது. நம்மை போலவே இவளுக்கும் பெற்றவர்கள் மேல் பாசம் ,ஏக்கம் எல்லாம் இருக்கும் என்று நினைப்பது .பொண்டாட்டியும் புருஷன் நமக்கு தான் சொந்தமின்னு இல்லாமே , அவரையும் உரிமை கொண்டாடுகிற உடன் பிறப்புகள் இருப்பாங்கனு விட்டு கொடுக்கிறது..... எப்பவும் நான் ஆம்பிள்ளை அப்படின்னு கவுரவம் பாக்காமே, வேற்றுமை பாராட்டமே இருக்கிறது ரொம்ப நல்லதுங்க .(ஆதிகாலத்துலே ஆம்பிளை, பொம்பிளைன்னு ரெண்டு விதமான ஜாதியே கெடையாதாம் ... ஆராய்ச்சி சொல்லுது). குறிப்பா ஊக்குவிப்பது , உழைப்பை பாராட்டுவது இதெல்லாம் ரொம்ப முக்கியமுங்க இந்த வயசுக்கு மேல் இதை இவள் கற்று கொள்கிறாள்.இவளை ஊக்குவிக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் ...நல்ல உள்ளத்தை குறிக்கும்.

இதெல்லாம் நாம எங்கிருந்து கத்துகிட்டோமின்னு யோசிச்சு பாருங்க . நம்ம
அம்மா-அப்பா கிட்டே இருந்து தான் ..

ஒரு சில கணவன்மார்கள் மனைவிக்கு என்ன பிடிக்குமின்னு தெரியாமையே அவங்க கூட பல வருஷம் வாழ்ந்து , செத்தும் போயிறாங்க.பொண்டாட்டி ஒரு சின்ன விசயம் பண்ணினா கூட .. தூ இதென்ன பெரிய அதிசயமின்னு பாராட்டாமே இறுமாப்போடு வாழ்ந்து செத்தவனும் இருக்காங்க.அந்த மாதிரி வாழ்க்கையா நாமும் வாழறோமின்னு உங்களை நீங்களே கேட்டு பார்த்துகோங்க.

வாழ்க்கை துணை கூட சண்டை போடாமே இருக்கணும், அவங்க தப்பை தட்டி கேக்காமே ஆதரிக்கணுமின்னுசத்தியமா நான் சொல்ல வரலை. நம்மளோட வாழ்க்கை துணையை சொல்லாலே, செயலாலே முடிஞ்சா வரை அவமதிக்க வேண்டாமின்னு சொல்றேன். இதை ஏன் நான் வாழ்க்கை துணையை மையப்படுத்தி சொல்றேன்னு யோசிக்கறிங்களா ?

நம்ம ரோட்டுலே போறவனை ,அக்கம்பக்கத்துலே இருக்கிறவனை, அலுவலகத்துலே இருக்கிறவனை, கூட படிக்கிற நண்பர்களை ஓரளவுக்கு நல்லபடியா நடத்த பழகிட்டோம் .காலம் முழுக்க நம்ம கூட வாழ வந்தவர்களை நல்லபடியா நடத்த வேண்டிய அவசியம் நெறைய இருந்தாலும் ,அதுலே முக்கியமான அவசியம் என்னனு சொல்ல வந்திருக்கேன் இங்கே.

இப்போ நம்மாலே நம்ம குழந்தைகளுக்கு நல்ல கல்வி , விளையாட்டு பொருட்கள் ,வசதியான வாழ்க்கை எல்லாமே கொடுக்க முடியும் . ஆனா அதெல்லாம் அவங்க உயிருக்கு சோறு போடாது . காதல் வேற்று பாலினத்தை நேசிப்பது மட்டும் அல்ல , எல்லா உயிர்களுக்கும் முடிந்த வரை துன்பம் இழைக்காமே இருப்பது தான் .அதை அவங்களுக்கு கத்து கொடுக்க வேண்டியது நம்ம கடமை.
இதை ஏன் சொல்றேன்னா.....நம்மளை பார்த்து காதலிக்க கத்துக்க போறது ..நம்ம குழந்தைகள் தாங்க ... அவங்க வாழ்க்கையிலே விளையாடலாமா ...?

உலகம் முழுக்க என்ன நடக்குதுங்கிறதை நாம பேப்பர் ,டி.வி ,இன்டர்நெட் எல்லாத்தையும் கவனிச்சு தெரிஞ்சுக்கிறோம் . ஆனா என்ன பண்றது ? கூட இருக்கிறவங்க மனசை கவனிக்க நமக்கு பொறுமையோ ,நேரமோ இல்லைங்க . அப்படி உக்காந்து கவனிக்கலேனா யாரு பாதிக்கபடுவாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கங்க.

(Opening எல்லாம் நல்லா தான் இருக்கு .. ஆனா finishing சரி இல்லையேப்பா .
நான் எழுதினதை நானே விமர்சனம் பண்ணினா இப்படி தான் இருக்கும்)

அம்மா சொன்னது !

2010-07-28T20:11:00.000+05:30

1

நான் ஒவ்வொரு மாதமும் மாதவிடாய் காலங்களில் வயிற்று வலியால் துடித்து கொண்டிருப்பேன் ...
அப்பா இப்படி பரபரப்பார் .. "வாடா ஆஸ்பத்திரிக்கு போகலாம் ... இப்படி கஷ்டப்படறியே "
அம்மாவின் ஒரே வார்த்தை ...எல்லாவற்றையும் தடுத்து விடும் ...
"இதுக்கெல்லாம் இப்போ இருந்தே டாக்டர்கிட்டே போனா அப்புறம் எத்தனைக்கு போறது . இதெல்லாம் இந்த வயசுலே சகஜம் .மாத்திரை சாப்பிட்டு எல்லாம் பழக்க வேண்டாம் ..இந்த வலியெல்லாம் தாங்கி தான் ஆகணும் ... நல்ல சாப்பிட்டா எல்லாம் சரியாய் போகும் ..."

2
பெங்களூரில் ஹாஸ்டலில் தங்கி இருந்த போது நெறைய பிரச்சனைகள் .
வீட்டுக்கு வந்த போது இப்படி சொன்னேன்

"சாப்பாடு சரி இல்லே .. யாரும் தமிழ் பிள்ளைகள் இல்லே ..
மத்த பிள்ளைகள் எல்லாம் கிண்டல்,வம்பு பண்றாங்க ...தனிய இருக்க ரொம்ப மனசு வருத்தமா இருக்குமா ..பேசாமே வீடு எடுத்துரட்டுமா ..?

அப்பா உடனே திட்டமிட துவங்கி விட்டார் ..
நான் வீடு வாடகைக்கு எடுத்தால் ,இங்கிருந்து யார் வந்து என்னோடு தங்குவது என்றெல்லாம் ...

அம்மாவின் பதில் இதுதான் ..
"அதெல்லாம் ஒன்னும் கஷ்டமில்லே ...உன்னாலே உன் ரூம் மேட்டுகளையே அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க முடியலேனா ..நாளைக்கு கல்யாணம் பண்ணி நீ மாமியார் வீட்டுக்கு போனா அங்கே கிண்டல் கேலி , சண்டைன்னு ஆயிரத்தெட்டு வார்த்தை கேக்க வேண்டி இருக்கும் அப்போ என்ன பண்ணுவே ?.அங்கே இருந்து இதே மாதிரி ஓடியாந்திருவியா ...இல்லே தனி குடித்தனம் போலாமின்னு உன் புருஷனை கூப்பிடுவியா ?
உன் புருஷன் நாலஞ்சு பேரோட பொறந்திருந்தா ...அப்போ உன்னை கூட்டிக்கிட்டு தனியா வர முடியுமா ..சூழ்நிலையை யோசிச்சு பாருடா..."

(இப்போ நான் என்ன கேட்டன்... ஒரு வீடு பார்க்கிரன்னு தானே ..ஏன் இந்த கொலை வெறி ? இப்படி தான் நினைக்க தோன்றும் ஆரம்பத்தில் )

"நீ நெனச்சா இந்த பிள்ளைகளோட பேசாமே இருந்துக்கலாம் ...பிடிக்கலேன்னா விலகி நின்னுக்கலாம் .. ஆனா கல்யாண வாழ்க்கைலே அப்படி எல்லாம் சாத்தியம் கெடையாதுடா ... முடிஞ்ச வரை முடிஞ்ச வரை இந்த ரூமுலயே அட்ஜஸ்ட் பண்ணி இருக்க பாரு ..

இப்பவே சகிப்புதன்மை வரலேனா பின்னாடி உனக்கு தான் கஷ்டமடா ..."

சத்தியமான வார்த்தைகள்... நான் அனுபவத்தால் ஒத்து கொண்ட உண்மை இது.

அதிரடி வார்த்தைகள் -அப்பா

2010-07-28T17:57:00.001+05:30

எல்லாம் தயாரான நிலையில் புறப்படுகிற நாளன்று என் பின்லாந்த் பயணம் , ஒரு மாதம் தள்ளி போயிற்று . ஒரு மாதம் தான் என்றாலும் நான் கல்யாணத்துக்கு 4 நாட்களுக்கு முன்னால் வருகிற மாதிரி சூழ்நிலை அமைந்து விட்டது .கல்யாணம் ஜூன் 3 என்பது 6 மாதங்களுக்கு முன்னரே முடிவு செய்யப்பட்டிருந்தது .
நான் என்ன தான் செய்வது ...?
Recession வந்து ஊரெல்லாம் ... வேலையில்லா திண்டாட்டம் தலை விரித்தாடி கொண்டிருந்த நேரம் ..
வேலையை விட்டுவிட்டு என்ன செய்வது ... ?
விசா தயாரான பின்னால் ,பின்லாந்த் போக முடியாதென்று கடைசியில் மறுப்பது தர்மமும் ஆகாது ..இப்படி எல்லாம் நடக்குமென்று யாரு தான் கனவு கண்டார்கள் ..?
கவலையோடு வீட்டில் உட்காந்திருந்தேன் . அப்பா வந்தார் ...
"ஏன்டா இப்படி கன்னத்துலே கை வச்சு உட்காந்திருக்கே ?" ..
"பின்லாந்த் போனா நான் கல்யாணத்துக்கு நாலு நாள் முன்னாடி தான் வர வேண்டி இருக்கும் .. அதை நெனச்ச தான் பயமா இருக்கு "
"நாலு நாள் முன்னாடி வந்துருவில்லே .. அப்றோம் என்ன ...ஒரு மாசம் முன்னாடியே வந்து ,நீ ஒருத்தன் தூக்கி நிறுத்தற மாதிரி ஒரு வேலை கூட இல்லியே"டா என்று சிரித்தார்
"சிரிக்காதிங்க !அப்படினா கூட பரவாயில்லையே ..ஏதாவது நடந்து சரியான நேரத்துக்கு வர முடியலினா என்ன பண்றது ..."?
"இதுக்கு முன்னாடி போயிருந்தா கூட என்னென்ன பிரச்சனை வரும் ஒரு அறிவு தெளிவு இருக்குமில்லே ?இப்போ நான் என்ன பண்ணுவேன் ?எல்லாம் ஒரே நேரத்துலே நடக்குது" என்று புலம்பி கொண்டிருந்தேன்
"இங்க பாருடா ...இதுக்கெல்லாம் போயி கவலைப்படாதே ..மூணாம் தேதி காலையிலே வரைக்கும் வர முயற்சி பண்ணு ..இல்லாட்டி பாத்துக்கலாம் " என்று முடித்தார் ..
"இல்லாட்டி ..."( எதையும் எடக்கா தானே கேப்போம் )
"இல்லாட்டி என்ன ? கல்யாணத்தை நிறுத்தி விடுகிறேன் .இதுக்கு போயி கவலைப்பட்டுகிட்டு ?'
நான் ஆச்சரியப்பட்டு தான் போனேன் ... எந்த தகப்பனும் சொல்லிவிட முடியாத வார்த்தை ..
என் வாழ்நாள் சேமிப்பை செலவு செய்து கல்யாணம் செய்கிறேன் ,இன்னும் ஒரு மாசத்தில் கல்யாணத்தை வச்சுக்கிட்டு இப்போ என்ன வெளிநாடு சவாரி .. என்று தடுக்கிற அப்பாக்களை தான் நான் பார்த்திருக்கிறேன் ..

என் கல்யாண நிச்சயதார்த்தத்துக்கும் நான் இருக்க முடியாது என்பது அவருக்கு தெரியும். சம்பந்தி வீட்டுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டி இருக்கும் என்பதை பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாது ..என் ஆசைக்கு மதிப்பு கொடுத்தவர் ...
"கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் போக சந்தர்ப்பம் கெடைக்குமான்னு தெரியலே ... பரவாயில்லே போய்ட்டு போறா ... அதெல்லாம் தைரியமா போய்ட்டு நல்லபடியா வந்துருவா "..என்று ஒரே வாக்கியத்தால் யாரும் பேசமுடியாதபடி செய்துவிட்டார் ..

அப்பா தந்த தைரியம்

2010-07-28T17:11:00.000+05:30

ஆபீஸ் விஷயமாக உடனடியாக நான் ஒரு மாதம் பின்லாந்த் போக வேண்டி இருந்தது.நான் மட்டும் தனியாக செல்ல வேண்டி இருந்தது . இது என்னுடைய முதல் வெளிநாட்டு பயணம் .எங்கள் ப்ராஜெக்ட் மக்கள்(office colleagues) யாருமே அங்கே இல்லாதது வேறு, எனக்கு சிறு பயத்தை உண்டாக்கி இருந்தது ..
ஒரு புது இடத்துக்கு பஸ்ஸில் ,ரயிலில் போவது என்றால் , அந்த இடத்தை பற்றி எல்லாரிடமும் ஆலோசனை கேட்டு ,பயணிக்கிற தூரத்தை எல்லாம் கணக்கு போட்டு ஏதாவது செய்யலாம்.
தெரிஞ்சவங்க யாருமே இல்லாத ஊருலே இங்கிலிஷை மட்டும் வச்சு எப்படி தான்டா பொழப்பு நடத்தறதுனு யோசனையா இருந்துச்சு.
பயண தேதி ,விசா எல்லாம் வந்த பின்னால் ,ஊருக்கு போயிருந்த போது அப்பாவிடம் இதை பற்றி சொன்னேன் ..
"கொஞ்சம் பயமா இருக்குங்க" ..
"என்னடா பயம் எல்லா ஊருலயும் மனுஷங்க தான்டா இருக்காங்க ..அப்புறம் என்ன உனக்கு வாய் இருக்குல்லே ,ஏதாவது உதவின்னா பார்க்கிறவர்களை கேளு ".. பேசியவாறே கொஞ்சம் யோசனையாய் கேட்டார்
"ஏன்? ..அங்கே வேற ஏதாவது மொழி பேசறாங்களா "..
"இல்லே ,இங்கிலிஷும் பேசுவாங்க ..." இதற்கு மேல் இவரிடம் நான் எதை பேச முடியும் ...

"போடா தைரியமா போய்ட்டு வா ...ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லே "
நிதர்சனமான வார்த்தைகள் ...

அப்பா படிக்கவில்லை ...அதற்காக எனக்கு நெருக்கடி வருகிற நேரங்களில் எல்லாம் சரியான ஆறுதலை சொல்லாமல் இருந்ததில்லை ..

நானா கத்துக்கிட்ட பாடம் -1

2010-07-23T21:04:00.004+05:30

நான் M.Sc (2002 )படித்து கொண்டிருந்த போது கொடைக்கானல் சுற்றுலா போயிருந்தேன் .நீங்க நெனைக்கற மாதிரி இது ஊரை சுத்தி பார்க்கிற சுற்றுலா இல்ல.நெறைய ஸ்கூல் பசங்களை கூப்பிட்டு வச்சு அடர்ந்த காட்டை கொஞ்சம் சுற்றி காட்டி ,இயற்கையை பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியத்தை பற்றி ஒரு விழிப்புணர்வு கொடுப்பாரு நம்ம பேராசிரியர் கந்தசாமி அவர்கள்.

எப்பவுமே அவரு ஏரிகரையோரமா தான் டென்ட் போடுவாரு. இந்த பய புள்ளைக எல்லாம் என்ன பண்றாங்க ? ஒழுங்கா வரிசைலே போறாங்களானு பாக்கவும் ,அவங்க சத்தம் போடாமே இருக்கவும் பேராசியருக்கு உதவியா போறது தான் எங்க வேலை. மொத்தம் நாலு நாள் கேம்ப் அது .

ஒரு நாள் அதிகாலையிலே எழுந்து ஏரி கரையோரமா நின்னு புகைப்படம் எடுத்துகிட்டு இருந்தேன் . கேம்ப்புக்கு வந்த ஸ்கூல் பசங்களோட வாத்தியாருங்க( டீச்சரம்மாக்கள் 2 பேரு+ வாத்தியாருங்க 2 பேரு ) நாலு பேரும் பேசிக்கிட்டே நடந்து வந்தாங்க. நான் நின்னுகிட்டிருந்த எடத்துலே இருந்து ஒரு ரெண்டடி தள்ளி ஒரு படகு இருந்துச்சு.அதை பார்த்தவுடனே நாலு பேருல ஒரு வாத்தியாரு படகை எடுத்துகிட்டு அப்படியே ஆற்றுலே கொஞ்ச தூரம் உலா போய்ட்டு வரலாமின்னு யோசனை சொன்னாரு .

நான் ஏற்கனவே அண்ணன் எப்போ சாவான் திண்ணை எப்போ காலியாகும் அப்டிங்கற மாதிரி யாராவது படகுலே கூட்டிட்டு போக மாட்டங்களானு காத்துகிட்டு இருந்தேன். உடனே நான் ஓடி போயி பேராசிரியருக்கிட்டே அனுமதி கேட்டுட்டு வந்து அவங்க ஜோதி-ல ஐக்கியமாயிட்டேன்.ரெண்டு வாத்தியாருங்க துடுப்பு போட்டாங்க. மத்த ரெண்டு டீச்சர்களும் நானும் பேசிக்கிட்டே போனோம். போகும் போது காத்து சரியா அடிச்சதாலே சுலபமா துடுப்பு போட்டாங்க.

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு பாத்தா ரொம்ப தூரம் வந்துட்டது தெரிஞ்சது. சரி திரும்பி போகலாமின்னு துடுப்பு போடா ஆரம்பிச்சா.. படகு நகர்ந்தா தானே.காத்து எங்களை ஒரு திசையில் தள்ளிகிட்டே இருந்துச்சு. துடுப்பு போட்டுக்கிட்டு இருந்த ஒருத்தர் கையை விரிச்சுட்டாரு ..நம்மளாலே இனிமே போடமுடியாதுன்னு ..உதவிக்கு யாரையாவது கூப்பிடலாமின்னு பாத்தா கரையை விட்டு ரொம்ப தூரம் இருந்தோம் .இப்போ மாதிரி அப்போ ரூவாய்க்கு ரெண்டு செல்போன் எல்லாம் கெடையாது. அப்படியே இருந்தாலும் அங்கே டவர் கெடச்சிருக்காது. மாத்தி மாத்தி எல்லாரும் ஆளாளுக்கு புலம்ப ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.

அதுலே ஒருத்தர் இப்படி பொலம்பினாரு ."ஒரு கல்யாணம் கூட ஆகாமே இப்படி சாக போறோமேன்னு",.(அப்போ அவருக்கு கல்யாணம் எவ்வளவு கஷ்டமின்னு தெரியலே போல.. கல்யாணம் பண்ணினதுக்கு அப்புறம் இப்படி எல்லாம் கவலை பட தேவை இருக்காது . யோசிக்காமே குதிச்சிருப்பாரு !!ஹைய்யோ ,ஹைய்யோ )..

"அட பாவிகளா நீங்களாவது வேலைல சேர்ந்து நாலு காசு சம்பாரிக்கறிங்க... நான் இன்னும் படிப்பையே முடிக்கலியேடா.உலா போக ஆசைப்பட்டு இப்படி உயிர் போக போகுதே " , இப்படி உள்ளுக்குளே பொலம்பிகிட்டு இருந்தேன்.

அந்த ஏரி ஒரு பதினைந்து அடி ஆழம் இருக்கும். கொடைக்கானல் குளிருக்கு தண்ணில விழுந்தவுடனே ஜல சமாதி தான். நீச்சல் தெரிஞ்சவங்களுக்கே இந்த நெலமை தான்னா .. எனக்கெல்லாம் யாராவது பேப்பர்ல நீச்சலுனு எழுதினாதான் தெரியும் ...இதுல நான் எங்க போயி பிழைக்கறது?

என்னை பத்தி நானே பெருமையா சொல்லிக்க கூடாது தான்.. என்னங்க பண்றது?. நாங்க எல்லாம் கால் நனைக்கற அளவு இருந்த தண்ணிலயே மூழ்கினவங்க.

ஆனா இவ்வளவு சலசலப்புக்கும் , அந்த படகு கொஞ்சம் கூட அசரலியே..

துடுப்பு போடலேன்னா படகு நகராதே ஒழிய கவிழாது அப்படிங்கறதே எங்க யாருக்கும் அந்த பதட்டத்துலே ஞாபகம் வரலே. கொஞ்ச நேரத்துலே காத்தடிக்கிறது கொறஞ்சது .. அப்படியே ஐலசா எல்லாம் போட்டு,எப்படியோ போராடி ...படகை கரைக்கு கொண்டு வந்து சேத்துட்டோம்.என்ன? ஆசையா போன படகு சவாரி ...ஒன்றரை மணி நேரம் கழிச்சு வர வேண்டியதா போச்சு.

நேரா பேராசிரியர்க்கிட்டே போயி ..சூழ்நிலையை சொன்னேன்..
அவரு உடனே "நானும் பாத்துகிட்டு தான் இருந்தேன்" அப்படினாரு.எனக்கு வந்ததே கோபம்.

"இந்நேரம் அந்த படகு கவிழ்ந்திருந்தா" ...?

"கஷ்டம் தான். யாரையும் காப்பாத்தி இருக்க முடியாது ..காப்பாத்த ஆளுங்க வரதுக்குள்ளே எல்லாமே முடிஞ்சுருக்கும்.ஆனா ...." (என்ன வில்லத்தனம் பாருங்க? )

"அப்போ ஏன் நாங்க கெளம்பும் போதே நீங்க தடுக்கலே" ..

"பொறு .. நான் இன்னும் முடிக்கலே.. ஆனா அந்த படகை பத்தி எனக்கு தெரியும் அது அவ்வளவு சீக்கிரம் கவிழாது .ரெண்டு நாளானாலும் அது மிதந்திட்டு தான் இருக்கும்".
ஹேய் ! என்ன சின்னபுள்ளைத்தனமா .. போ போ போயி பொழப்பை பாரு அப்படிங்கற மாதிரி அவரு எந்திரிச்சு போயிட்டாரு.

இங்கதான் நான் ஒரு விசயத்தை புரிஞ்சுக்கிட்டேன். ஒரு சில விசயங்களை பாத்து தேவை இல்லாமே பயப்படுறதை விட்டேன் . என்னதான் ஏரி ஆழமாகவும் ஆபத்தாகவும் இருந்தாலும் படகை அவர் புரிஞ்சுகிட்ட மாதிரி நாமளும் ஓரளவுக்கு சூழ்நிலையை புரிஞ்சு, நம்ம சக்திக்கு உட்பட்ட அளவு ரிஸ்க் எடுக்கலாமின்னு தெரிஞ்சது.

பெங்களூர்-ல இருந்து ஒவ்வொரு வெள்ளிகிழமையும் தனியா அரசாங்க பஸ்சுலே அதுவும் நைட்டுலே வர்றவங்க போறது ரிஸ்க் தான் .வெள்ளிகிழமை எப்பவும் கூட்டமா இருக்கும் . அதுலயும் நம்மளை மாதிரி வர்றவங்க நெறைய பேரு . காலையிலே இருந்து ஆணி புடுங்கின களைப்புலே தூங்கறவங்க ஜாஸ்தி .யாரும் அந்த இரவு பயணத்தை ஆபத்தாக்க மாட்டாங்க. ஆனா எப்பவும் எந்த பஸ் ஸ்டாண்டுலேயும் எறங்கி தனியா தான் நிக்க கூடாதுங்கிறதை புரிஞ்சுகிட்டேன் ... பஸ்சுக்குள்ளே இருக்கிறது தான் கொஞ்சமாவது பாதுகாப்பு .

எதுக்கு இப்படி தேவை இல்லாத ரிஸ்க் எடுத்துக்கிட்டு? பஸ்சுலே எப்போவும் முன்பதிவு பண்ணி தான் போவேன்னு சொல்றவங்களுக்கு நான் சொல்ல வந்த கருத்தை இப்படி பின் வருமாறு சொல்றேன் கேட்டுக்கோங்க .

For Example- கம்ப்யூட்டர் படிப்பு படிச்சதாலே நெறைய பேருக்கு பங்கு சந்தையை பத்தி நல்ல விதமா தெரியாது . அதுலே ஈடுபடவும் தயக்கம் .ஏன்னா அதுக்கு முன்னாடி அதுலே பணத்தை விட்டவங்க சொல்ற கருத்து தான். ஆனா பங்கு சந்தையை பத்தி அடிப்படை விஷயங்கள் தெரிஞ்சுகிட்டு ,நீண்ட கால முதலீடு பண்ணும் போது பங்கு சந்தையும் ஒரு ஆரோக்கியமான விஷயம் தான் . கண்டிப்பா ஆபத்தான விசயம் கெடையாது.

மக்களே, இதுனாலே நான் சொல்ற கருத்து என்னன்னா ..

"தேவை இல்லாத பயத்தை ஓரம் கட்டி வையுங்க. எந்த ஒரு ஆபத்தான விசயத்திலயும் measurable risk எடுக்கலாம்"

மைக்ரோ யுத்தம்... பொய்

2010-07-09T16:31:00.001+05:30

உபயம் : ஆனந்த விகடன்

சமூகத்தின் எந்த நிலையில், எந்தப் பருவத்தில் இருந்தாலும் நித்தம் நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டிய மைக்ரோ யுத்தம்... பொய்!

'நேத்து வீட்ல பவர் கட். அதான் அசைன்மென்ட் முடிக்கலை', 'ரெண்டு நாளா எனக்கு உடம்பு சரியில்லை. அதான் அந்த க்ளையன்ட்டைப் போய்ப் பார்க்க முடியலை', 'ஆபீஸ்ல ஆடிட்டிங். அதான், சாயங்காலம் சீக்கிரம் வர முடியலை!', 'நம்பும்மா, திடீர்னு அந்த சிடுசிடு புரொஃபசர் வந்து ஸ்பெஷல் கிளாஸ்னு சொல்லிட்டார். அதான் லேட்!', 'ஸாரி சார்... பேட்டரி டவுன். அதான் மொபைல் ஸ்விட்ச் ஆஃப் ஆயிடுச்சு!' ஒருநாளில் எத்தனை எத்தனை பொய்கள். ரகரகமாக, விதவிதமாக, வகை வகையாக, அழகழகாக... இந்தப் பொய்களைச் சமாளிப்பது எப்படி, அவை பொய்கள் என்று கண்டுபிடிப்பது எப்படி?
'இது என்ன கேள்வி. பொய் பேசும்போதே கண்டுபிடிக்க வேண்டியதுதானே!' என்கிறார் டேவிட்.ஜே.லீபர் மேன். இவர் எழுதிய Never be lied to again என்ற புத்தகம் ஐந்தே நிமிடங்களுக்குள் ஓர் உரையாடலின் உண்மைத்தன்மையைக் கண்டுபிடிப்பது எப்படி என்று எளிமையாகக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. (கொஞ்சம் மாத்தி யோசித்தால், பொய் சொல்லும்போது நாம் எவ்வளவு உஷாராக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் தெரிந்துகொள்ளலாம்!)

உடல் மொழி பொய் சொல்லாது!

ஒருவரது வார்த்தைகள்தான் பொய் சுமந்து வருமே தவிர, அவரது விரல்கள், தோள்பட்டை, கால்கள், கண்கள்போன்ற உறுப்புகள் எப்போதும் பொய் சொல்லாது. தங்களது உடல் மொழிக்குப் பொய் சொல்லத் தெரியாது என்பது, பாவம் பொய் சொல்பவர்கள் பலருக்குத் தெரியாது. எதிராளியின் உடல் மொழியைக் கணிக்கத் தெரிந்தால், அவரது வார்த்தைகளின் உள்ளார்ந்த அர்த்தத்தை உணர்ந்துகொள்ளலாம்!
உரையாடலின்போது மிகக் குறைந்த அல்லது அறவே தவிர்க்கப்படும் கண்ணுக்குக் கண் தொடர்பு, அலைபாய்ந்துகொண்டே இருக்கும் விழிகள், அடிக்கடி தரை நோக்கித் தாழும் பார்வை... மச்சான் பொய் சொல் கிறார் என்று அர்த்தம். அதுவே அழுத்தம் திருத்தமாக கண்ணுக்குக் கண் உற்று நோக்கி பார்வையை விலக்காமல், இமைக்காமல் பேசுபவர்கள் தங்கள் கூற்றில் இருக்கும் உண்மையை உணர்த்த விரும்புகிறார்கள் என்று அர்த்தம்!
உங்களையே உற்றுக் கவனியுங்கள். பொய் சொல்லும்போது உங்கள் கைகள், விரல்கள் ஆகியவற்றின் அசைவுகள் மிக மிக மினிமம் ஆக இருக்கும். மணிக்கட்டு தரை நோக்கி இருக்கும் அல்லது விரல்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொள்வீர்கள். பேன்ட் பாக்கெட்டில் கைகளைப் புதைத்தோ, மார்புக்குக் குறுக்காகக் கட்டிக் கொண்டோ, ஒரு தற்காப்பு மனநிலையில் இருப்பீர்கள். மாறாக உண்மை உரைக்கும்போது, வானத்தையே அளப்பதுபோல இரண்டு கைகளும் பரந்து விரிந்து உணர்ச்சிகள் காட்டும். உள்ளங்கைகள் மேல் நோக்கி அகலத் திறந்து இருக்கும்!
அமர்ந்திருக்கும்போது, ஒருவர் கால்களை எக்ஸ்போல மடித்துக்கொண்டோ, கைகளை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டோ, உடலின் அருகில் வைத்துக்கொண்டோ இருந்தால், பார்ட்டி தனக்குள் எதையோ பூட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார் என்று அர்த்தம். இருக்கை நுனியில் அமர்வது, வசதியாகச் சாய்ந்து அமர்ந்துகொள்ளாமல் ஆகக் குறைந்த இடத்தைப் பயன்படுத்துவது போன்றவைகளும் ரெட் சிக்னல்கள்தான்!
பொய் சொல்பவர் எதிராளியுடன் கை குலுக்குவது, தொட்டுப் பேசுவது, விரல்களைப் பின்னிக்கொள்வது, தோளில் தட்டுவதுபோன்ற உடல்ரீதியிலான தொடர்புகளை அறவே தவிர்ப்பார்கள்!

எக்ஸ்பிரஸ் எதிர்மறைப் பதிலா... உஷார்!

ஒரு கேள்விக்குப் பதிலாக வந்து விழும் வார்த்தைகளில் இருந்தே, அது உண்மையா, பொய்யா என்று கண்டுபிடித்துவிடலாம். 'ஆனந்த், நீ என்னை ஏமாற்றுகிறாயா?' என்று காதலி கேட்டதும், 'ச்சேச்சே, உன்னை நான் எப்போதும் ஏமாற்ற மாட்டேன்!' என்று அவசர அவசரமாக சொன்னால், உள்ளே ஏதோ உள்குத்து என்று அர்த்தம். ஒருவரை சந்தேகித்து நாம் ஏதேனும் கேள்வி கேட்கும்போது, நமது கேள்வியில் இருக்கும் வார்த்தைகளைக்கொண்டே உடனடியாகப் பதில் வந்தால், அதன் நம்பகத்தன்மை கேள்விக்குரியது. கொஞ்சம் யோசித்துப்பாருங்கள்... எந்தக் கேள்விக்கும் உடனடியாகப் பதில் அளிக்காவிட்டால், நமது நேர்மை சந்தேகத்துக்கு உள்ளாகும் என்பது நம் அனைவரின் மனதிலும் பதிந்து இருக்கும் பிம்பம். அதனால், நமது நேர்மை சோதிக்கப்படும்போது எல்லாம் உடனடியாகப் பதில் சொல்லத்தான் நாம் விரும்புவோம். அந்த சமயம் உண்மையை மறைக்க விரும்பினால், வேறு வார்த்தைகள் மனதில் தோன்றாமல், கேள்வியில் இருக்கும் வார்த்தைகளுக்கு முன்னரே 'இல்லை', 'அப்படியெல்லாம் கிடையாது' என்று எதிர்மறை அர்த்தத்தில் சொல்வோம். அந்த நெருக்கடித் தருணத்தில் பொருத்தமான பதில் சிக்காததால், உடனடிப் பதிலுக்குத் திண்டாடி கேள்வியையே எதிர்மறையாக மாற்றி சமாளிப்போம். எனவே, இனி உங்கள் கேள்விகளுக்கு எதிர்மறை எக்ஸ்பிரஸ் பதில்கள் வந்துவிழும்போது... அலர்ட்!

பதில் இல்லா பதில்!

விமல் முன்பின் பார்த்திராத ஒரு பெண்ணுடன் போனில் கடலை போட்டுக்கொண்டு இருக்கிறான். 'அப்புறம் செல்லம் நீ அழகியா... பேரழகியா?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அந்தப் பெண், 'நான் தினமும் ஜிம்முக்குச் செல்வேன். எனக்கு ஏரோபிக்ஸ் தெரியும். பல ஆண் மாடல்கள் என்னை டேட்டிங் குக்குக் கூப்பிடுவார்கள்!' என்று அடுக்குகிறாள். ஊன்றிக் கவனி யுங்கள்.. 'நீ அழகியா?' என்ற கேள்விக்கு, 'ஆம்', 'இல்லை' என்று எந்த நேரிடை பதிலும் சொல்லாமல், 'அழகியாகத்தான் இருப்பாள்' என்று விமலை நம்பச் செய்யும் செய்திகளாக அடுக்குகிறாள். இதுதான் பதில் இல்லா பதில். இன்னோர் உதாரணம் பார்ப்போம்...
வாட்டர்கேட் ஊழல் முதல்முறையாகக் கசிந்தபோது, ஹெலன் தாமஸ் என்ற நிருபருக்கும் அமெரிக்க அதிபர் நிக்ஸனின் செய்தித் தொடர்பாளரான ரொனால்டுக்கும் நிகழ்ந்த உரையாடல் இது...
தாமஸ்: "அதிபர் யாரையேனும் பதவி விலகச் சொல்லி, அதற்கு யாரேனும் தங்கள் ராஜினாமா கடிதத்தைச் சமர்ப்பித்திருக்கிறார்களா?"
ரொனால்ட்: "நான் மீண்டும் மீண்டும் உங்களுக்கு ஒன்றைச் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறேன் திரு தாமஸ், வெள்ளை மாளிகையின் நிலைப்பாட்டில் எந்த மாற்றமும் இல்லை!"
தாமஸ்: "ஆனால், என் கேள்வி அதுவல்ல. அதிபர் யாரையேனும் பதவி விலகச் சொல்லி இருக்கிறாரா?"
ரொனால்ட்: "கேள்வி எனக்குப் புரிகிறது. என்னை அதற்குப் பதில் சொல்ல அனுமதியுங்கள். நான் முன்னரே கூறியதுபோலத்தான் வெள்ளை மாளிகையின் நிலைப்பாட்டில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. இதுவரை எந்த ராஜினாமாக்களும் சமர்ப்பிக்கப்படவில்லை!"
'அதிபர் யாரையேனும் பதவி விலகச் சொல்லியிருக்கிறாரா?' என்ற கேள்விக்கு இறுதி வரை நேரிடையாகவோ, மறைமுகமாகவோ பதில் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், பின்னர் வாட்டர்கேட் விவகாரத்தில் என்ன தில்லுமுல்லு நடந்தது என்பது உலகமே அறியும்.
அந்தப் பதிலில்லா பதில்களின் பின்னணி உணருங்கள்!

துணுக்கு :

சாம் போனில் அழைத்த போது நான் இந்த புத்தகத்தை படித்து கொண்டிருந்தேன் .

"என்னம்மா செய்யறே "?

"அடுத்தவங்க சொல்ற பொய்யை எப்படி கண்டுபிடிக்கிறதுன்னு படிச்சிட்டு இருக்கேன் சாம் "

"அது சரி ... செகண்ட் ஸ்டெப்-எ..."

"என்னடா சொல்றே அப்போ முதல் ஸ்டெப் என்ன?"

"நல்ல பொய் பேசி பழகிட்டே. இப்போ அடுத்தவங்க நம்மகிட்டே பொய் பேசறங்களான்னு கண்டுபிடிக்க தானே படிக்கறே "!!!!!!

ஆஹா கெளம்பிட்டாங்கய்யா கெளம்பிட்டாங்க

லேட்டா போனா

2010-06-23T17:49:00.007+05:30

ஆபீஸ்க்கு தினமும் நான் லேட்டா வருவது வழக்கம் .எல்லாரும் 9 மணிக்கு வர சொல்லி பல வழிகளிலே சொல்லி பார்த்தாங்க . மிரட்டியும் பார்த்தாங்க. பயங்கரமா அறிவுரை எல்லாம் கூட பண்ணினாங்க . திருந்துவோமா நாம !!!

பிரச்சனை என்னன்னா ..வேலை அவ்வளவு இருந்தாலும் பரவால்ல . ஆனா ஒன்னுமே இல்லாமே எவ்வளவு நேரம் தான் ஆணி புடுங்கற மாதிரியே நடிக்கிறது ?. கடைசியா appraisal-லே கூட எழுதினாங்க . நான் எதையுமே கண்டுக்கலை.

திடீர்னு ஒரு நாள் நம்ம பக்கத்து சீட்டு பய புள்ளே என்கிட்டே வந்து இப்படி கேட்டுச்சு .
"தினமும் நீ ஏன் லேட்டா வரே"

நான் உடனே சொல்றதுக்கு ஆளு கெடச்ச வேகத்துலே பட்டியல் போட்டேன்

"காலையிலே சமையல் செஞ்சு , பாத்திரம் துலக்கி, பால் வாங்கிட்டு வந்து ,வீடு கூடி , காய் கறி வாங்கி ..."

நான் பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போதே

"இதெல்லாம் நீ உன் வீட்டுலே மட்டும் தான் செய்யறியா... இல்லே அக்கம்பக்கத்து வீடுகளிலேயும் போய் செய்யறியா " அப்படின்னு கேட்டுபுட்டான்
ஆகா !!! உட்காந்து யோசிப்பான் போலே இருக்கே ..!!
நான் பதில் எதுவும் பேசாமே , அமைதியா உட்காந்து வேலை பார்க்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்.மறு நாள் வழக்கம் போல லேட்டா போனேன்.இந்த பய என்னை பார்த்து, இன்னிக்கு என்னாச்சு அப்படிங்கற மாதிரியே பார்வையை எடுத்து வச்சான் .. நான் உஷாராகிட்டேன் .. ராஸ்கல் யாரு கிட்டே !!!

"ஒன்னும் இல்லே ... இன்னிக்கி ரெண்டு வீடு சேர்த்தி வேலை பார்க்க வேண்டியதா போச்சு அதான் லேட்டு " அப்டின்னு சொல்லிட்டு வேலையை பார்க்க ஆரம்பிச்சிடோமுல்லே !!!!!!!!!!!!!!!

என்னத்த சொல்லுறாங்க ?

2010-04-28T18:50:00.001+05:30

"ஒருத்தன் எவ்வளவு பெரிய பலசாலியாக இருந்தாலும் ஒரு பெண் பிள்ளையை பெற்று ,கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்த பின்னாடி எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் சம்பந்தி வீட்டுல போயி ஒரு சுண்டு விரலை கூட அசைக்க முடியாது" .

- சொன்னவர் அய்யாசாமி

"மூத்தோர் சொல்லும் , முதிர் நெல்லிக்காயும் முன்னே கசக்கும் , பின்னே இனிக்கும் "

"மேனாமினுக்கியை கட்டியவனும் கெட்டான் , மேட்டுக் காட்டை உழுதவனும் கெட்டான்"

மனைவி மொழிகள்

2010-02-24T19:33:00.001+05:30

ஊரெல்லாம் ஏமாந்து வருவார் ..ஆனால் ஒருவன் பெற்ற மகளை உருப்படியாய் ஏமாற்றுவார். அவர் யார் ? கணவன்மார் தான்
ஆத்திரப்பட்டு பேசறதாலே அம்மாக்கள் எல்லாரும் கெட்டவங்களா, சண்டைகாரங்களா தெரிவாங்க.. அமைதியா கேட்டுகிட்டு தலைகுனிஞ்சு உட்கார்ந்திருக்கிறதாலே அப்பாக்கள் எல்லாரும் நல்லவங்களா தெரிவாங்க.மக்களே ஏமாந்துராதீங்க ! கொஞ்சம் Flashback பத்தி அம்மாகிட்டே கேட்டு பாருங்க..

ஒரு முரண்பாடு

2010-02-24T19:25:00.003+05:30

உன் தலைவலி கூட

ஒரு தலைப்பு செய்தி தான்

நம் வீட்டில் ...

நம் பிள்ளை அழுதால்

ஊரே கேள் நாடே கேள்

அழுவது என் தங்கம் என்று

ஒளிபரப்பே செய்வாய் ....

என் தலையே போனாலும்

அது ஒரு வரி செய்தியாய்

உனக்கு மட்டும் ...!!!

என்னை கவர்ந்த பெண்மொழிகள் - 1

2010-02-24T19:08:00.001+05:30

"நாங்க எல்லாரும் படத்துக்கு போகையிலே உன்னை விட்டுட்டு போக மனசில்லே ..இந்த தடவையாவது நீயும் வருகிறாயா "

"வீட்டுலே கேக்கணும் ..அப்படியே கேட்டாலும் விட மாட்டாங்க ... "

"இவ்வளவு நாளா உண்மை தானே பேசினே ...இந்த ஒரே தடவை சின்னதா ஒரு பொய் சொல்லிட்டு எங்களோட படத்துக்கு வாயேன்" ....

"சொல்லலாம் ! ..ஆனா இப்போ சொல்ற பொய் என்னை காட்டி கொடுத்துருச்சுனா இவ்வளவு நாள் நான் சொன்ன உண்மையெல்லாம் பொய் ஆகிடுமே.அதனாலே நான் பொய் சொல்ல போறதில்லே " -பிரேமா

தூரம் -ஒரு எச்சரிக்கை

2010-02-15T11:40:00.000+05:30

பெண்ணே,

ஜாக்கிரதை...

இன்று

உனக்கும் எனக்குமான

இந்த 300 கீ.மீ தூரத்தில்

என்னவெல்லாம் இருக்கிறது தெரியுமா ?

நெட்வொர்க் பிசி,

லோ பேட்டரி ,

நோ பேலன்ஸ்,

அவரவர்க்கான குடும்ப பொறுப்புகள்...

நேரமின்மை,

வேலைப்பளு....

.................................................................

உயிரான ரசனைகள்,

கவிதைதனமான வாழ்க்கை,

குழந்தைத்தனம்

எல்லாம் விட்டு

உயிரற்ற பொருட்களுக்காய் ஓடுகிற

எந்திர ஓட்டம்...

வாழ்க்கையின் கட்டாயங்கள்,

வரவுக்கும் , செலவுக்கும் நடுவே தடுமாறும்

சமுதாய அந்தஸ்து ! !

நாளை ....

இவை எல்லாம்

30 செ.மீ இடைவெளிக்குள் வந்து விடும் ....

தயாராக இருப்போம்

(இதை எழுதி 5 வருடங்கள் ஆகிறது - 2005)

அனுபவத்தில் கண்ட பழமொழி

2010-01-12T16:22:00.007+05:30

(இது சத்தியமாக கவிதையல்ல )

வாரத்தின் ஐந்து வேலை நாட்கள்
அலுவலகம் கிளம்பும் அவசரத்தில்
பட்டியலிட்டபடி வீட்டு வேலைகள்
அழுக்கு துணிகள் துவைத்து
அரையும் குறையுமாய்
என் வீடெல்லாம் சுத்தம் செய்து..

சனி ஞாயிறு
சொந்த ஊரில்
விடுமுறை கழிக்க ..

முதல் நாள் அம்மா வீட்டில்
இரவில் பயணித்த களைப்பு
சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்து ..
கோவிலுக்கு போய்
கொஞ்சம் பேசி ,சிரித்து ,கவலைப்பட்டு
வீடெல்லாம் துடைத்து
துணி துவைத்து ...

மறு நாள் மாமியார் வீடு
ஒட்டடை அடித்து ,
மின் விசிறிகள் துடைத்து
சமையலறை சுத்தம் செய்து ,
உடலும் உள்ளமும் அலுத்து தூங்கையில்
என் நிலையை நினைத்து
சின்னதாய் ஒரு சிரிப்பு வந்தது
உழுகிற மாடுகள் பரதேசம் போனாலும்
பெரும்பாலான நேரங்கள்
உழவை (து)மறக்கவொரு வாய்ப்பு இருப்பதில்லை

(இதை நான் ,என் அம்மா, மாமியார் சார்பாக எழுதி இருக்கிறேன் ...
அவர்கள் பழகி விட்டார்கள் ... நான் ஆரம்பத்தில் இருக்கிறேன்
வேலை செய்வது என் கவலை அல்ல
சிறிது ஓய்வுக்கு ஏங்கும் உள்ளம் )

படித்ததில் பிடித்தது - ஜென் கதை

2010-01-07T14:14:00.000+05:30

பல போர்களை வென்ற ஒரு ராணுவத் தளபதி, தன் வீட்டில் பழமையான ஒரு கண்ணாடிப் பொருளைச் சுத்தம் செய்துகொண்டு இருந்தார். அந்தப் பொருள் அவர் கையில் இருந்து நழுவிவிட்டது. ஒருகணம் தவித்துப்போன அவர் அது தரையைத் தொடும் முன் எப்படியோ பிடித்துவிட்டார். அவரிடம் இருந்து பெருமூச்சு ஒன்று வெளிப்பட்டது.

"எத்தனையோ ஆயுதங்களுக்கு எதிராக நின்றபோதுகூட பதைக்காதவன் இச்சிறு பொருளுக்காக ஏன் பதைத்தேன்?" என்று ஒருகணம் யோசித்தார் தளபதி.

அவர் முகத்தில் திடீர் என்று ஒரு புன்னகை முளைத்தது. அந்தக் கண்ணாடிப் பொருளை வீசி எறிந்து உடைத்தார்.

விளக்கம்:

"வாழ்க்கையின் பெரும்பான்மையான தருணங்களில் நீங்கள் ஓர் உயிராக மட்டும் உங்களைக் கருதினால், எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. ஆண், பெண் என்ற அடையாளங்களுடன் செயல்படுகையில்கூட சில கட்டாயங்களை நீங்களே விதித்துக்கொண்டுவிடுவீர்கள். சொல்லப்போனால், உங்களை ஆண் என்றோ, பெண் என்றோ அடையாளப்படுத்தி, அதன் மீது உங்கள் வாழ்க்கையை அமைக்கக்கூட அவசியம் இல்லை.

எல்லா அடையாளங்களையும் தாண்டி இருக்கையில்தான், உங்கள் திறன் உச்சத்தில் செயல்படுகிறது. குறுகலான வரையறைகளைத் தாண்டி காலெடுத்துவைக்கையில், நினைத்துப்பார்க்காத விஷயங்கள்கூட சாத்தியமாகின்றன.

எல்லை இல்லாத உயிரைப்போய் உடலுடன் அடையாளப்படுத்திக்கொள்கிறீர்கள். அட, மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களுடன்கூட உங்களுக்கு அடையாளம் வந்துவிட்டது. நீங்கள் உருவாக்கிய உணர்வுடன்கூட அடையாளம் பிறந்துவிட்டது.

எதனுடனும் உங்களை அடையாளப்படுத்திக்கொள்கையில், வேதனைகள்தாம் வரும். உங்கள் பதவி, நீங்கள் கட்டிய வீடு, உங்கள் உடைமைகள், நடுவில் வந்த உறவுகள், நண்பர்கள் என்று எல்லாவற்றுடனும் ஓர் அடையாளம் உங்களைப் பிணைத்துப்போடுகிறது. அந்த அடையாளங்களுடன் சிக்கிப் போராடுகையில் தேவையற்ற பதைப்பு வரத்தான் செய்யும்.

இதேரீதியில் ஒரு சிறு கண்ணாடிக் கோப்பையுடன்கூட தன்னைத் தொடர்புபடுத்தி அடையாளப்படுத்திக்கொண்டுவிட்டதால் ஏற்பட்ட பதைப்பை உணர்ந்த தளபதி, அதில் இருந்து விடுபடும்விதமாக அதை வீசி எறிந்து நொறுக்குகிறார்.

நீங்கள் வீசி எறிய வேண்டியது, கண்ணாடிப் பொருட்களை அல்ல; உங்கள் அடையாளங்களை!"

பரிமாற்றம்

2010-01-04T18:46:00.001+05:30

உன் உதடுகள்
எத்தனை விளக்கங்கள் சொன்னாலும்
என் மனசுக்கு கேட்பதுவும்
ஓயாமல் ஒலிப்பதும்
உன் மௌனங்களே !!

சில நேரம்
தந்தி கம்பத்து குருவியும்
தந்தி கம்பத்துள் போகும் செய்தியுமாய்
நாம் பேசி கொள்கிறோம்

எப்போது நேரம் ?

2009-12-11T20:39:00.000+05:30

உன் வீட்டில் நீ மகனாய்

நான் மருமகளாய்....

நாமிருக்கும் வீட்டிலும்

நான் பிறந்த - என் வீட்டிலும்

உன் மனைவியாய்....

எப்போது உனக்கு நேரம் கிடைக்கும் ?

என் பெற்றவருக்கு மகளாய்

என்னை பார்க்க....

படித்ததில் பிடித்தது

2009-11-19T14:15:00.002+05:30

ஒரு நிகழ்ச்சியில் வேதாத்திரி மகிரிஷி பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

அதாவது இல்லற வாழ்க்கை சிறப்பாக அமைய விட்டுக் கொடுப்பது, அனுசரித்துப் போவது, பொறுத்துப் போவது ஆகிய மூன்று பண்புகளை பின்பற்ற வேண்டும் என்றார்.

அப்போது ஒரு பெண் எழுந்து, விட்டுக் கொடுப்பது என்று பொதுவாக சொல்கிறீர்கள். யார் விட்டுக் கொடுப்பது? கணவனா? மனைவியா? பிரச்சினை அங்குதானே ஆரம்பிக்கிறது.. என்று கேட்டார்.

அதற்கு வேதாத்திரி மகிரிஷி பதிலளிக்கையில், யாரிடம் அன்பு அதிகமாக இருக்கிறதோ, யார் அறிவாளியோ அவர்கள்தான் முதலில் விட்டுக்கொடுப்பார்கள். அவர்கள்தான் அனுசரித்துச் செல்வார்கள். அவர்கள்தான் பொறுத்துப் போவார்கள் என்றார்.

உங்கள் வீட்டில் இனி யார் விட்டுக் கொடுத்துப் போவது என்பதை நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள்

ஏன் ?

2009-11-19T14:12:00.000+05:30

எல்லாம் தான் தெரிகிறது ...
எதார்த்தம் எதுவென்றும் புரிகிறது ...
பசித்தால் எனக்கு மட்டுமே பசிக்கிறது ...
ஆனால் சாப்பிடும் போது
உன்னையும் - மனம் ஏன் நினைக்கிறது ?

கொங்கு செழித்தால் எங்கும் செழிக்கும் கொங்கு அழிந்தால் எங்கும் அழியும்

2009-10-30T16:50:00.000+05:30

"கொங்கு செழித்தால் எங்கும் செழிக்கும்

கொங்கு அழிந்தால் எங்கும் அழியும்"

இப்படி தாங்க நானும் இந்த பழமொழியை பெருமையா சொல்லிட்டு திரிஞ்சேன்

பின்ன நாம தான் ஈரோட்டு சிங்கமுல்ல.. கொங்கு தமிழில் பேசி கர்நாடகாவை கலக்கறமுல்ல...

இந்த சிங்கம் அசிங்கமானது ஒரு ஜேடர்பாளையத்து தங்கத்துனால தாங்க....
(முன்குறிப்பு) : இதெல்லாம் எங்க ஊட்டுக்காரர் சொன்னதுங்கோ........

இங்கே கொங்கு என்பது தேனை குறிக்கிறது. தேன் செழிக்க தேனீக்களுக்கு என்ன வேண்டும்? மலர்கள் ,சோலைகள் . சோலைகள் ,காடுகள் செழித்தால் மழை ,மற்றும் நீருக்கு குறைவிருக்காது .இவை எல்லாம் இருந்தால் விவசாயம் செழிக்கும் . விவசாயம் செழித்தால் மற்ற தொழில்கள் செழிக்கும். மக்கள் வாழ்க்கை செழிக்கும்

அவரு ஒரு கதை கூட சொன்னாருங்கோ...

அவ்வையார் ஒரு மன்னனை வாழ்த்த விழையும் போது.இப்படி சொன்னாராம்
"வரப்பு உயரும் .."

கேட்டவங்க எல்லார்க்கும் ஒரே சந்தேகம் ...என்னடா இது வாழ்த்த சொன்னா..நல்லா இருப்பே ... இல்லே நாசமா போயிருவேனு வாழ்த்தாம ...இப்படி வரப்பு உயரும் .. வாய்க்கால் உயரும்ன்னு இந்த அம்மா சம்பந்தமே இல்லாம சொல்றாங்களேன்னு......

வரப்பு உயர நீர் உயரும் நீர் உயர நெல் உயரும் நெல் உயர குடி உயரும் குடி உயர கோன் உயர்வான்

மழை பெய்ஞ்சு தண்ணீர் போனா வயல்ல நிறைய பாயட்டும்ன்னு வரப்பை உயர்த்தி கட்டுவாங்க..நீர் நிறைய கிடைக்க பெற்றால் பயிர்கள் செழிக்கும்..விவசாயம் செழித்தால் மக்கள் செழிப்பர்..மக்கள் செழிக்க மன்னன் செழிப்பான்.

விட்டு கொடுத்து....

2009-10-22T17:38:00.000+05:30

வாழவும் முடியாது ,சாகவும் முடியாத
தினமும் ஒரு போராட்டம்...எனக்குள்
ஒவ்வொரு நொடியும் தற்கொலைக்காக
ஓராயிரம் வழிகள் யோசித்து
உதவாத காரணங்களுக்காய்
உதறி நிற்கும் இயலாமை...
என்ன செய்கிறேன் என்ற நினைப்புமின்றி
எதிர்கால சிந்தனையுமின்றி
நகருமிந்த கொடுமை?

கத்தியின்றி ,கலகமின்றி
எத்தனை வேதனை ?
வார்த்தையுமின்றி சில வலிகள் மிச்சம்

என்ன செய்ய வேண்டும்?
நான் உனக்கு....

கண்ட கனவுகள்
உன் மீது கொண்ட அன்பு
எல்லாவற்றுக்கும் அன்னியமானேன்
என்னையாவது திருப்பி தந்து விடு எனக்கு

உணவு செல்லவில்லை..
உடலை வருத்துகிற தண்டனை
கண்களில் கதறும் கண்ணீர் சாட்சி

என்ன செய்ய வேண்டும்?
நான் உனக்கு
என்பது வரையிலாவது பேசு
எதுவும் கட்டாயமில்லை இங்கே

பொருந்தாத காதல்
வீணான கேள்விகள்
வெளியில் தெரியா காயங்கள்
வாழ்வதற்கான நம்பிக்கை கூட மிச்சமில்லை என்னிடம்

உனக்கு என்ன வேண்டும்
உண்மையாய் கேட்டு விடு
நீ விரும்பியது
எதையாவது கடைசியாய் கொடுத்து விட
ஆசை இருக்கிறது இன்னும்..
வெற்றியுமில்லை ,தோல்வியுமில்லை
உன் வழியில் நீ போக
விட்டு கொடுத்து, கெட்டதாய் இருக்கட்டும்
என் பிரியம்

க.சுதா

2009-10-08T19:10:00.002+05:30

நாங்கள் இருவரும் கல்லூரியில் கடைசி வருட தேர்வுக்கு படித்து கொண்டிருந்த போது தான் சுதாவின் அறிமுகம் நிகழ்ந்தது.

கலகலவென்று பேசுவாள்.அவளுக்கு ஒரு ஒன்பது வயது இருக்கலாம். அவளை பற்றிய ஆதியும் அந்தமும் எதுவும் எங்களுக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை.பொழுது போகாத நாட்களில் நாங்கள் இருவரும் அவளை சீண்டி கொண்டிருப்போம். வயதுக்கு மீறிய அவளின் பதில்கள் எங்களை அதிர வைக்கும்.சில சமயம் ஒரு அடிப்படை நிதர்சனத்தை கொண்டிருக்கும்..

"சுதா ! இன்னும் 5 வருஷம் கழிச்சு என்ன நடக்கும்? "

"என்ன! உங்களுக்கெல்லாம் கல்யாணம் ஆகி இருக்கும் ,நான் வயசுக்கு வந்திருப்பேன் "

ஒரு நாள் ,நாங்கள் இருவரும் எங்கள் நோட்டு புத்தகங்களை எடுத்து புரட்டியவாறே எந்த வகுப்பில் யார் தூங்கி கொண்டே நோட்ஸ் எடுத்தோம் என்று கேலி செய்து சிரித்து கொண்டிருந்தோம்.அப்போதுதான் சுதா உள்ளே வந்தாள். எதுவும் புரியவில்லை என்றாலும் அவளும் சேர்ந்து புன்னகைத்து கொண்டிருந்தாள்.

நான் நோட்டின் கடைசி பக்கத்தில் என் பெயரை வரைந்து இருந்ததை பார்த்து விட்டு

"அக்கா! இதென்ன ,இப்படி எழுதி இருக்கீங்க.."

"முடிஞ்சா நீ இதே மாதிரி உன் பெயரை எழுதி காட்டு .."

ஓரமாய் உட்கார்ந்து தமிழில் அவள் பெயரை எழுதி முடித்த பின் என்னிடம் வந்து இனீஷியலை காட்டி திரும்பவும் கேட்டாள் .

"இதென்ன .. ?"

"ஓ ! இதுவா எங்க அப்பாவோட பேருல வர முதல் எழுத்து...."

"நீ எழுதலியா..சரி உங்க அப்பா பேரு சொல்லு ,நானே எழுதுறேன்."

அவள் சிறிதே யோசித்தாள்...

"கஸ்தூரி "

"சுதா ! நான் அப்பா பேரு கேட்டேன்.."

"எங்க அப்பா தான் நான் சின்ன குழந்தையா இருந்தப்பவே எங்களை எல்லாம் விட்டுட்டு போயிட்டாராம்..அப்புறம் அவரு பேரை நான் ஏன் போடனும் .எங்க அம்மா தானே எங்களை எல்லாம் கஷ்டப்பட்டு வளர்க்குது அதான் எங்க அம்மா பேரை சொல்றேன்" . ஒரு மெல்லிய கோபத்தோடு சொல்லியவாறே அந்த காகிதத்தை எடுத்து கொண்டு வெளியேறினாள்

இனீஷியல் என்றால் என்னவென்று தெரியாதவள் தான் ஆனால் எதை போட வேண்டுமென்று தெளிவாயிருந்த க.சுதா தன் பெயரை எடுத்து கொண்டு போய் எல்லாரிடமும் காட்டி கொண்டிருந்தாள்

அம்மாவின் இ(வ)சைமொழிகள்

2009-10-08T15:38:00.004+05:30

தெரியாத ஊருக்கு வழியனுப்புகையிலும் , தோல்வி கண்டு கலங்கி நிற்கையிலும் சொல்கிற வார்தைகள்
அம்மா:திக்கத்தவனுக்கு தெய்வமே துணை
துணிஞ்சவனுக்கு துக்கமே இல்லை

என் கூட படிக்கிற நான்சி வீட்டுல இந்த வருசம் முழு பரீட்சை லீவுக்கு மெட்ராஸ் சுத்தி பார்க்க போறாங்களாம்.நாம எப்பம்மா அங்க எல்லாம் போவோம்..
அம்மா: ஊரை சுற்றி ரக்கிரி (கீரை) பொரிச்சு(பறித்து) உப்பில்லாமே வேகுதாம்.அங்கொரு மூளி கொப்பில்லேன்னு(காதுக்கு தோடு) அழுகறாளாம்

என் கூட தாயம் விளையாட வாம்மா.எப்போ பார்த்தாலும் வேலை தானே செஞ்சுகிட்டு இருக்கே....
அம்மா: கிடப்பதெல்லாம் கிடக்கட்டும் ,கிழவியை எடுத்து மனையில் வை என்றானாம்

கதை புத்தகம் படிக்க வேண்டாமென்று சொல்லியும் நான் பாட புத்தகத்துள் ஒளித்துவைத்து படித்து கொண்டிருந்தேன்.என்னை கண்டுபிடித்த பின் உதிர்த்தபொன்மொழிகள்
அம்மா:மூக்கிலயே புழுத்தவனுக்கு நாத்தமென்ன

அம்மா ..இங்கே பாரும்மா ,எங்கப்பா உங்கூட பேச கூடாதுன்னு சொல்லிட்டாரு.அதனால உங்கிட்ட இனிமே பேச மாட்டேன்னு இவன் சொல்றான் பாரும்மா....
அம்மா: தாவி தாவி வளர்த்தாலும் தங்கச்சி புள்ளை தான்,மோதி மோதி வளர்த்தாலும் மூத்தவடி புள்ளை தான்

நான் எதிர்த்து பேசினால் ,கோபமாய் கத்தினாலோ,
அம்மா:வீட்டுக்கு அடங்காதது எல்லாம் ஊருக்குள்ளே போய் செருப்படி தின்னா தான் அடங்கும்

பாத்திரம், மற்றும் கை கழுவுகையில் அதிகமாய் தண்ணீர் செலவு செய்தால்..
அம்மா:உப்புலே ஊதாரிய பார்க்கலாம் ,தண்ணியிலே தத்தாரிய பார்க்கலாம்

பரீட்சையில் மார்க் குறைந்து போனதாய் வருத்தபட்டால்
அம்மா:பொழுது கெளம்புகையில் புத்தி வந்தா புள்ளை பொழைக்கும் ,பொழுது சாய்கையில் புத்தி வந்து என்ன லாபம்

வண்டியில் சாவியே போடாமல் ஸ்டார்ட் செய்து கொண்டிருந்தால்..
அம்மா:எழுபது குசவனுக சேர்ந்து அறுபது தேங்காயை சுமந்தானுங்களாம்

ஒவராய் ஸீன் போட்டு கொண்டிருந்தால்
அம்மா:பிச்சைகாரனுக்கு ஒரு எருமையாம் ,அதை பிடிச்சு கட்ட ஏழு ஆளாம்

அதிகமாய் ஐஸ் வைத்தாலோ ,அதிகமாய் கொஞ்சினாலோ....
அம்மா: சோழியன் குடுமி சும்மா ஆடுமா
அம்மா: பிரியம் பொறுக்க முடியாமே புருஷனை அண்ணான்னு கூப்பிட்டாளாம்

கரண்ட் போன பின்னால் மெழுகுவர்த்தியை பத்த வைத்து விட்டு அருகிலே உட்கார்ந்து உருகி வழியும் மெழுகை தீக்குச்சியில் தோய்த்து நெருப்பில் காட்டி விளையாடியதை பார்த்து சொன்னது
அம்மா:பொழப்பத்த நாவிதன் பொண்டாட்டி தலையை சிரைத்தானாம்

புது பேனா வாங்கி வந்த அன்று மட்டும் வெகு நேரம் எழுதுவேன்.
அம்மா:புது வட்டலை(Plate) கண்டவன் எட்டு வட்ட தண்ணி குடிச்சானாம்

அலமாரியில் அம்மா வைத்து விட்டு போன 10 ரூபாயை காணவில்லை. வந்து பார்த்தவுடன் தேட முயற்சி செய்யாமல்...என்னை பார்த்து சொன்ன வார்த்தை
அம்மா:உள் ஆளில்லாமல் ஊர் அழியாது
எப்படி கண்டுபிடிச்சே என்று கேட்டதற்கு
அம்மா: முசல்(முயல்) புடிக்கிற நாயை மூஞ்சியை பாத்தா தெரியாதா

அம்மா நான் உனக்கு பாயாசம் பண்ணி தரேம்மா இன்னிக்கி
அம்மா:பொன்னி பொங்க வைப்பான்னு புள்ளையாரு உட்காந்திருக்கிராராம்

எங்களுக்கு ஒரு அண்ணன் இருந்திருந்தா எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்
அம்மா: இல்லாதவனுக்கு ஒரே கவலை.இருக்கிறவனுக்கு ஆயிரம் கவலை

மழை பெய்ஞ்சு ஆத்து நிறைய தண்ணி போகுதாம் ..கண்டிப்பா இன்னிக்கி பைப்புல தண்ணி நல்லா வருமக்கா. ஆனால் அன்று மட்டும் பைப்பில் தண்ணி கம்மியாய் வரும்
அம்மா:ஆத்து நிறைய தண்ணி போனாலும் நாய்க்கு சளப்ப தண்ணி தான்

நான் வாய் ஒயாமல் நான் தொடர்ச்சியாய் பேசி கொண்டிருந்தால்
அம்மா:தோல் வாயாய் இருக்கிறதால தான் தொடுத்துக்கிட்டு இருக்கு,மண்ணு வாயாய் இருந்திருந்தா புட்டுகிட்டு போயிருக்கும்

வாங்கிய ஒரே மாதத்தில் செருப்பை பிய்த்து விட்டேன்...அதற்காக உதிர்த்த முத்துகள் இவை
அம்மா:இரும்பும் துரும்பாகும் ,இட்டேரியும் பாழாகும்

கைக்கு எட்டுகிற தூரத்தில் ஒரு பொருளை வைத்து கொண்டு எடுத்து தாங்க என்று எல்லாரையும் கெஞ்சி கொண்டிருந்தால்... அதற்கே இந்த பழமொழி...

அம்மா:நடக்க மாட்டாதவன் சித்தப்பன் வீட்டுல பொண்ணு கட்டினானாம்

விடுமுறைக்கு ஊருக்கு போகையில் எல்லாம் ... நான் இளைத்து விட்டதாய் சொல்லி அரை மணிக்கு ஒரு தரம் அப்பா ஏதேனும் சாப்பிட கொடுத்து அன்பு தொல்லை செய்து கொண்டிருப்பார்..அப்போது வருகிற பொன்மொழிகள்

அம்மா:கொள்ளாதவன் வாயில் கொழுக்கட்டையை திணிக்கிற மாதிரி

நானும் நவீனும் சண்டை போட்டு கொண்டிருந்தால் அம்மா சொல்கிற வார்த்தை... சண்டை போடுகிற வீடு நிம்மதியை இழக்கும் என்பதற்காகவே
அம்மா: ஓரியாடிய வீடு தூரியாடி போகும்

விளம்பரம்(படித்ததில் பிடித்தது)

2009-09-09T18:58:00.003+05:30

விளம்பரம் என்பது தற்பெருமை பேசுதல். தன்னை அறியார் முன் தற்பெருமை பேசுதல் தப்பில்லை என்கிறது தமிழ்ப் பாடல். முன்பு, சினிமா கொட்டகைகளில் விளம்பர ஸ்லைடுகள் போட்டனர். பின்பு, அதுவே குறும்படங்களாக மாறின. மாத, வார, தின இதழ்கள் பொருட்களை, கடைகளை, சேவையை விளம்பரப்படுத்தின. அரசாங்கங்கள், தமது சாதனைகளை முழுப் பக்க விளம்பரங்கள் செய்கின்றன.விளம்பரம் செய்தாலன்றி,சாதனைகளை மக்கள் தெரிந்துகொள்ள மாட்டார் போலும்.இன்னும் விசித்திரம்,மாநில அரசுகள் மாற்று மாநிலப் பதிப்புகளில் விளம்பரம் செய்வது.

பின்பு சின்னத்திரை ஊடகங்கள் வந்தன. சோப்பில் தொடங்கி சூப்பு வரை யாவும் விளம்பரமாயின. இன்று விளம்பர உத்திகளாக, நாட்டியம், நாடகக் காட்சி, சிறுகதை, கவிதை வரி, சர்க்கஸ், மாயாஜாலம், விலங்கு, பறவை, பெண் என யாவும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. கமர்ஷியல் பிரேக் என்றொரு தாய் தமிழ்ச் சொல் மொழிக்கு அறிமுகமானது.

இந்த விளம்பரங்கள் யாவும், 'வாங்கு வாங்கென வாங்காவிட்டால் தூங்கு' என்கின்றன. மும்பையில் சிறு தொழிற்சாலை ஒன்றில் பண்டகக் காப்பாளனாகச் சில காலம் பணிபுரிந்தேன். மார்வாரி முதலாளிகளுக்கு உறவினான நாத்மல் பஜாஜ், தரக்குறைவான பால் பேரிங்குகளை வாங்க என்னிடம் நச்சரித்துக்கொண்டு இருந்தான். நான் தொடர்ந்து மறுத்துக்கொண்டு இருந்தேன். வழக்கு மேலிடத்துக்குப் போனபோது, முதலாளி சொன்ன வார்த்தை, ''அரே! உனது பொருள் தரமாக, விலை நியாயமாக இருந்தால், அங்கு சிபாரிசுக்கு எங்கே இடம்?'' ஆனால், இன்றைய விளம் பரங்கள் உங்களது தேவைக்குச் செய்யப் படுவன அல்ல. உங்களிடம் தேவையை ஏற்படுத்துவது... தேவையற்ற பொருளை வாங்கத் தூண்டுவது... வாங்காவிட்டால், தன்னை மலிவான மனிதனாக உணரச் செய்வது, வாங்க நெருக்குவது. இதில் ஒரு வன்முறையும், திமிரும், அராஜகமும் இருக்கிறது என்பதை மக்கள் உணர்வது இல்லை. இன்னும் சொன்னால், பெரும்பான்மையான இன்றைய விளம்பரங்கள் 'ஈரத் துணி போட்டுக் கழுத்தறுப்பது!' பயன்பாட்டுப் பொருட்களைத் தயாரிப்பவர் தொலைக்காட்சி விளம் பரங்கள் மூலம், ஏ.கே 47 கொண்டு மிரட்டுகிறார்கள், 'வாங்குகிறாயா... சுடவா?' என்று.

குழந்தைகள் நல்ல பாலும், பழங்களும், காய்களும், கீரையும், பருப்பு வகைகளும் சாப்பிட்டால் போதும். எந்த ஊட்டச் சத்துபானமும்டானிக்கு களும் தேவை இல்லை என்கிறார்கள் குழந்தைகள் நல மருத்துவர்கள். பேரும், புகழும், பணமும் அடைந்த பிரபலங்கள் அனைத்து ஊட்டப் பானங்களுக்கும் மாடலிங் செய்கிறார்கள். உண்மையில், அவர்கள் யாரும் தமது பால்ய காலத்தில் அப்பானங்களைக் கண்டதும் இல்லை, கேட்டதும் இல்லை.

எனது தம்பி மகன் நாகலிங்கம், சிங்கப்பூரில் இருந்து அவனது தாத்தா கொடுத்து அனுப்பும் இளஞ்சிவப்பு வெனீலா வாசனையுடன் சம்பா தவிடு போலிருக்கும் ஊட்டச் சத்து மாவைப் பாலில் கலக்கிக்கொண்டு என்னிடம் சொன்னான் ஒரு நாள், 'பெரீப்பா, எனக்கு இந்தத் தவிட்டுப் பாலிலேதான் கண்டம்' என்று.

ஆனால், பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்குக் கோடிக்கணக்கில் லாபம் ஈட்ட வேண்டியதிருக்கிறது. மூலப் பொருள் எனப் பார்த்தால், கேழ் வரகு, சர்க்கரை, கொக்கோ, பால் பொடி, தாவரக் கொழுப்பு என்றிருக்கும்.தாய்ப் பாலுக்கும் பசும்பாலுக்கும் எதுவும் மாற்று இல்லை.

உலகில் வைட்டமின் என்று எங்கும் தனியாகப் பயிரிடுவதில்லை. வெட்டியோ, சலித்தோ எடுக்கப்படுவதும் இல்லை. பாலில், பழங்களில், காய்களில், பருப்புகளில், வைட்டமின் இருக்கிறது. அவ்வளவுதான். குழந்தைகள் ஆரோக்கியமாக இருப்பது அவசியம். சுறுசுறுப்பாக, புத்திசாலித்தனத்துடன் இருக்க வேண்டும். குழந்தை வளர்ப்பு என்பது வெள்ளைப் பன்றி வளர்ப்பதல்ல. ஆனால், விளம்பரங்கள் நம்மைக் கறிக் கோழி வளர்க்கவே தூண்டுகின்றன.

உற்பத்திச் செலவில் பாதி விளம்பரச் செலவு. பத்து ரூபாய் பானத்துக்கு ஒருவன் மலை உச்சியில் இருந்து குதிக்கிறான், ஹெலிகாப்டரில் இருந்து சாடுகிறான். விரைவுப் படகில் மூழ்குகிறான், உயிரைப் பொருட்படுத்தாமல். இதென்ன விளம்பர உத்தி? ஒரு குளிர்பானத்துக்காக பருவப் பெண் பிச்சாடனர் பின் போகும் ரிஷி பத்தினி போல ஓடுகிறாள். ஊட்டப் பானம் குடித்துவிட்டு பேட்ஸ்மேன் அடிக்கிற பந்து சூரியனைத் துளைத்து ஊடுருவிப் போகிறது.

சிறுவர் மனங்களில் இயற்கையான முதிர்ச்சியை மறக்கடித்து, முட்டாள்தனமான கற்பனைகளைப் பொறுப்பற்றுத் திணிக்கின்றன விளம்பரங்கள்.

நகரப் பேருந்தில், ஸ்லீவ்லெஸ் உடையணிந்த இளம் பெண் கையைத் தூக்கிக் கம்பியைப் பிடித்தவாறு பயணம் செய்கிறாள். பக்கத்தில் நிற்கும் வாலிபன் அருவெறுத்துக் குமட்டுகிறான். எனவே, நாற்றம் மறைக்கத் தெளிப்பான் உபயோகியுங்கள். நமக்கு இரண்டு கேள்விகள் எழுகின்றன. இளம் பெண்கள் குளிக்க மாட்டார்களா? வாலிபன் அங்கு போய் ஏன் முகத்தை நுழைக்கிறான்?

டால்கம் பவுடர் பூசிய பெண் பின்னால், கார்த்திகை மாதத்து நாய் போல் வாலிபர் பட்டாளம் திரிகிறதாம். குறிப்பிட்ட பற்பசைக்கு வாய் நாற்றமில்லை. மற்றெந்தப் பற்பசை உபயோகித்தாலும், துர்நாற்றம், கிருமிகள், பற்சொத்தை என வாய்விட்டுச் சிரிக்க இயலாது.

அணிந்திருக்கும் ஜீன்ஸ் மாதக்கணக்கில் கழற்றப்படாமல் இருந்தும் துவைப்பதற்குக்கூட அதைக் கழற்ற மனமின்றி, தானே வாஷிங் மெஷினில் இறங்குகிறான் ஒருத்தன்.

பெட்ரோல் பங்குக்கு வழி கேட்க நேபாளச் சிறுவனை, 'அநேகாஞ்சா' என்று அழைக்கிறாள் வண்டியோட்டி. தம்மைக் காஞ்சா என்று அழைப்பதை நேபாளிகள் விரும்புவது இல்லை என்ற அறிவுகூட இல்லாமல். எதைச் செய்தேனும் தம் பொருள் விற்க வேண்டும். காட்டியும் கொடுக்கலாம், கூட்டியும்கொடுக் கலாம். தயாரிப்புச் செலவு 3 ரூபாய், அட்டைப் பெட்டி 3 ரூபாய், விளம்பரச் செலவு 3 ரூபாய், கமிஷன் 3 ரூபாய், லாபம் 6 ரூபாய் என்று நடக்கிறது வியாபாரம்.

20 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்த நாட்டில் எவரும் நூடுல்ஸ் கேள்விப்பட்டது இல்லை. இன்று, பள்ளி மாணவருக்கு அது பால் மாட்டுக்குப் புண்ணாக்கு போல்!

1965-ல் கல்லூரி வகுப்பறைகளுக்கு வந்து நாலணா விலையுள்ள குளிர்பானக் கூப்பன்களை இலவசமாக வழங்கினார்கள். இன்று வீடுகளில், அலுவலகங்களில், விருந்துகளில், பயணங்களில், கோடிக்கணக்கான லிட்டர் குளிர்பானங்கள் குடித்து சிறுநீராகக் கழிகின்றன.

இந்தியா எனும் நாடே சந்தையாகிப் போயிற்று இன்று. யாவரின் வீட்டு முன்னறைகளும் சந்தைக் கூவல்களின் திடலாகிப் போயிற்று.

எந்தத் தெளிப்பானும் உடல் நாற்றத்தை இல்லாமல் ஆக்குவது இல்லை. சற்று மறைக்கிறது அவ்வளவே. வாய், உடல் நாற்றங்களுக்கு மருத்துவப் பரிகாரங்கள் உண்டு. தினமும் குளிக்கவும், இரண்டு வேளை பல் துலக்கவும் வேண்டும் என்று சொல்வது அவசியம் இல்லை. புண்ணுக்குப் புனுகு பூசுவது மருத்துவமும் அல்ல!

சமீபத்தில் காட்டப்படும் மற்றொரு விளம்பரம். விபத்தில் அடிபட்டு கை கால்களை அசைக்க முடியாமல் மருத்துவமனையில் கிடக்கிறான் வாலிபன். அழகிய, ஒல்லியான, உயரமான செவிலி மருந்து கொடுக்க வருகிறாள். முன் ஏற்பாடு செய்தபடி செல்போன் ஒலிக்கிறது. செவிலி செல்போனை எடுக்க வாலிபனின் உள்ளாடைக்குள் கைவிட்டுத் துழாவுகிறாள். எத்தனை கேவலமான புத்தி இருந்தால், மருத்துவச் செவிலிப் பெண்ணை வைத்து இவ்விதம் விளம்பரப் படமெடுக்கத் தோன்றும்?

இந்திய விளம்பரங்களைப் போன்று பெண்களை வேறெவரும் இத்தனை ஆபாசப்படுத்துவதில்லை. பிஸ்கெட் பொட்டலத்தை ஒலியுடன் கிழிக்கிறான் 14 வயது மாணவன். அந்தச் சத்தம் தனது கீழாடை கிழிந்ததன் ஒலியோ என ஐயுற்றுக் குனிந்து பின்புறம் தடவுகிறாள் சக மாணவி. நமது முன்னறையில் கொண்டுவந்து விளம்பரதாரர்கள் பீத்துணி அலசுகிறார்கள். நமக்கோ, நாசி எனும் புலனே நசித்துவிட்டது.

கற்பனைச் செறிவுள்ள... பண்பாட்டுக் கூறுள்ள நல்ல விளம்பரங்களும் உண்டு. இரு சக்கர வாகனத்துக்கான விளம்பரம் ஒன்று. ஆண்டுகள் சென்ற பின் காதலியின் வீடு தேடி அலைகிறான் நவயுவன். வழியில், சிறு நாய்க்குட்டி ஒன்று கிடைக்கிறது. அதையும் தூக்கிக்கொண்டு தேடுகிறான். கண்டுபிடித்துக் கதவைத் தட்டும்போது, தனது மகனுடன் வந்து கதவைத் திறக்கிறாள் மணமாகிவிட்ட காதலி. நாய்க்குட்டியைப் பையனுக்குப் பரிசளித்துத் திரும்புகிறான். காண்பவருக்கு மென்முறுவல் ஏற்படுத்தும் வாகன விளம்பரம் அது.

தொலைத் தொடர்பு நிறுவன விளம்பரம் ஒன்றில் சிறுமியைப் பின் தொடரும் நாய், ஓர் அற்புதமான விளம்பரம். இந்திய - பாகிஸ்தானிய எல்லையில், கம்பி வலைகளுக்கு நடுவே கால்பந்தாடும் சிறுவர்கள், மற்றொரு மனிதநேயமுள்ள விளம்பரம்.

முன்பு பெயின்ட் கம்பெனி விளம்பரம் ஒன்று. பச்சைக் காம்புடைய நீண்ட சிவந்த மிளகாய்ப் பழம் மாத்திரம் பேனரில். கீழே ஒரு வாசகம், 'எங்கு நிறத்தைக் கண்டாலும், எங்களை நினையுங்கள்!' என்று பெயின்ட் கம்பெனியின் பெயர்.

நல்ல விளம்பரங்கள், மலர்களை, குருவிகளை, விலங்குகளை, அருவிகளை, மரங்களை, மீன்களைக் காட்டுகின்றன. ஆனால், பெண் உடல் என்பதை விளம்பரத்துக்கான விலைமதிப்பற்ற பண்டம் எனக் கருதுகின்றன பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள். இடுப்பும், தொப்புள்குழியும், அக்குளும், விளம்பர சாதனங்களாகப் படைக்கப்பட்டவை அல்ல. பம்பரம் விடுவதற்கும், ஆம்லெட் போடுவதற்கும் சினிமாவில் பயன்படுவதைப் போன்று.

விளம்பரங்கள் தவறானவை என்பதல்ல!

ஆனால், பெண்களையும் குழந்தைகளையும் கேவலப்படுத்துவதற்குப் பயன்படுத்துவதை எங்ஙனம் நமது பண்பாட்டுக் குடியிருப்புகள் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கின்றன?

புகைக்கும் மதுவுக்கும் விளம்பரங்கள் கூடாது எனக் கூறும் அரசாங்கம், நமது தாயரை, தமக்கையரை, தங்கையை, தாரங்களை தம் மக்களைக் கேவலப்படுத்துவதை எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்கிறது? பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பிறகாவது, சமூகத் தலைவர்கள் இலக்கணம் வகுக்க மாட்டார்களா?

பெண் விடுதலைக்கும் பெண் உரிமைக்கும் எவ்வளவு நீண்ட உரைகள் ஆற்றுகிறோம்? கால் நிர்வாணத்தில் சோப்புத் தேய்த்துக் குளிப்பதை எத்தனை நாட்கள் காட்டிக்கொண்டே இருக்கப்போகிறோம்?

3 வயதுக் குழந்தை பார்க்கும் டி.வி. சேனல்களில் சானிடரி நாப்கின்களை எத்தனை முறை காட்டுவீர்கள்?

சிறைப்பிடித்து வைத்திருக்கும் சீதையை விட மறுக்கும் ராவணனை இகழ்ந்து கும்பகர்ணன் பேசுவதாக கம்பனில் ஒரு பாடல். 'பேசுவது மானம், இடை பேணுவது காமம், கூசுவது மானுடரை, நன்று நம் கொற்றம்' என்று வரும்.

ஆம், நன்றே நடக்கிறது நமது வெண்கொற்றக் குடையும், பட்டத்து யானையும், செங்கோலும், முரசும், அரச புரவியும்!

ஒரு உரையாடல்

2009-09-09T18:06:00.004+05:30

நான் அழுவதும்,ஆத்திரப்படுவதும்
உன் கண்ணுக்கு தெரிகிறது
என் காயங்கள் ?????????
நீ கொடுத்தவை என்பதால்
ஒவ்வொன்றையும்
பிரத்யேகமாக உனக்கு
நான் அறிமுகம் செய்ய தான் வேண்டி இருக்கிறது

செய்யாத ஒவ்வொன்றுக்கும்
சரியான முறையில் விளக்கம்
கொடுத்து கொண்டிருக்கிறாய்
செய்வதை தள்ளி போட்டுகொண்டே !!!!!!!!

என் கேள்விகளுக்கு
பதில் சொல்ல வேண்டிய அவசியமே
எப்போதும் இல்லை உனக்கு
ஆனால் என் கண்ணீருக்கு ???

ஆயுதமின்றி அகப்பட்டுக் கொண்ட
ஆயுள் கைதி நான்
ஒரே நொடியில்
என்னை கொன்று விட சரியான ஆயுதம் எதுவென்று
உனக்கு யாரும் சொல்ல வில்லையா
ஏன்
தவணை முறையில்
கூறு போட்டு கொண்டிருக்கிறாய்?

உன் பரிசுகளில்
உண்மையை விட
பெரிய அன்பும் இல்லை...
பொய்யை விட
பெரிய வன்முறையும் இல்லை

முட்டாள்களை அதிகம்
உருவாக்குவது
மூட நம்பிக்கையா
காதல் நம்பிக்கையா
இரண்டும் கலந்ததொரு கல்யாண வாழ்க்கையா

சமாதானங்கள்,மன்னிப்புகள்
என்னை நீ எளிதில் ஏமாற்றி விட முடியும்
அதற்காகவே காத்துமிருக்கிறேன் !!!

நீ உன் சுதந்திரத்தை இழந்து விட்டதாய்
நான் புலம்பி கொண்டிருக்கிறேன்
எவ்வளவு என்று யோசிக்காதே
என்னிடம் உண்மை பேசுகிற அளவு !!!!!!!!

சாந்தாரா

2009-09-09T16:38:00.001+05:30

ஜைன மதம் உலகுக்கு நிறைய போதித்து இருக்கிறது. அதில் ஒன்று சன்யாச மரணம் -சாந்தாரா- சமாதி மரணம்

மரணத்தை விரும்பி ஏற்பது.இது தற்கொலை அல்ல.தற்கொலை என்பது உணர்ச்சி வேகத்தில் வாழ்வை வெறுத்து , ஒருவர் தன்னை கொலை செய்து கொள்வது.சிந்தனை திறன் இழந்து , கோபம்,ஆத்திரம்,தோல்வி இன்னும் எத்தனையோ காரணிகள் ஆக்கிரமிக்க செய்வது. தற்கொலை சட்டத்துக்கு புறம்பானதாக கருதப்படுகிறது.

ஜைன மதமும் தற்கொலையை வாழ்க்கை ஓட்டத்தில் இருந்து தப்பித்து கொள்ளும் ஒரு முயற்சியாக கண்டிக்கிறது.

ஆனால் ஒருவர் வாழ்ந்தது போதும் என்றெண்ணி ,தன் வாழ்வின் கடமைகள் முடிவுற்றதாக உணவு ,நீர் ஆகியவற்றை துறந்து மரணத்தை தழுவுவது இந்த மதத்தில் ஏற்றுகொள்ளப்படுகிறது.

இந்த சாந்தாரா என்பது தன்னை தானே பாவங்களில் இருந்து ஒருவர் தூய்மை படுத்தி கொள்ள மேற்கொள்ளபடுகிற முறையாகும்.

மரம் ஓர் அறிவுள்ள உயிர் என்றாலும் அதிலிருந்து காய்,கனிகளை எடுப்பதுவும் பாவ செயலாக கருதப்படுகிறது.மரத்தில் எத்தனையோ நுண் உயிர்கள், அதே காய் கனிகளை உணவாக கொண்டு வாழ்ந்திருக்க கூடும்.அந்த காய் கனிகளை உண்ணுவதன் மூலம் நாம் மரம் மற்றும் அதை சார்ந்த உயிர்களை துன்புறுத்துவதாக பொருள். நீரை அருந்துவதன் மூலம் அதிலிருக்கும் உயிர்களையும் கொன்று பாவத்தை மேலும் சேர்ப்பதாக ஜைன மதம்
போதிக்கிறது.

மனிதன் தன் வாழ்நாள் முழுமைக்கும் செடி,கொடிகள்,மற்ற உயிரினங்களையே சார்ந்து வாழ்வது தவிர்க்க முடியாததென்றாலும் ,தன் கடமைகள் முடித்த பின் சாந்தாரா முறையில் இவ்வாறு மரணத்தை ஏற்க இந்த மதம் அறிவுரைக்கிறது.

அம்மாவிடம் கற்றவை -1

2009-09-05T07:27:00.012+05:30

பத்தாம் வகுப்பு படிக்கையிலே -

வசந்த்தின் அப்பா என்னை வழியில் பார்க்கிறார்.என் அப்பாவின் மேலதிகாரி என்கிற நினைப்பை விட அவர் என் உடன் படிக்கும் நண்பனின் அப்பா என்ற மரியாதையில் சைக்கிளை நிறுத்துகிறேன்.

"நல்ல இருக்கியா "

"நல்லா இருக்கேங்க"

"படிப்பு எப்டி போகுது "

"நல்லா போகுதுங்க"

"என்னமோ கேள்வி பட்டேன் ,கடைசி ரேங்க் தான் எடுக்கிறியாமுல்ல..இப்படி

எல்லாம் படிச்சா மேல படிக்கிறது கஷ்டம் "

சடாரென கோபம் வந்துவிட்டது. யார்?? அப்பா சொல்லி இருப்பாரோ.தினமும் காலையில் புலம்புபவர் தானே.இப்படி தான் ஆரம்பிப்பார்.

"பக்கத்துக்கு வீட்லயும் தானே புள்ளைக இருக்கு எல்லாம் 5 மணிக்கு எந்திரிச்சு படிக்குது ..நம்ம வீட்லயும் தான் ஒரு ராய் தாளு இருக்கு .காலையிலே 6 மணிக்கு சட்ட சபைக்கு போற முதல் மந்திரி மாதிரி எந்திரிச்சு டீயை குடிச்சுபுட்டு ,தினத்தந்தியை வரி விடாமே படிச்சிட்டு அப்புறமா போயி சட்டையை தொவச்சு போடுது . 9 மணி பள்ளிகூடத்துக்கு 8.45 மணிக்கு டிபன் பாக்ஸ் எடுத்து கழுவ போகுது . வாரத்துலே ஒரு நாளாவது சீக்கிரமா போகுரானனு பாரு. இதுலே பஞ்சாயத்து தலைவர் ரேஞ்சுக்கு பில்டப் வேற ..எப்போ பாரு இந்த தெருவிலே நாலு பொடுசுகளை கூட்டிட்டு திரியறது..படிக்கிறதை தவிர எல்லாம் பண்றான் பாரு "

இதெல்லாம் நியாபகம் வந்ததால் அமைதியாக வந்து விட்டேன்.வீட்டுக்கு வந்த பின்னால் தானே அவதாரம் எடுக்க முடியும்.

"அப்டி என்ன கொடுமை பண்ணிட்டாங்க உன் புருஷனுக்கு ..(அம்மாவிடம் தானே கத்த முடியும்).இப்படி ஊரெல்லாம் புகார் பண்றாரு. எதுனாலும் என்கிட்டே நேருக்கு நேர் பேச வேண்டியது தானே "

அப்பாவே வந்து விட்டார் வேலை முடிந்து.சைக்கிளை நிறுத்தி கொண்டே பதில் கொடுத்தார் .

"என்னடா அங்கே முழக்கரே"

"நீங்க வசந்தோட அப்பாகிட்டே என்ன சொன்னிங்க .அந்தாளு இன்னிக்கு வழியிலே பாத்து என்னை அவமானபடுத்திட்டாரு "

"ஆமா இவன் அப்படியே பெரிய மனுஷன் மானம் போயிருச்சுன்னு குதிக்கறான் பாரு" என்று என் கோபம் புரியாமல் சிரித்தார்.அவர் எப்பவுமே இப்படி தான்.நான் ஆத்திரப்படுவதை ரசிப்பார்.

"சிரிக்காதீங்க எனக்கு பதில் சொல்லுங்க ...அவரு யாரு என்னை அப்படி கேக்க ..நீங்க சொன்னா நான் கேக்க மாட்டேனா ...நீங்க ஏன் எல்லார்கிட்டயும் சொல்றிங்க நான் படிக்கலைன்னு "

"டேய் கிறுக்குத்தனமா பேசாதே .. அப்படி எல்லாம் போயி நான் யார்கிட்டயும் பொலம்பரதில்லெ.அதுக்கு எனக்கும் நேரமும் இல்லை" எந்திரிச்சு போயி விட்டார்

என்ன செய்யலாம்?வசந்தை நாளைக்கே அடிக்கலாமா.இப்படி தான் யோசித்தேன்.(criminal mind ஆச்சே).

மறுநாள் பள்ளிக்கூடம் போனவுடன் எனக்கு எதிரே வந்த அவனை அடித்து விட்டேன்.அவன் ரொம்ப நல்லவன்.திருப்பி கூட அடிக்கவில்லை.காரணம் வேறு புரியாமல் விழித்தான்.

மனசுக்கு சங்கடமாய் போயி விட்டது ஆனாலும் கோபம் தீரவில்லை.மதியம் சாப்பிட வீட்டுக்கு வந்தபோது அம்மாவிடம் வந்து பொலம்பினேன்.தட்டில் சாப்பாட்டை போட்டு விட்டு அம்மா என் அருகில் வந்து சொன்னார்

"இங்கே பாருடா எப்போவுமே யாரவது நம்மளை அவமானப்படுத்தினா ஆத்திரபடுரதுலே அர்த்தம் இல்லே"

"பேசறதுக்கு நல்லா தான் இருக்கும்" என்று முணுமுணுத்தேன் ..

"உனக்கு தெரியாது, கல்யாணம் முடிஞ்சு நானும் உங்க அப்பாவும்,உங்க பெரியப்பா வீட்டுக்கு பொண்ணு மாபிள்ளை விருந்துக்கு போயிருக்கிறோம் ...ஏதோ வேலையா உங்க அப்பா வெளிய போயிட்டாரு ..உங்க பெரியப்பன் தன் தம்பியை பத்தி இப்படி எளக்காரமா சொல்றாரு எல்லார் முன்னாடியும் "அவனுக்கு என்ன தெரியும் .. ஒரு எடம் வாங்க தெரியுமா ..இல்லே வீடு தான் கட்ட முடியுமா என்ன தெரியும் வாய் பேச மட்டும் தான் தெரியும் ..வெறும் வாயை வச்சுகிட்டு என்ன பண்ண முடியும் ... எனக்கு எப்படி இருந்திருக்கும்னு நீயே நெனச்சு பாரு.ஆத்திரம் அப்படியொரு ஆத்திரம் "...என்று அம்மா சொல்லி கொண்டிருக்கையிலே,எனக்கு என் அவமானம் மறந்து விட்டது.

"நம்ம அப்பாவை பாத்தா அந்த கேள்வி கேட்டாரு " என இன்னொரு முறை ஊர்ஜிதம் வேறு செய்து கொண்டேன்.ஏனெனில் கேட்டவர் என் அப்பாவின் பெரியப்பா மகன்.எனக்கு இப்போதைய சூழ்நிலை தான் தெரியும்.எல்லாரும் அப்பாவை மதிப்பது பார்த்த யோசனையில் கேட்டேன்.

"நம்ம அப்பா எவ்வளவோ வேலை செய்யறாரு...நீ அந்தாளை சும்மாவா விட்டே நாலு கேள்வி நறுக்குனு கேட்டுருக்கலாமே "

(கோபமுன்னு வந்துட்டா கடவுளுக்கே மரியாதையை கெடையாது.அப்பாவோட அண்ணனுக்கா குடுக்க போறேன் )

"கேட்ருக்கலாம் தான் ஆனா அதனாலே இருக்கிற நெஜத்தை மாத்த முடியுமா.இங்கே அப்போவே 7 ஆயிரம் கடன் இருந்துச்சு.வெறும் ஆத்திரம் கோபம் இதெல்லாம் எங்கியும் செல்லாது ."

"ஆனா நான் நிருபிச்சேன் ..இருக்கிற கடனை எல்லாம் அடைச்சு... அரை காசும் ஒரு காசுமா சேர்த்தி ,இருக்கிற நகை எல்லாம் வித்து இதே இடத்தை நாங்க வாங்கி இந்த வீடு வேலையாகிட்டு இருந்தப்போ உங்க பெரியப்பன் வந்து பாத்துட்டு ஒன்னும் பேசாமே போனாரு"

"இதோ இந்த கையும் காலையும் கொண்டு உழைச்சோம்.பத்து மாட்டை வச்சு நானும் .. ரயில் ரோட்டுலே உங்க அப்பாவும் கஷ்டப்பட்டு கொண்டாரலைனா ..என்ன மூலதனம்? "

"நீ அந்த மாதிரி நிருபிச்சு காட்டு ..அப்புறமா ஆத்திரபடு .."

உள்ள நியாயத்தை ஆராயாமல் ஊரை பகைத்து கொள்ள நின்ற அறியாமை புரிந்தது.

அப்றோம் தான் நானும் வீரமெல்லாம் வந்து ஏதோ வசந்தோட அப்பா தான் எனக்கு உலக எதிரி மாதிரி .. படி படின்னு படிச்சேன் ..

10th ரிசல்ட் வந்துச்சு ..நான் வசந்தை விட 7 மார்க் அதிகமா வாங்கி இருந்தேன்.அப்புறமா எனக்கு அந்த அவமானமே மறந்து போச்சு.

இப்போ வரைக்கும் எங்க போனாலும் நியாபகம் வரது இந்த வார்த்தைகள் தான்.

"அவமானம்,விமர்சனம் இதெல்லாம் உண்மைய இருந்தா அதை மாத்த பாடுபடு .. சும்மா ஆத்திரபடாதே "

மேகம் ,எத்தனை மேகமடி

2009-09-03T19:47:00.004+05:30

ஏதாவது ஒரு நாள் அப்படியே காத்து வாங்க மொட்டை மாடி பக்கம் போனா
வானத்தில இருக்கிற நிலா ,நட்சத்திரம் ,மேகம் எல்லாத்தயும் பார்த்த உடனே தினப்படி வாழ்க்கை நியாபகம் வந்துரும்.இங்கே எத்தனை பேருக்கு வானத்தை அண்ணாந்து பார்க்கிற வாய்ப்பு கெடைக்குது.அது சரி காலையிலே போனாலும் ஆபிசுல வெளக்கு எரியுது ,சாயந்திரம் கிளம்பும் போதும் அதே வெளக்கு எரிஞ்சுகிட்டு தான் இருக்கு..
நம்ம பொழப்பு இரவுக்கும் ,பகலுக்குமே வித்தியாசம் தெரியாம போகுதுனு பொழம்பறீங்களா...இப்படி தாங்க நானும் யோசிச்சிட்டு இருந்தேன் ...
தீடீர்னு ஒரு கேள்வி வந்துருச்சு எனக்கு.ஒரு நாள் பார்த்தா மேகம் எல்லாம் ரொம்ப பக்கத்துல இருக்கிற மாதிரி இருக்கும் ,மறு நாள் பார்த்தா ரொம்ப தூரமா இருக்கும் ....
பெரிய யோசனை எல்லாம் பண்ணி பார்த்தேன்.ஒன்னும் வெளங்கலை...

அந்த நேரம் பார்த்து நம்ம பயபுள்ள என்டிரி ஆனான்.
"சீக்கிரம் வா சாப்பிடலாம்" ..அம்மா கூப்பிடுது ...
"நீ போடா நான் இப்போ தான் யோசிக்கவே ஆரம்பிச்சிருக்கேன்"....
"என்ன பிரச்சனை உனக்கு "
"மேகம் எல்லாம் ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மாதிரி தெரியுதுல்ல ...அதான் பாத்துட்டு இருக்கேன்"
"ஓ அதுவா மேகத்துல பல வகையுண்டு... நான் பாடத்துல படிச்சிருக்கேன்...சரி சரி போதும் வா" சொல்லிட்டு அவன் போயே போயிட்டான்...
"அப்படியும் இருக்குமோ ??"
"நாம படிக்கும் போது இதெல்லாம் பாடத்துல இல்லவே இல்லியே..."
இப்போ சேர்த்துருப்பாங்க போல !!! யாரு கண்டா...
அப்படினு நழுவீரலாம்னு பார்த்தா மனசாட்சி வேற.. இப்படி குரல் கொடுத்துருச்சு....
"இதுக்கு தான் படிக்கிற காலத்துல ஒழுங்கா படிக்கனும்கிரது...."
கொஞ்சம் ரோஷம் வந்து Google-le தேடி பார்த்தேன்....
இதோ இப்படி எல்லாம் சொல்றாங்க.....

Cloud types are divided into two general categories: layered and convective. These names distinguish a cloud's altitude. Clouds are classified by the base height, not the cloud top. This system was proposed in 1802, when it was presented to the Askesian Society by Luke Howard.

High clouds (Family A)
Cirrocumulus
Cirrus
Cirrostratus

Middle clouds (Family B)
Altostratus
Altocumulus

Low clouds (Family C)
These are found up to 2,000 m (6,500 feet) and include the stratus (dense and grey). When stratus clouds contact the ground, they are called fog.

Clouds in Family C include:

Cumulus[2] (Cu)
Cumulus humilis
Cumulus mediocris
Stratocumulus (Sc)
Nimbostratus (Ns)
Stratus (St)

A cumulus cloudscape over Swifts Creek, Victoria, Australia

Vertical clouds (Family D)

A typical anvil shaped Cumulonimbus incusThese clouds can have strong up-currents, rise far above their bases and form at many heights.

Clouds in Family D include:

Cumulonimbus (associated with heavy precipitation and thunderstorms) (Cb)
Cumulonimbus calvus
Cumulonimbus incus
Cumulonimbus with mammatus
Cumulus (Cu)[3][4]
Cumulus congestus
Pyrocumulus

Other clouds

A few clouds can be found above the troposphere; these include noctilucent and polar stratospheric clouds (or nacreous clouds), which occur in the mesosphere and stratosphere respectively.

Some clouds form as a consequence of interactions with specific geographical features. Perhaps the strangest geographically-specific cloud in the world is Morning Glory, a rolling cylindrical cloud which appears unpredictably over the Gulf of Carpentaria in Northern Australia. Associated with a powerful "ripple" in the atmosphere, the cloud may be "surfed" in glider aircraft.

http://en.wikipedia.org/wiki/Cloud

நம்மளை விட சின்னவங்க கிட்டே இருந்து கத்துக்கும் போது இருக்கிற சந்தோசமேய் தனி தாங்க.அதுவும் அவங்க நம்ம மகன் மகளா இருந்துட்டா உடனே திருக்குறள் நியாபகம் வந்துருச்சுங்க
'மகன் தந்தைக்காற்றும் உதவி இவன் தந்தை என்னேற்றான் கொல் எனும் சொல்' .... அதற்கான விளக்கம் -மகன் தந்தைக்கு செய்யக்கூடிய உதவியானது, இவருடைய தந்தை இவரைப்பெற என்ன தவம் செய்தாரோ என்ற அளவுக்கு இருக்கனுமாம்.....

நீ நான் நம்

2009-09-02T16:53:00.006+05:30

நான் நேசித்த எல்லாவற்றோடும்
இடைவெளி கொள்ள செய்து
உன்னுடன் என்னை சேர்த்திருக்கிறது
காலச் சக்கரம்

எத்தனை நாட்கள் ஆகும்
நீ என்னை ஏற்று கொள்ள
என்று உன்னை கேட்கும் முன்

எத்தனை தூரம் இந்த பயணம்
என்று
ஒரு அயர்ச்சி
யோசிக்க வைக்கிறது

பேசி தீராததென்று எதுவுமில்லை
பேசி பேசி ஆவி தீர்ந்தது மிச்சம்
விவாதம் ,வீண் பிடிவாதம்
எதிலும் உனை ஜெயிக்க
நான் விரும்பவில்லை

கண்ணுக்கு தெரியாத பிரச்சனையை காட்டிலும்
காத்திருக்க சொல்லும் காரணங்களே
ஏற்று கொள்ள சரியாயில்லை

நியாயத்தை கருத்தில் கொண்டாயா
உன் கருத்தை நியாயப்படுத்துகிறாயா
தெரியாத பொழுதுகளில்
என்னை விட்டு விடு
என் வழியே -அல்லேல்
கொலை வாள் எடுத்து
கொன்றாவது விடு
கெஞ்ச தோன்றுகிறது

வழக்கமான நாடகங்கள் இல்லை
தேன் தடவிய பேச்சுகள் இல்லை
நீ உன்னை வேறுபடுத்தி காட்ட
செய்யும் முயற்சிகள்
எனக்கு பிடித்தம்தான்

கோடிட்ட இடங்களை போல்
உன் பகிர்தல்களில்
மெல்லியதொரு இடைவெளி...
என் கேள்விகள்
புரிந்த உன் மௌனம்...
இனம் புரியாத விலகல் ...
புரிதம் இல்லை சிறிதும்

ஒவ்வொரு நாளும்
நடப்பவை எல்லாம் விவரித்த போதும்
மிச்சமிருக்கின்றன
அத்தியாவசியமான உண்மைகள் சில

எல்லா கடமைகளையும்
சரி வர நிறைவேற்றுவதாய்
கணக்கெழுதிய போதும்
கவலை வருகிறது...
அரசியல் எல்லாம்
அன்பின் மீதா

நாம் சந்தித்த நாள் முதல்
என்னை அழவே தான் வைத்து கொண்டிருக்கிறாய்
எப்படி எல்லாமோ
திட்டி இருக்கிறேன்
திட்டி கொண்டும் இருக்கிறேன்
மறுப்பதற்கில்லை
ஆனால் அதை விட அதிகமாய்
ஸ்னேகித்து கொண்டும் இருக்கிறேன்

தெரியாதவை என்று
எவர்க்கும் நிறைய உண்டு தான்
புரியாதவை என்று எதுவுமில்லையே

நம்பிக்கைக்கு நல்லவன் கெட்டவன் தெரியாது
நாலும் அறிந்தாலும்
நம்பி கெடுவதை தவிர்க்க இயலாது

பல பொழுதுகள்
அடுத்த கேள்விக்கு வழியே இல்லாது செய்கிற
உன் பதில்களின் சாமர்த்தியமும்
தப்பித்தல்களும்
உள்ளதை
உள்ளங்கை அளவேனும்
எனக்கு உளவறிந்து
சொல்லி விடும்

ஒரு நூறு உண்மைகள் நடுவே
தேர்ந்த கைவண்ணத்தில்
கோர்க்க படும்
பல பல பொய்களை ...
சில இடங்களில்
என் கண்டுபிடிப்பை
காட்டி கொள்ள விரும்புவதில்லை
நாகரீகம் கருதி

இது ஒரு மூடு பனி காலம்
நீ சரியா ,நான் சரியா
என்பது வழக்கில்லை

எல்லாம் அறிந்தும்
உன்னை
மன்னிக்க சொல்லித்தான்
எனக்கு தீர்ப்பாயிருக்கிறது

ஆகாச வாணி

2009-09-01T15:36:00.005+05:30

எந்த ஊருக்கு ?
எங்கே வீடு தேடுகிறீர்கள் ?
எப்பொழுது பால் காய்ச்சுவீர்கள்?
குழந்தையை பற்றி..
எப்போது பெற திட்டம் ?
என்ன பெயர் வைப்பாய்?
எதிர்காலம் ,நிகழ்காலம் சார்ந்த
ஏன் ?
எதற்கு?
எப்படி?
எப்போது?
????????????????

இதனால் சகலமானவர்களுக்கும்
சொல்லி கொள்வது என்னவென்றால்
உங்கள் கேள்விகளே தான் எனக்கும்
பதில் மட்டுமே என்னிடமில்லை

அடுப்பை தாண்டி
படிப்பெய்தி நின்ற போதும்
காற்று வர சன்னலை திறந்த கருணை
கைதிக்கு கை விலங்கு கழற்ற உதவவில்லை

எதுவாயினும்
என் பங்களிப்பு பெரும் பாதிதான்
ஆனாலும்
ஆலோசனை கூட்டமில்லாத அரசாங்கத்தில்
அறிவிப்புக்கு காத்திருக்கும்
பெண் ஜாதி நான்...

அன்றாட முடிவுகள் அத்தனையும்
என் வீட்டு
ஆகாச வாணியில் செய்திகளாய்...
அடுத்தவர் அறியுமுன்
அதிகாரபூர்வமாய் தெரிந்து சொல்ல...

எப்போதாவது ...
நேயர் விருப்பமென
நிரம்பி நிற்கும்
என் வேண்டுகோள்கள் படிக்கப்படும்
அழுகிற குழந்தைக்கான
அவசர சமாதானமாய்
உள்ளந் தேற்றி கொள்ள
உள் நினைவை ஏமாற்றி கொள்ள
உலகறிந்த பெரும்பான்மை பொய்களில் ஒன்று
பெருந்தன்மையோடு பரிசளிக்கப்படும்

மாற்றம்

2009-08-31T18:45:00.003+05:30

மாற்றம்
மனம் சம்பந்தபட்டதா ???
இனம் சம்பந்தபட்டதா???

முரண்படும் சட்டங்கள்...

அவன் அப்படித்தான்
மாறுவதற்கு நாளாகும்
மறந்தும் பொறுமை இழக்காதே

யதார்த்தம் இப்படித்தான்
உன்னை உடனே மாற்றி கொள்
தேவைப்பட்ட போதும்..கோபம் கொள்ளாதே

சம்சார வாழ்க்கை சமாதானம்
பேச தெரிந்த ஊமைகள்
நெஞ்சில் பொறிக்கப்படுகிறது

நான் நானாய் ???????

2009-08-19T18:11:00.003+05:30

நான் நானாய் இருக்கிறேன்
இது அனைவரையும் ஆச்சிரியப்படுத்துகிறது
இதற்கு நான் என்ன செய்வது ?
என்கிறாய் நீ
உனக்கு தெரியுமா ???
நம் இருவரில்
யாரோ ஒருவர் தான் அப்படி வாழ முடியும்
அதிலும் நீ அதிர்ஷ்டசாலி ..
ஆணாய் பிறந்ததினால் !!!!!!!!!!!!!!
குடும்பத்துக்கான வரைமுறைகள்,நடைமுறைகள்
எதுவும் உன்னை கட்டுப்படுத்தி விட முடியாததாய்
அதையும் விட
நல்லவையோ கெட்டவையோ ....
உன் கருத்துகளுக்கு செவிமடுத்து
பிடித்தாலும் பிடிக்காவிட்டாலும்
உன் செயல்கள்
எல்லாவற்றையும் ஏற்று கொண்டு

சகிப்பு தன்மையின் சான்றாய் ......
என் விருப்பு வெறுப்புகள் மறைத்து
உன்

தீர்மானிக்கப்பட்ட முடிவுகளின் பாதையில்

பயணம் செய்ய
நான் என் வாழ்க்கையையே விலையாய் கொடுத்திருகிறேன் !!!!

வீடு காலி செய்கையில்

2009-07-21T11:59:00.002+05:30

வீடு காலி செய்கையில்
எல்லாவற்றையும்
எடுத்து வந்து விட்டதாய் தான் தோன்றிற்று
அறுந்த செருப்பு முதல்
அழுக்கு துணி போடும் கூடை வரை ......
இடம் பெயர்க்க முடியாத பொருளென்று
எதுவுமில்லை என் அறையில்
கடைசியாய் ..கிளம்பும் போது தான் கவனித்தேன்
நான் எத்தனை முயன்றாலும்
எடுத்து போக முடியாதவை எவை என
நாம் முழுமையாய் வாழ்ந்த நாட்களின் சந்தோஷம்
அடுத்த வீட்டர் கண்டிக்க
கிண்டலும் கேலியுமாய் ஒலிக்கும்
நம் பேச்சு குரல்கள் ...
உட்கார்ந்தது, உறங்கியது
ஓடி பிடித்து விளையாடியது ,சண்டையிட்டது என
சில தடயங்கள்
அழித்து விட முடியாததாய்..
ஆசையோடு அள்ளி எடுக்க முடியாததாய் ...

உனக்காக .....

2009-07-21T11:35:00.005+05:30

என்னை
இந்த ஊர் மட்டும் அல்ல
நானே மதிக்கவும்
மரியாதை செய்யவும் கற்று கொண்டது
உன்னை நேசிக்க ஆரம்பித்த பின் தான் ... !!!!!!!!!

என்னை அறிந்த சிலரும்
உன்னை விட
என்னை விட
அதிகமாய் .........
உன் மீதான என் அன்பை அறிவர் !!!!!!!!

எனக்கு நீயும்
உனக்கு நானும்
சொல்லி கொள்ளுகிற உண்மை
எப்பொழுதும் உனக்காக நான் வாழவில்லை
எனக்காக ....
உன்னை நேசித்திருக்கிறேன் !!!!!!!!

சந்தித்த வேளை

2009-07-21T11:30:00.001+05:30

உங்களை சந்தித்த நிமிடம்
எனக்கு இன்னும் ஞாபகபடுத்துகிறது
ஒவ்வொரு முறை
புதிதாய் ஒரு
பள்ளியிலோ,கல்லூரியிலோ சேர்ந்த
முதல் நாளை ............

இந்த போன் கால்கள்
அப்புறம் சில மெயில்-கள்
போட்டோ பரிமாற்றங்கள்
சின்ன சின்ன வாக்குவாதங்கள்
வெகு தூரம் போக வேண்டிய பயணத்துக்கு தயாராகும்
விளையாட்டு பிள்ளைகளாய்
அதிகமாய் ஒன்றும் தோன்ற வில்லை.
மெலிதாய் ஒரு சிநேகம்
சொல்ல தெரியாத ஒரு சந்தோஷம்
எந்த நேரத்திலும் காயபடுத்திவிட கூடாதென்ற கவனம்
உண்மைகள் சொல்லவும், ஏற்று கொள்ளவும் ஒரு தைரியம்
இத்தனை வருட சுதந்திரம் மூச்சு திணறுமோ என்கிற பயம்
எதிர்காலத்தை நினைக்கும் போதெல்லாம்
எப்போதுமில்லாத குழப்பங்கள்

வனவாசம்

2009-07-17T16:31:00.008+05:30

இருபது,இருபத்தி ஐந்து வருட வாழ்க்கை
இட்டதே கட்டளை.. என
இளவரசியாய் ஆண்டு ....
உண்பதும் , உறங்குவதும்
செல்வாக்காய் செய்து .....
என் மகள் கடலை தாண்டுவாள்
கரையை அளப்பாள் என
ஈன்ற பொழுதுக்கு பெருமை சேர்த்து ....
பார்ப்பவர் பாராட்ட
பட்டங்கள் ,பதவிகள் கொண்டு ...
சிரிப்பு , சிணுங்கல்
என சின்னதொரு அகராதியே
பெற்றோரிடத்து விட்டு வைத்து ...
உற்றாரும் சுற்றமும் வாழ்த்த
ஒரு மகராஜன் கழுத்துக்கு
மாலையாக போகிறோம் - வந்தவள்
வாடினால் என்ன ,வருத்தப்பட்டால் என்ன
எதையும் கண்டுகொள்ளாது ...
சூடி இருப்பதே
கடமையென வாழும் சுந்தர புருஷர்கள்
கண்ணாய் வளர்த்தவர்களை பிரிந்து
கண்ணீர் விடுகையிலும்
வேரோடு பிடுங்கி
நம்மை வேறிடம் நடுகிற பாவனையில் நிற்பதென்ன .....
மனைவியின் கருத்தை கேட்பதே
மரியாதை குறைவாய் நினைத்து
நடக்கும் நாடறிந்த நல்லவர்கள் ......
ஊரில் உள்ளவரிடத்தெல்லாம் ஏமாந்த போதும்
ஒருவன் பெற்ற மகளை
உரிமையோடு ஏமாற்ற பிறந்தவர்கள் ....

உலகமெல்லாம் சுற்றி வந்த போதும்
ஒரு நிமிடம் ஓய்வாய் கண்ணயர ...
ஒய்யாரமாய் குதித்தாட
தத்தம் வீடு போல் உண்டா ....என்று
தத்துவம் பேசினாலும்
மாமியார் வீட்டில்
அரை நொடி தாமதம் என்றாலோ
மனைவியை... வாவென்று.....
வாசலில் நின்று
ஏலம்போடுகிற எஜமானர்கள் .....

கட்டியவள் காயச்சலில் கிடந்தாலும்
களைத்து நடந்தாலும் .....
எப்படி இருக்கிறதென கேட்பதற்கு
நானிருக்கிறேன் என்று
நம்பிக்கை கொடுப்பதற்கு
எது தடுக்கிறதோ தெரியவில்லை ..... இவர்களை !!
ஏன் என்று கேட்டாலோ
எதுவும் எனக்கு தெரியாது
இதெல்லாம் பழக்கமில்லை என
வளர்ந்த சூழ்நிலையும் ,
வருகிற காலத்தையும் காரணம் காட்டி
தப்பித்து கொள்ளும்
இந்த மன்னாதி மன்னர்கள் உடன்
தேசத்தை இழந்து ,
தெருவோடு ...
வனவாசம் வந்தவர்களாய் நாம் !!!!!!

அகதி- ஒரு கருத்து

2009-07-17T15:23:00.003+05:30

குடும்ப அட்டையும் ,வாக்காளர் அட்டையும்
இல்லாதிருந்தால்
இந்திய தேசத்தில்
எத்தனையோ பெண்கள்
பிறந்த மண்ணில் அகதிகளாய்
அஹறிணை பொருட்களில்
ஒன்றாய் கலந்திருப்பர்
அரசாங்கத்திற்கு நன்றி !!!

பெண் மக்கள்

2009-06-17T16:26:00.005+05:30

கழுத்தில் தாலி ஏறியவுடன் பெண் மக்கள் வாழ்க்கை, இன்பமும் துன்பமும் கலந்து இனம் புரியாத பெரும் மாற்றங்களை சந்தித்து விடுகிறது .தத்தம் அனுமதி இல்லாமலே வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளுக்கு பொருந்தி போக வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டு விடுகிறது . பொறுத்து போ என்கிற அறிவுரை மட்டும் பொழுதுக்கும் செலுத்தப்படுகிறது. ஆண்மக்களுக்கு அத்தகைய பொறுப்பு சிறிதுமில்லை . எப்போதும் போல் அவர்களுக்கு வாழ்க்கை நகர்கிறது .

வேலை தவிர்த்து எதற்காகவேனும் வேற்று இடம் புகுகிற கட்டாயங்களை கணவன்மார்கள் சந்திக்க அவசியமிருப்பதில்லை. இந்த சமூகத்தின் சட்டம் எத்தகைய கொடியது பாருங்கள்.

விடுமுறை நாட்களில் கூட மாமனார் வீட்டு வாசலில் மனைவியை விட்டுவிட்டு ஓடி போகிற சுதந்திரம் அவர்களுக்கு வாய்த்திருக்கிறது .

முறையீடு

அரசன் மகளே ஆனாலும் புருஷன் வீட்டில் பொண்டாட்டி தான் என்பார்கள் .
மனைவியை மகராணியை போல் நடத்த வேண்டாம் ..ஆனால் எத்தனை கணவன்மார்கள் மனைவியின் திறமைகள் அறிந்தவராய் இருக்கின்றனர் ? எத்தனை தூரம் அவளை மதிக்கிற மதி படைத்தவராய் நிற்கின்றனர் ? அவள் கருத்தும் என்னவென்று கேட்கிற செவி கொண்டவர் எத்தனை பேர் ? பெயரளவில் பெருமிதமாய் நடத்தபடுகிற அவலமே அதிகம் !!!!
அடுத்த நிமிடம் என்ன செய்ய போகிறோம் என்பது கூட தெரியாமலே காற்றின் அசைவுக்கு இழுக்கப்படுகிற படகை போல் மனைவிமார் வாழ துவங்கி விடுகின்றனர்.
இங்கே நான் பேசுவது பெண் அடிமைத்தனம் பற்றி அல்ல ...
ரத்தமும் ,சதையும் மட்டுமின்றி உணர்வுகள்,கனவுகள் ,லட்சியங்கள் என ஒரு கலவையில் செதுக்கப்பட்ட மனித உயிர் மனைவியாய் நிற்பது புரிய வேண்டும். ஒருவர் கருத்தை இன்னொருவர் வாழ்கையில் சுயத்தை இழக்க நேரிடும் தான் .சுயத்தை இழப்பது சுகமாயிருக்க வேண்டும் ..வலிக்க கூடாது.

ரூம் போட்டு யோசிச்சு ..கல்யாண ஸ்பெஷல் கிறுக்கல்கள்

2009-05-23T16:25:00.013+05:30

கல்யாணம் என்பது குதிரை பந்தயம் மாதிரி
வாழ்கையை பணயம் வைத்து
இருவர் இணைந்து
தத்தம் கனவுகளை
துரத்தி கொண்டு ஓடும் ஓட்டம்

நீண்ட பயணம் ...
இலக்கு எதுவென்றும்
எதுவரை என்பதும்
ஓடுபவருக்கும் ,ஒட்டுபவருக்கும் தெரியாத புதிர்

ஒன்றாய் ஓடுவது மட்டுமே நிர்ணயிக்கப்படுகிறது...
நீங்கள் யாரோடு ஓடினாலும்
கணக்கில் வைத்து கொள்ளவேண்டியது
காதலும், நம்பிக்கையும் தான்--அடுத்தவரின்
கடந்த காலம் அல்ல

வெற்றி , தோல்வி எல்லாம்
வேகமாய் முந்தி கொண்டு செல்பவர்க்கு அல்ல
வேதனையோ ,சாதனையோ
மாறாத அன்பும் - அதை மறக்காது சொல்லவும்
மற்றவரிடம் செலுத்தவும் செய்கிற அதிர்ஷ்டசாலிகளுக்கே

நொண்டி குதிரையோ
சண்டி குதிரையோ
சிலருக்கு எதுவாயினும் ஓட்ட தெரியும்
தார் சாலையோ ,மண் தரையோ
சிலருக்கு எங்கேயும் ஓட தெரியும் ..

எதுவுமே தெரியாமல் ஓடி ஜெயித்தவர்களும் உண்டு
எல்லாம் தெரிந்தும் கோட்டை விட்டவர்களும் உண்டு

கூரையை பிய்த்து கொண்டு கொட்டுகிற
குருட்டு தசை தேவையில்லை தான்...
சகலமும் இருந்த போதும்
சிலருக்கு மட்டும்
சரியான வகையில் நியாயமே கிடைப்பதில்லை

முரண்பாடுகள் எங்கேயும் உண்டு தான்
நேற்று நினைத்த எண்ணத்துக்கும்
இன்றைய நம் எண்ணத்துக்குமே வேறுபாடுகள் உண்டு..
எங்கோ பிறந்து ... எங்கோ வளர்ந்து
நம்மோடு வாழ வருகிறவர்கள் மட்டும் என்ன விதிவிலக்கா ??

காலம் தான்
இருவருக்குள்ளும் இணக்கத்தை ஏற்படுத்தும்
ஒரு இனிய சாட்டை

ஒத்து வரவில்லை என்றால்
ஒதுங்கி கொள்ளலாம் என்று
உலகம் முழுக்க ...விதவிதமாய் சட்டங்கள் உண்டு
ஒருவருக்கொருவர் விட்டு கொடுத்து மட்டுமல்ல
விடாது கொடுத்தும் வாழலாம் என்பதை
ஏட்டு புத்தகங்கள் சொல்வதில்லை என்றும்

போட்டியோ பந்தயமோ என்று தந்திரத்தை கொண்டு
வெகு நாட்கள் தேரிழுக்க முடியாது ..
உண்மையாய் உள்ளத்தை பகிர வேண்டிய
கட்டாயமே களத்தில் உண்டு

முற்றும் துறந்த முனியாவதை விட
எல்லாவற்றிலும் சிக்குண்டு
வாழ்வை செலுத்துவதே
இதன் அறம்...

என்ன நடந்த போதும்
குதிரையும் ,ஓட்டுபவர்களும் புரிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்று
வெற்றி தோல்வி எல்லாம் வேடிக்கை பார்க்க வந்தோர்க்கு இல்லை
அடித்து கொண்டாலும் ,
அழுது , பின் அலுத்து கொண்டாலும்
பாதிப்பு என்னவோ பங்கெடுத்து கொண்டோர்க்கு தான்

அடிப்படையில் ஆதாரத்துக்கு
பெரும்
சேதாரம் இல்லையென்றாலும் ,
வளர்ப்பின் கோளாறாய்
அது பெற்றெடுத்த பிள்ளைகள் வாழ்வில் பிரதிபலிக்கும்

சின்ன சண்டைகள் ,பெரிதாய் கோபங்கள்
ஈட்டி முளைத்த வார்த்தை பரிமாற்றங்கள் ..
சில காயங்கள் ..மௌனங்கள்
தவறில்லை தான்
கெஞ்சலும், கொஞ்சலும் வந்தால்
சமாதானத்தில் மனம் நிறைந்து போகும் ஒரு நாள் ...

நினைத்ததை வெளிபடுத்தாமல் ,
சகித்து கொண்டு பொய்யாய் தான்
வாழ்தல் கூடாது ...
சுயத்தை இழந்த பின் சுதந்திரம் எப்படி வரும் ?
உருவத்தை எரித்தபின் உயிரை எவ்விடம் தேட?

யார் மேலே ,யார் கீழே என்பதுவும்
அடக்குமுறைகளும் , எதிர்ப்பு போராட்டங்களும்
தீர்ப்புக்கு வராது கடைசியில்
ஆண் பெண் என்ற பேதம் அற்று
காதலாகி , கலந்துருகி நிற்பது !!!

(ஒரு ப்ரமச்சர்யா இதை எழுதியாச்சு ..... நம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்கிறேன் வரும்காலத்தை )

என் முதல் நட்பு ..

2009-05-19T01:09:00.008+05:30

நான் பள்ளியில் படிக்கும் காலத்தில்.... மாலை வேளைகளில் வீட்டில் இருந்த எருமை மாடுகள் இரண்டையும் பக்கத்தில் இருந்த ரயில்வே யார்டுக்கு ... மேய்த்து கொண்டு வர ,அம்மா ஓட்டி போயி விடுவார்கள் ...நடுவில் வீட்டு வேலை செய்ய வர வேண்டுமெனில் என்னை தான் அழைத்து , கொஞ்ச நேரம் எருமைகளை பார்த்து கொள்ள சொல்வார்கள் ..

கூட்ஸ் ரயில்கள் மட்டுமே செல்லும் பாதை....ஆதலால்
கூட படிப்பவர்கள் யாருக்கும் தெரியாமல் மிகுந்த ரகசியமாய்
கொஞ்ச காலம் அந்த வேலையை செய்து கொண்டிருந்தேன் ....

படிக்கிற பிள்ளை என்று... அம்மா புஸ்தகத்தை எடுத்து கொண்டே போக சொல்லி விடுவார்....நாம பரிட்சைக்குன்னு உட்கார்ந்தாலே படிக்க மாட்டோம் ......

அப்படி தான் அன்றும் போனேன் .....
எருமை அதன் பாட்டுக்கு மேய்ந்து கொண்டிருந்தது ... எனக்கு புத்தகத்தை திறந்து படிக்க விருப்பமில்லை... சும்மா வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தேன்
அப்பாவோ மும்முரமாக வேலை செய்து கொண்டிருந்தார் .....அங்கே ..
நகர்ந்து கொண்டிருந்த ஒரு இன்ஜினில் ஏறி சிக்னல் கொடுத்து கொண்டிருந்தார் ...எனக்கோ ஆர்வம் அதிகமாகி ...அவரை போலவே தாவி மெதுவாய் நகர்ந்து கொண்டிருந்த அந்த ரயில் இன்ஜினின் ஒரு கூட்ஸ் பெட்டியில் ஏற முயற்சி செய்தேன்..கொஞ்சம் தடுமாறி விட்டாலும் அப்படியே சமாளித்து ஏறி விட்டேன் ...யாரும் பார்க்கவில்லை என்று நான் நினைத்து கொண்டதன் விளைவு ... சடாரென எல்லாமே நின்றது ...யாரோ அப்பாவின் பெயரை சொல்லி சத்தமாக கூப்பிட்டார்கள் ..
நான் ஏறிய இடத்துக்கு வெகு அருகில் அப்பாவின் மேலதிகாரி நின்று கொண்டிருந்திருப்பார் போலே... அவர் நான் ஏறியதை கண்டு பயந்து
விட்டார் ... சத்தம் போட்டு அப்பாவை அழைத்து புகார் கொடுக்க ஆரம்பித்து விட்டார்...
"என் மகன் கூட இவ்வளவு குறும்புத்தனம் பண்றது இல்லே .. உங்க பொண்ணு என்ன பண்றா பாருங்க ?... சரி இங்க எதுக்கு அவ வந்தா ?......
அப்பாவோ... "இல்லே சார் .. எருமை மேயுது ... அப்படியே பார்த்துக்க சொல்லி நான் தான் சொன்னேன் ."... என்று விளக்கி கொண்டிருந்தார்...
அவ்வளவு தான் .. அதுவரை திட்டி கொண்டிருந்தவர்... என்னை புகழ ஆரம்பித்து விட்டார்...
"பரவாயில்லையே.......இந்த சின்ன வயசில் ".... என்று.....ஏதேதோ ..சொல்லி பாராட்டி கொண்டிருந்தார் ....
"இல்லே சார் ! வீட்டுலே இருந்தா... படிக்கணுமே .... இப்படி வந்து கொஞ்ச நேரம் எருமையை பார்த்துகிட்டா .... இதே இன்ஜினில் ரெண்டு ரவுண்டு அப்பா கூட்டி போவார்....." என .. அவரிடம் சொல்ல தான் முடியுமா ...
அந்த மனுஷன் அதோடு நிறுத்தி இருந்தால் பரவாயில்லை ....வீட்டில் ..வீதியில் என ஒரு கொள்கையோடு ,என் புகழை பரப்பவும் ஆரம்பித்து விட்டார்..

அடுத்த நாள் ஸ்கூலுக்கு போனால் ... கிளாஸ்க்குள் நுழைந்தவுடன் நம்ம புகழ் தான் ... மானாவாரியாய் ஓட்ட ஆரம்பித்திருந்தனர் .......
"எல்லாரும் ஆபிசர் மக்கள் ......ஏழுமணிக்கு எழுந்திருப்பவர்கள் ... என் வீட்டு வேலை... நான் பகிர்ந்து செய்கிறேன்" என்று சொன்னால் புரியவா போகிறது ....
இந்த கேலி தொடர ஆரம்பித்து விட்டது ....நாட்கள் செல்ல செல்ல அதிகமாகி விட்டது ....

ஒரு நாள் விளையாட்டு நேரத்தில், கேலிகள் பொறுக்க முடியாமல் கோபித்து கொண்டு அருகே இருந்த மரத்தடியில் உட்கார வந்தேன் ......
அப்போது தான் நான் அவளை பார்த்தேன் ....கணக்கு பாடம் எழுதி கொண்டிருந்தாள்

வெளியில் நடந்தவற்றை பார்த்து கொண்டிருந்தாள் போலும்
"என்ன விளையாட போகலியா "....என்றவாறே சிரித்தாள் ..
"என்ன கேலி செய்யறியா"
"எதுக்கு " என்பது போல் ஒரு நிமிடம் என்னை பார்த்தாள்..
பின் எழுதுவதை தொடர்ந்தாள்
"அதான் எருமை மேய்கிரன்னு எல்லாரும் சிரிக்கிறார்களே" .......என்றேன்

"இதுலே என்ன இருக்கு...?
உங்க வீட்டுலே இருக்கு நீ மேய்க்கிரே
எங்க வீட்டுலே இருந்திருந்தா நானும் அதைத்தானே செய்வேன் ......"
என்றவாறே ... எழுதி கொண்டிருந்தாள்

அவள் தான் ....அவளின் அந்த வார்த்தை தான் ..... நான் அவளை நட்பாய்....ஏற்று கொள்ள செய்தது ...அதுவரை யாரையுமே வா என்று என் வீட்டுக்கு அழைக்காத நான் ...அவளை வாரந்தோறும் வரவேற்க ஆரம்பித்திருந்தேன். ...

வள்ளுவர் கோட்டமும் ....வள்ளியம்மாவின் மகளும் (நான்தான் அது)

2009-05-19T00:45:00.005+05:30

ஜனவரி மாதத்தில் ஒரு ஞாயிற்று கிழமை ......
நாங்கள் தங்கியிருந்த ஹாஸ்டலுக்கு வெகு அருகில் தான் வள்ளுவர் கோட்டம் இருந்தது...

எங்களுக்கு பிடித்தமானது பெசன்ட் நகர் பீச் என்றாலும்... எப்போதும் கூட்டமாய் வரும் பஸ்சின் நெரிசலில் மிதிபட்டு...போயி சேர்வதற்குள் போதும் போதும் என்றாகி விடும்
சரி .. பஸ்சுக்கு செலவழிக்காமல் போவது தானே ...என்று கிளம்பி ஆயிற்று ...
டிக்கெட் வாங்கி கொண்டு ,உள்ளே போயி பார்த்தால் வழக்கம் போல் ...நம் மக்கள்(சகாக்கள்) யாரும் வரவில்லை ...
சரி என்று நுழைவாயிலை ஒட்டி இருந்த படிக்கட்டு ஓரம் உட்கார்ந்து ... மற்றவர்களுக்காய் காத்திருக்க ஆரம்பித்தோம் . காத்திருந்த நேரத்தில் தான் அவள் ஆர்வமாய் சொன்னாள்..
"நாம ஏன் இங்கே நிற்கனும்?அப்டியே கொஞ்சம் நடந்திட்டு வரலாமே ... அவங்க எல்லாரும் வந்தவுடனே அப்புறம் பொறுமையா உள்ளே போயி சுத்தி பார்க்கலாம் "
வாகனங்களின் இரைச்சலும் ,ஜன சந்தடியும் நிறைந்த சென்னை போன்ற நகரங்களில் இது போன்று ஒரு இடம் மனதுக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்தது ...
யாரும் பார்த்து பார்த்து நட்டு வைக்காமல் ....அழகுப்படுத்தாமல்....சமீபத்தில் பெய்த ஒரு மழையால் ....புற்கள் ஏராளமாய் வளர்ந்து அந்த இடத்துக்கு ஒரு பசுமையை கொடுத்திருந்தது ...

காற்றும் வெளிச்சமும் சரியாய் வராத அறை ஒன்றில் தங்கி இருந்த எங்களுக்கு.....(சத்தியமாய் எனக்கு ஏதும் தோணலை... முன்னாடியே ஒத்துக்கிறேன் )மரங்களும் அந்த செடிகளும் பார்வைக்கு இதமாய் இருந்தன ....
ஏதோ கவிதை எழுதுகிற ...சரி விடுங்க அவ எதுவும் எழுதினதில்லை
தியானத்தில் இருந்து திடீரென கண் விழித்த சாமியார் அவருடைய சீடனை பார்த்து .....கேட்கிற மாதிரி ...ஆர்வமாய் என்னை பார்த்து கேட்டாள் "
"ரொம்ப நல்ல இருக்குல்லே "
இந்த இடத்தை பார்த்தால் உனக்கு என்ன தோனுது?"....

கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமல் சொன்னேன்...
" எவ்ளவோ புல்லு ... எங்க வீட்ல இருக்கிற எருமையை கொண்டாந்து விட்டா ... எப்படி மேயும் தெரியுமா ... நம்ம ஊருலே எங்க போயி இப்படி புல்லை பார்க்கிறது ......"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! என நான் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தேன் .....

(இவ்வாறு யதார்த்த சிந்தனையோடு பேசிய நான் பொழுதுபோக்காய் என்ன வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன் என்று உங்களுக்கு சொல்லி தெரிய வேண்டியதில்லை )

சீசரின் மனைவி சந்தேகத்திற்கு அப்பாற்பட்டவளாய் இருக்க வேண்டும் ..

2009-05-06T13:18:00.005+05:30

சீசரின் மனைவி சந்தேகத்திற்கு அப்பாற்பட்டவளாய் இருக்க வேண்டும் ..
- இது ஜூலியஸ் சீசரின் வார்த்தைகள் தான்
அதே போல் தான் உங்கள் விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவளாய் அம்மு இருக்க வேண்டும் என்பதே என் வேண்டுகோள் . என் எழுத்துக்கள் உங்கள் வாசிப்புகளுக்கும் ,விமர்சனங்களுக்கும் எப்போதும் காத்திருக்கிறது .

ஒரு வெயில் நாளின் இரவாய் ...
மழை நாளின் பகலாய் ....
ரசித்து கொண்டு இருக்கிறேன் அவளை ...............
என் எதிர்காலத்தை அவள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள்
மழையில் நனைய நான் ஆசைப்பட்டால் ...
அவள் அதில் விளையாடி கொண்டிருப்பாள்

அவளை நேசிப்பதால் எழுதுகிறேன் என்பது அல்ல
அவள் என் எதிர்காலத்தை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள் ..
காலம்... அவளை காட்டி தான்
எனக்குள் மாற்றங்களை ஊட்டி கொண்டிருக்கிறது ..

மகளாய் அவளிருந்த பொழுதுகளை விட
ஒரு தாயாய்
மகனுக்கு தவிக்கையில்
கணவனை கவனிக்கையில்
மனதினை ஈர்க்கிறாள்

வருங்காலத்தை நான் ஏற்று கொள்ள
நல்லது ,கெட்டது என நால்வைக்கும்
வாசலில் நின்று
வருகை சொல்லி கொண்டிருக்கிறாள் ...

மரணம் பொய் ஆவதில்லை - இரண்டாம் பாகம்

2009-04-20T12:07:00.002+05:30

கடவுளையே நினைத்திராத மனிதர்களுக்கும்
காலையும் மாலையும் இரு வேளை
பூஜை செய்த பக்தனுக்கும்
பொதுவானது மரணம்.....

கட்டங்கள் போட்டு
வானியலும் ....மண்ணியலும்..கணித்து
வருங்காலம் சொன்னாலும்
இன்ன திசை ...
இந்த மார்க்கம்
இந்த நாள் வந்து சேரும்
என எவரும்
எதிர்பார்க்க முடியாதது
ஊகங்களில் தேர் செலுத்த முடியாதது
மரணம் என்கிற மாண்புமிகு நெறி

இலங்கையில் செத்தாலும்
ஈராக்கில் செத்தாலும்
கங்கையில் செத்தாலும்
ஒவ்வொரு மரணமும்...
உயிரோடிருப்பவனை பார்த்து
உயிர் கொலை தவறு
சொல்,செயல் என
அடுத்த மனிதனுக்கான
வன்முறை தவறு என்பதை
உரக்க சொல்லிக்கொண்டு தான் இருக்கிறது

மெத்த படித்தவர் எல்லாம்
மேதாவி என்ற பட்டம் கொண்டவர் எல்லாம்
அடுத்தவன் மரணத்தில் அரசியல் செய்து
தனக்குண்டான லாபத்தை பங்கு பிரிக்கையில்
மறந்தும் யோசிக்காத நியாயம்
மரணம்
இவர்கள் பின்பற்றும் ...
ஞானம் கெட்ட சாஸ்திரங்கள்
நிம்மதி தருவதில்லை

நாளும் கிழமையும்
நல்ல நேரமும்
பார்த்து பார்த்து
பஞ்சாங்கத்தோடு வாழ்ந்தாலும்
இந்துவுக்கும்
இஸ்லாமியனுக்கும்
மதங்களை கடந்து ...
மரணம் மட்டும்
சமமாய் வரும்....
பிறந்த குழந்தைக்கும்
பேர பிள்ளைகள் கண்ட முதியோனுக்கும்
பேதம் கற்பிக்காது
வரும்....
வருகிற போது
சொல்லாமல் கொள்ளாமல் தான் வரும்

கடமைகளை கழுத்து வரை சுமந்து கொண்டிருப்பவனுக்கோ பொறுப்பில்லாதவனுக்கோ
அவகாசம் சிறிதும் கொடுக்காது
அவசரமாய் அழைக்க வரும்
மறந்து விடாதீர்கள்
எது நடந்த போதும்
எப்படி நடந்த போதும்
மரணம் எல்லாருக்கும் பொதுவானது...

வயதும், வாழ்க்கையும் ஓடுகிற ஓட்டத்தில்
விஞ்ஞானம் வான் தொட்ட நாட்டிலும்
இயல்புகள் மாறி விடவா போகிறது....
எவ்விடத்தும் மரணம் தான்
மாறாத கடவுள்

வாழ்கையை உணர
மரணம் தந்த சலுகை...மருத்துவம் ..
தள்ளி போடுவதற்கும்
தாமதபடுத்துவதற்கும்
மருந்துகள் கண்ட ...கல்வி

அந்தஸ்து ,அதிகாரம்
பதவி , பணம்
அத்தனைக்கும் அசராத வித்தை... மரணம்

சக மனிதன்
மரணத்தை சந்தித்த சந்தர்ப்பங்கள்
சொல்லி கொடுக்கிறது
வாழ்வின் சில கட்டாயங்களை

யார் செத்தும் யார் போயும்
எழுப்பி கொணர முடியாது என்பதே
உண்மை

மனிதன் வகுத்த
இந்த சம்பிரதாயங்கள்....
பிறப்புகள் தீர்மானிக்கும்
உறவுகள் ,உரிமைகள்..

சமுதாயத்துக்கான சட்டங்கள்
மனிதன் படைத்த கடவுள்...
காதல், கல்யாணம்
இவற்றில் எவை வேண்டுமானாலும்
காலத்தால் பொய்யாய் போகலாம்...
மரணம் பொய் ஆவதில்லை
எப்பொழுதும்

மரணம் பொய் ஆவதில்லை

2009-04-05T17:04:00.010+05:30

அமராவதி அமரர் ஆனார் -- மார்ச் ,2009
அமராவதி -அம்மாவின் சகோதரர்

பெண்ணாய் பிறந்ததற்காய்
ஒரு நாளும் வருத்தப்படாத என்னை
இன்று வருத்தப்பட வைத்தவர்
பெற்றவளை ஒரு நாளும் கண்ணீர் வடிக்க விட கூடாது
என்று இருந்த என்னை
என் கடமை உணர்ச்சியை
குற்ற உணர்ச்சியாய் மாற்றித்தான் போனது
அவர் மரணம்

கடைசியாய் ஒரே முறை
அவர் முகத்தை பார்க்காமல் போனதற்காய்
நாளும் ,பொழுதும்
அழுது புலம்பி ஆத்திரபடுகிறாள்
எதை செய்து அவள் சோகம் தீர்க்க ??
காலம் இருக்கிறது காயங்கள் ஆற்ற

மகனாய் பிறந்திருந்தால்
மற்ற சாஸ்திரங்கள் அனைத்தும்
தூக்கி எறிந்து விட்டு
அவள் சார்பாய் கடமை செய்ய போயிருப்பேன்
செய்ய முடியாத காரியத்துக்கு
சொல்ல கூடாது .. சொந்த காரணங்கள்

மனைவிக்கு முன்னால்
கணவன் போக வேண்டும்
அவள் பிறந்த வீட்டு கடமை தீர்க்க

பெற்றவருக்கு முன்னால்
பிள்ளைகள் போக வேண்டும்
காரியங்கள் ஆற்ற....

நாளும் கிழமையும்
நல்ல நேரமும்
பார்த்து பார்த்து
பஞ்சாங்கத்தோடு வாழந்தாலும்
மரணம் மட்டும்
வருகிற போது
சொல்லாமல் கொள்ளாமல் தான் வரும்

மறந்து விடாதீர்கள்
எது நடந்த போதும்
எப்படி நடந்த போதும்
மரணம் எல்லாருக்கும் பொதுவானது...

பெண்ணை பெற்றதால்
பெண் மீது வைத்த பாசத்துக்கு,
அவள் எதிர்காலத்துக்கு ....
எத்தனை விலை கொடுக்கிறாள் அம்மா

கட்டிய கணவன்
தடை சொல்லவில்லை அவளை ....
பேர் சொல்லவும்
போவென்று உரிமையோடு அனுப்பவும்
ஒரு மகனை பெற்று வைக்கவில்லை என்று கலங்குகிறார்

பெற்ற மகள்கள் ஏதும் பேசவில்லை
வாயுள்ள ஊமைகள் ...
அவர்தம் உறவுகள் இதோ........

ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு
"நீங்க போறது நல்லதில்லை , என் மனசுக்கு இது திருப்தியாக இல்லை என்ன செய்வது எனக்கும் வருத்தமாக தான் இருக்கிறது.. "
"நாங்களும் போகலை ,கோயிலுக்கு நேர்ந்துகிட்டு இருக்கோம் "
என்று மருமகன் அஸ்திரம் வீசுகிறார்

ஆறுதல் சொல்லுங்கள்
என்று கணவன்மார்களை
கையெடுத்து கும்பிட்டு கெஞ்ச வேண்டி இருக்கிறது

எத்தனை எடுத்து சொன்னாலும்
அப்புறம் என்று
நிதானமாய் தள்ளி போடுகிறார்கள்
எப்போ பேசினா தான் என்ன .?...
என்பதாய் தோன்றும் போலிருக்கிறது

மனைவி என்று வருகையில்
அடுத்தவன் மகள் என்றே அலட்சியமோ
அவளெல்லாம் ரத்தமும் சதையும் கொண்டு
உணர்ச்சி மிக்க
உயிராய் பிறக்கவில்லை என்ற நியாபகமோ
யாரை கேட்பது ?

பெண்மக்கள் ஜீரணித்து கொள்ள முடியாத நிஜம்
மனைவிக்கும் பெற்றவர்கள் இருப்பார்கள்
பெரும் பாசத்தோடு வளர்த்திருப்பார்கள்
என்பதை
தாலி கட்டியவுடன்
எல்லா ஆண்மக்களும் மறப்பது தான்

மறந்து விடாதீர்கள்
மரணம் எல்லாருக்கும் பொதுவானது

அடிப்பதும் கொல்வதும் தான்
வன்முறை என்று
யாரேனும் சொன்னால்
அந்த கருத்தை மறுக்கிறேன்
என்னை மன்னியுங்கள்

அடுத்தவர் அழுகையில்
ஏன் என்று கேட்காததை
எழுந்து கண்ணீர் துடைக்க வராததை
என்னவென்று சொல்லுவது ?
நாகரிகமான வன்முறைகள் .... என்றா

கவலை படாதீர்கள் ஆண்மக்களே
இது ஒரு குமுறல் .....மட்டுமே
குறை கூறுதல் இல்லை ...
மறதி என்ற ஒன்று
இந்த மாதிரி விசயத்தில்
மனைவிகளுக்கு இல்லாது போனால்
எவரும் கணவன் என்று அருகே நிற்க முடியாது

மறந்து விடாதீர்கள்
மரணம் எல்லாருக்கும் பொதுவானது

அண்ணன் ,தங்கை என்பதெல்லாம்
வயதும், வாழ்க்கையும் ஓடுகிற ஓட்டத்தில்
மாறி விடவா போகிறது....
இல்லை.. மரணம் தான் மாற்றி விட போகிறதா

இங்கே பாசத்தை
அவர்கள் சொல்லிகொண்டதில்லை என்பதை தவிர
பெரிதாய் ஒன்றுமில்லை
வாரத்தில் இரு நாட்களாவது வீட்டுக்கு வந்து விடுவார்
"இந்த வழியா வாக்கிங் போனேன் அப்படியே
வள்ளியம்மாவை பாத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன்" என்பார்
சாப்பிடுகிற விசயத்தில் இருந்து
சாஸ்திரங்கள் வரை எல்லாவற்றிலும்
விவாதம் பண்ணி கொண்டு தான் இருப்பார்கள்
அண்ணனும் தங்கையும்

ஆண்பிள்ளை என்கிறதால்
சலுகைகள் அதிகம் கொண்டு வளர்ந்தான்
என அம்மா வாதிட்டு கொண்டிருப்பாள்

ஆனால் பிள்ளைகள் நாங்கள் எதிர்த்து பேசி விட்டால்
காலத்துள் அடங்காது
அவன் செய்த நன்றி .........
அதை எப்போதும் மறக்க கூடாது என
கடந்த காலத்தை விவரிப்பாள் ......

காவியம் படைக்கிற பாசமில்லை தான்
ஆனால் நன்றி மறப்பது நன்றில்லை தானே

"நீங்கள் போயிருக்கலாம்"
"போக வேண்டாம்னு யாரு சொன்னாங்க "
கேள்விகளுக்கோ ,
"நானா சாக சொன்னேன்" என்ற
உங்கள் கோபத்துக்கோ
பதில் இல்லை....
குற்றம் சாட்டுதலும் இல்லை
எங்களிடம்.....

பெண்ணை பெற்றவன்
எவ்வளவு பாவம் செய்தவன் என்பதை
இந்த மாதிரி சந்தர்ப்பங்கள்
சொல்லி கொடுக்கிறது பாடங்களை

யார் செத்தும் யார் போயும்
எழுப்பி கொணர முடியாது என்பதே
உண்மை

மனிதன் வகுத்த
இந்த சாஸ்திரங்கள்,சம்பிரதாயங்கள்
பிறப்புகள் தீர்மானிக்கும்
உறவுகள் ,உரிமைகள்..

வைபவங்கள்,விழாக்கள்
கடவுள்
காதல், கல்யாணம்
இவற்றில் எவை வேண்டுமானாலும்
காலத்தால் பொய்யாய் போகலாம்...

மரணம் பொய் ஆவதில்லை
எப்பொழுதும்

பிறந்த நாள்

2009-02-20T10:19:00.002+05:30

நாம் செய்து கொண்டிருப்பதை ,
ஓடி கொண்டிருப்பதை
ஒரு கணம் நிறுத்தி விட்டு
நிதானப்பட ..........
இல்லாததை நினைத்து..
படும் வருத்தங்கள் நடுவே
இருத்தலே இனிதென கொண்டாட
காலம் கொடுக்கும் ஒரு வாய்ப்பு

சந்திக்கும் முன்

2009-01-19T14:23:00.001+05:30

நாம் சந்திக்கும் முன்
உன்னை தொலைத்ததாய் நியாபகம் இல்லை எனக்கு
இருந்தும் ....
என்னை
ஏன் அடையாளங் காண முடியவில்லை உன்னால் ?

ஊரே உனக்குள் - ஜனவரி 2005

2009-01-19T13:57:00.003+05:30

எப்போது பெங்களூர் போனாலும்
இப்படி ஒரு நாள் ,ரெண்டு நாள் லீவுல்யே போகிறாயே ........
ஒரே நாளுலே ஊரை சுத்தி பார்த்துர முடியுமா ???
இவர்களுக்கு என்ன தெரியும் ???
இந்த ஊருக்குள் நீ இருக்கிறாய் என்பது தானே இவர்கள் நினைப்பு ...
என்னை பொறுத்தவரை ........................
இந்த ஊரே உனக்குள் தான் இருக்கிறது ...
நான் என்ன ஊரை சுற்றவா வருகிறேன்...
உன்னை சுற்ற தானே

சென்னை சென்ட்ரல் -அக்டோபர் 2003

2009-01-19T13:51:00.006+05:30

முதல் முறையாக சென்னை கிளம்ப ஆயத்தமாகி கொண்டிருந்த போது
நண்பன் ஒருவன் சொன்னான் ..
"நாளைக்கு காலையில் சென்னை போயி இறங்க போறே... அங்கே ரயில்வே ஸ்டேஷன் ரொம்ப பெரிசா இருக்கும்... பார்த்து பட்டிகாட்டான் மிட்டாய் கடையை பார்த்த மாதிரி பிரமிச்சு ... நிக்காதே .."
ஆனால்
அந்த அக்டோபர் மாதத்தின் காலை.............
நான் சென்னை ரயில் நிலையத்தில் இறங்கி நடந்த போது ,
பெரிய அதிசயமாய் எதுவும்
என் கண்ணுக்கு தெரிந்திருக்க வில்லை
காரணம் ...என்னுடன் நீ !!!!!!!
உன்னை விட
என்னை
பிரமிக்க வைக்கிற ஏதேனும் ஒன்று
இந்த உலகத்தில் இருக்கிறதா என்ன.. ???

வகுப்பறையில்

2009-01-19T13:35:00.003+05:30

M.Sc Maths 1st year Class-
பாடம் : Sql Server 2000

அமாவாசைக்கும் ,அப்துல் காதருக்குமான சம்பந்தம் ---அந்த வகுப்பு..
கல்லூரியில் கட்டிய காசுக்கு.... விதியை நொந்தவாறே உட்கார்ந்திருந்தனர் . நானோ வகுப்பறையில் ..எந்த தலைப்பை எடுக்க ஆரம்பித்த போதும் கரும்பலகையில் படம் போட்டு விளக்கியும் ...எழுதியும் போட்டு... பாடம் நடத்தி கொண்டிருந்தேன் ...
எழுதி போட்டதை அவர்கள் எல்லாம் எழுத கொஞ்சம் நேரம் கொடுத்தேன் .. பின்பு முன் வரிசையில் உட்காந்திருந்த ஒரு மாணவனை பார்த்து
"போர்டு-ல இருக்கிறதை அழிச்சிரட்டுமா ? " என்றேன்
அவன் சாவதானமாக சொன்னான் ..
"நீங்க எழுதறிங்க .. நீங்க அழிக்கறிங்க.. அதை ஏன் என்கிட்டே கேக்கறிங்க"
????? ????????????

ஊருக்குள்

2009-01-19T13:33:00.003+05:30

மாமா: என்ன மாப்பிள்ளை ??... காலையிலே எங்க கிளம்பிடீங்க அதுவும் சொம்பை தூக்கிட்டு ??
மாப்: இல்ல மாமா , சாமிக்கு மார்கழி முப்பது நாளும் காலையிலே தண்ணி விடுறதா வேண்டுதல்
மாமா : ஓஓ.. ! சரி சரி ... ஊத்துறது ஊத்தறிங்க கொஞ்சம் பெரிய குடத்துலே தான் கொண்டு போயி ஊத்தறது ..நம்ம ஊருலே தான் தண்ணிக்கு பஞ்சமே இல்லியே
மாப் : அதுவா.... நெறைய ஊத்தினா சாமிக்கு குளிருமில்லே ... அதான் சின்ன குடம்
மாமா : அப்போ சுடு தண்ணி கொண்டு போயி ஊத்த வேண்டியது தானே ....................
மாப் : ??????????????

எதிரில் ...

2008-12-16T07:44:00.002+05:30

நனவாவதை பற்றி
என் கனவுகள் யோசித்ததே இல்லை
நம்பிக்கையை மட்டும்
கை விட்டதேயில்லை
எல்லா கோயில்களிலும்
எந்த கடவுளை தொழும் போதும்
என் மனதின் வேண்டுதல் ஒன்றே
வாழ்நாள் முழுக்க
என் எதிரே நீயிருக்க வேண்டும்
எதிரியாகவே ஆனாலும்.... எதிரில் நீயிருக்க வேண்டும்

நீ

2008-12-16T07:40:00.002+05:30

நீ அழுதால்
என் சோகம் கூட
பெரிதாக தெரிகிறது
நீ சிரித்தால் தான்
என் சந்தோசம் கூட நிலைக்கிறது
நீ தட்டி கொடுத்து
பெருமிதப்படும் போதுதான்
என் வெற்றிகள் கூட புரிகிறது ...
அதில் எப்போதும்
நீயும் ஒன்றென.................

தேசபக்தி

2008-12-12T11:31:00.005+05:30

என்னால் தேச பக்தி என்ற ஒரு தனிப்பட்ட கருத்தோடு எப்போதும் ஒத்து போக முடிவதில்லை. அது மனித நேயம் என்கிற மாபெரும் லட்சியத்தை காயப்படுத்துகிற கருவி. ஒரு தேசத்துக்கான பக்தி ஏன் மற்றொரு உயிருக்கு ,சக மனிதனுக்கு மதிப்பு கொடுக்கிற மனிதநேயமாய் மாற இந்த கல்வி துணை நிற்கவில்லை?. மெத்தபடித்தவர்கள் நிறைந்த நம் சுற்றம் ஏன் எல்லைகள் தேவையில்லை என்று மக்களிடையே விழிப்புணர்வு வளர்க்கவில்லை ? எல்லாவற்றையும் கடை தெருவுக்கு கொணர்ந்து காசாக்கி பார்த்த வியாபார வர்க்கம் தேச பக்தியையும் விலை பேசி கொண்டிருக்கிறது. காசில்லாதவன் கூட கோயிலுக்கு என்று நன்கொடை கேட்கையில் சட்டை பையை துழாவி காசு போடுகிற அடித்தட்டு வர்க்க மக்கள் அதிகம் நிறைந்த சமூகம் நம்முடையது . உணர்ச்சிகளோடு விளையாடுவதன் மூலம் ...எல்லா தரப்பு மக்களிடமும் காசு பார்க்க நினைக்கிற உத்தி இது . பதவி ,புகழ் என பெரிய ஆதாயங்கள் வேண்டி ,உலகம் தன்னை கொண்டாட வேண்டி புத்திசாலிகள் தொடர்கிற விளையாட்டு .தனக்கு சிறிதளவும் சம்பந்தமில்லாத தேசபக்தியை மறுப்பதன் மூலம் இத்தனையும் இழக்க வேண்டி வருமே . அதே சமயம் தேசபக்திக்கும் , தீவிரவாதத்துக்கும் எந்த உறவையும் ஏற்படுத்த நான் விரும்பவில்லை .சக மனிதனை ,ரத்தமும் சதையும் கலந்த ஒரு உயிரை மதங்களின் பெயரால் ,கொள்கைகளின் பெயரால் கொல்ல ,துன்புறுத்த விரும்பும் யாரையும் தண்டிக்கலாம்.அதற்கு தேசபக்தி ஒரு துணை காரணம் அல்ல - பூந்தென்றல்

அய்யாவு என்கிற நம்பிக்கையின் நல் மொழிகள்

2008-12-03T16:49:00.003+05:30

ஒவ்வொரு முறையும் வேலைக்கான தேர்வுகளுக்கு சென்று திரும்பி வருகையில் "ஏன்டா வருத்தப்படறே ,நீ படிச்சியே அந்த ஸ்கூல்-ஐ சுத்தி வரட்டி வித்தவன் நானு. நானே நினைக்கலே உங்களை(அவர் பிள்ளைகள்) எல்லாம் அங்கே படிக்க வைப்பேன்னு ..உங்களுக்கு எல்லாம் என்னடா கொறைச்சல் ?படிச்சிருக்கீங்க , நல்ல அறிவு இருக்கு இன்னிக்கி எங்கே வேலைக்கு போனாலும் மாசம் 3 ஆயிரத்துக்கு கொறவு இல்லாமே சம்பளம் வாங்கலாம்... நீ ஏன்டா மனசை தளர விடறே..3 ஆயிரம் போதும்டா காலுக்கு போயி தலைக்கு வருமடா
அன்னிக்கெல்லாம் ஒரு படிப்பும் இல்லாமே, காசு பணம் இல்லாமே ,2.50 கூலிக்கு போனப்ப கூட நம்பிக்கை ஒன்னு மட்டும் தான்டா வச்சு பாடுபட்டோம் .தைரியமா இரு "

நம்பிக்கை

2008-11-25T21:59:00.002+05:30

உலகின் மிக பெரிய விஷயங்கள் எல்லாம்
சின்ன சின்ன நம்பிக்கைகளில் தான்
நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது -அடுத்த நிமிடம்
உயிர் வாழ்வது முதல் - ஆயுள் முழுவதும்
உன்னோடு வாழ போவது வரை
ஆழம் புரியாத கிணற்றுக்குள்
அந்தரத்தில் தொங்கி கொண்டிருக்கிற
ஒரு நூலை பிடித்து கொண்டு
நான் சிரிப்பதை போல

மனம்

2008-10-09T10:22:00.001+05:30

மனம் பழக்கங்களின் அடிமை ... !!!!!!!!!!!!
இதோ ..
பள்ளி காலத்தில் இருந்து
கவனித்து பாருங்கள் புரியும்
இரண்டு மாத விடுமுறை முடிந்து ...
பள்ளிக்கு போவதற்கு சிணுங்கும் ..

படித்த பள்ளியை ,கல்லூரியை
பழகிய மனிதர்களை ..என
ஒவ்வொரு பிரிவிலும் ,
ஒவ்வொருவரை பிரிகையிலும்
கண்ணீர் வடிக்கும் ...

இது ....வெகு நாட்களாய் பழகிவிட்ட பின் ...
புதியதை சந்தித்து
ஒரு புதிய ஆரம்பத்தை தொடங்குவதற்கு
தயங்கி நிற்கும் ......
பழக்கத்தில் சுகம் கண்ட சோம்பேறி ..மனம் ...

மரணத்தையும், காலத்தையும் தவிர
பெரியதொரு மாற்றங்களை .............
முயற்சியுள்ள மனதுக்கு
எவரும் ,எப்பொழுதும்
கொடுத்து விட முடியாது என்ற
உண்மை தெரிந்தாலும்...
காரணங்களை பிடித்து கொண்டே
கவலைகளில் மூழ்கி திளைக்கும்

வயது ஏற ஏற
கடந்த காலத்தை ....வசந்த நினைவுகளை
திரும்ப திரும்ப பேசி.......
நிகழும் காலத்தில் நடப்பவைக்கெல்லாம்
புகார் பட்டியல் வாசித்து நிற்கும்....

எடுத்ததற்கெல்லாம் எதிர்காலத்தை நினைத்து
கலங்கி நிற்கும் ...

வாலிபத்தில் ,குழந்தை பருவத்துக்கும்
வயோதிகத்தில் ,வாலிபத்துக்கும்
ஆசைப்பட்டே அழிந்து போகும்

கடந்த காலத்தின்
தோல்விகளில்... மோதி மோதியே
காயம்பட்டு .........
இம்மியளவும் முயற்சிக்காது
காப்பாற்ற ஆள் தேடி .....
அதிர்ஷ்டத்தை ...அண்ணாந்து பார்த்து கொண்டிருக்கும்

கீரைகாரியிடம் பேரம் பேசும் மனம்
கௌரவத்துக்காய் கணக்கு பார்க்காமல்
Pizza hut-களில் பணம் கட்டி வரும்

யாரில்லாமலும் .............யாரும் வாழத்தான் வேண்டும் என்பதை மறந்து நானில்லாமல் இவர்கள் என்ன செய்வார்கள்
அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்??? ... என்ற நினைப்பை எடுத்து
தனது கோழைத்தனம் மறைத்து நிற்கும் ...........

அடுத்தவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று நினைத்து நினைத்தே நேசிப்பவரை நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கும்

ம்ம் என்றால் நம்பிக்கை இழந்து விட்டு
இயலாமையின் தோள்களில் சாய்ந்து கொள்ளும்

இள ரத்தம் ஓடுகையில் ...
முதியோரின் காரணம் கேட்டறியாத
கண்மூடித்தனமான பின்பற்றுதல்களை
கேலி செய்யும்
அதே மனம்...
முதுமையில்...
பகுத்தறிவுக்கு வேலை கொடுக்காது....
பற்றி கொள்ள ஒரு நம்பிக்கை தேடும்...
வீட்டுக்குள் தொலைத்ததை எல்லாம்
வாசலில் தேட .......

புகழ்ச்சிக்கு ,மரியாதைக்கும் மயங்கி ....
எட்டியே நில் என்று எவரையும் சொல்லாது
எல்லார்க்கும் இடம் கொடுத்து விட்டு
நெருக்கடியில் மாட்டிக்கொண்ட பின்
நினைத்தவரை எல்லாம் குற்றம் சாட்டி
நீதிமானாய் காட்டி கொள்ளும்

பெரிய அளவில்
புத்திசாலிதனமாய் ஏமாற்றுபவர் கண்டால்
ஏமாந்ததை கூட
யாருமறியாமல் மறைத்து கொள்ளும் . .
சிறிய அளவில் செய்து
அகப்பட்டவனையோ .....அடித்தே கொள்ளும்

அடுத்தவருக்கென்று அறிவுரைகள் வகுத்தாலும்
தனக்கென்று வருகையில்
தடுப்புகளை கூட உடைத்தெறிந்து
ஓட தயாராகும்

எல்லாரிடத்தும் முக்கியத்துவம் தேடும்
ஏகபோக அரசியல்வாதி

வேலை இருக்கும் போதெல்லாம்
ஒய்வு தேவை என்று
ஓயாது புலம்பும்
சும்மா இருக்கும் போதோ.
ஓய்வை யோசிக்காது ..

ஒவ்வொரு
திங்கள்கிழமை காலையும்
அலுவலகம் போகையில்
ஞாயிற்றுகிழமை வீணாய் போனதாய்
விளம்பரப்படுத்தி கொண்டிருக்கும்

ஊரெல்லாம் ஓடி
உலக அறிவெல்லாம் கற்று
உள்ளுக்குள் கவனியாது .. வாயாடி கொண்டிருக்கும்

செத்த பின்னால் என்னாவோம் என்ற பயத்தோடு
கடவுள் வந்து கண்ணை குத்துவதாய்.....
காவி கட்டியவனிடமெல்லாம்
தேடி தேடி ..கதை கேட்கும்
சொன்னவரை எல்லாம் தெய்வம் என்று மதிக்கும்
உயிரோடு இருக்கும் போது
உருப்படியாய் வாழ நினைக்காது.. !!!!!!!!!!!

-பூந்தென்றல்

உனக்கு தெரியுமா ..

2008-08-20T14:23:00.003+05:30

எந்த ஒரு இடத்திலும்
எத்தனை
பிரியமான ஒருவருடைய இழப்பை ,பிரிவை
எதிர்கொள்ளும் போதும் ..
கட்டுபாடின்றி ஓரிரு நிமிடங்கள்
நீ அழுது விட்ட போதும் ...
எப்போதும் பேசும்
உன் வார்த்தைகள் மட்டும் நினைவுக்கு வருகிறது ..

எவரை பிரிந்தாலும்
எந்த ஒரு மரணத்தை
கண் எதிரே சந்திக்கும் போதும் ..
யாரேனும் கதறி கொண்டிருக்கும் போதும்
சர்வசாதாரணமாய்
அனுபவசாலிகள் தோற்க
அழகாய் நிதர்சனம் பேசுவாய் ...
"கொஞ்ச நாளைக்கு அப்படி தான் இருக்கும் ..
அப்புறம் போக போக சரி ஆகிவிடும்
மனதுக்கு மறந்து... மரத்தும் விடும் ..........."
உனக்கு தெரியுமா .. ???
அப்போதெல்லாம் நான் வியந்திருக்கிறேன் ....
நீ பெற்ற அனுபவம் எப்படி பட்டதென்றும் ...

உன் காயங்கள்
எத்தனை கொடிதென்றும்

ஆனால் .. எல்லாம் சொன்னாயே ..
முக்கியமானதொரு உண்மை புரிய மறந்தாயோ

உன்னை போல்
அனுபவங்கள்-அறிவு கொண்டிருக்கவில்லை ..
நீ தான் என் அனுபவமே .....

உன்னாலே கிடைத்த கிரீடங்கள்
எத்தனை புதிதோ !!!!!
அதே அளவு
எனக்கு ....என் அழுகையே புதிது ....

நானும் சொல்கிறேன் .. கேள் ..
நீ அருகில் இல்லாதது ..
இந்த பிரிவுகள் ....
பெரிய இழப்பாய் இல்லை ..தான்

தானே செத்த பின்
தனக்காய் அழ முடியாது என்பதால் ...
ஒவ்வொரு உயிரின் மரணத்திலும்
உரிமை தனிமை,
ரத்தபாசம் ,நேசம் நெருக்கம் என
கணக்கில்லாத காரணங்களால்
கண்ணீர் விட்டாலும்
மனிதன்
தன் மரணத்தை நினைத்து
தனக்காகவும் ....ஓரிரு நிமிடங்கள் அழுவதை போன்றது
என் உண்மை

நீ என்னையோ .. அல்லது
நான் உன்னையோ ..
மறந்து விட போவதற்காக அழவில்லை...

மரங்கள் அடர்ந்த சாலையில்
எதிரெதிரே சந்தித்து கொண்ட போதும்
மறந்ததாய் நடித்து ..கண்டுகொள்ளாமல்
அவசரமாய் கடந்து போக வேண்டி இருக்குமே என்றுதான்
இந்த அழுகை ...
சற்று முன்னதாகவே ...

அப்போது கண்ணீர் விட
சில கட்டாயங்கள் இருக்குமென்றாலும் ...........

அது போக

பிரிந்து போன இடத்திலா .. சந்திக்க போகிறோம் ...
இல்லை ..பல்லாயிரம் மைல்கள் கடந்து ...
உருவங்கள் , ரசனைகள் ... மாறி ...
புதிய உறவுகளோடு ....
ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் கண்ட பின்னும்
தேடிக்கொண்டே இருப்போம் ...

எழுதுவதில்லை

2008-08-20T13:39:00.003+05:30

நீ
என் அருகில் இருக்கும் போது மட்டும்
நான் எழுதுவதில்லை
ஏன் எனில்
படிக்கும்பொழுது எழுத
நான் பழகவில்லை
உன்னை போன்ற கவிதையை !!!!!!

உனக்கு முன்

2008-08-20T13:36:00.002+05:30

நான் ரசித்து ஆசைப்பட்டு
வாங்கும் பொருட்கள் எல்லாம்
உனக்கே பரிசளிக்கிறேன்
உன்னை ரசிப்பதும், நேசிப்பதுமான
தவங்கள் முன்னால்
அவைகள் சாதாரணம் என்பதை
எவைகளுக்கும் சொல்ல !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

உன் கண்ணீர்

2008-08-20T12:26:00.001+05:30

கண்ணீர் கனமானது தான்
உன் கண்ணில் இருந்து வந்ததால் அல்ல
என்ன செய்தும் ..................
என்னால் அதை துடைக்க முடியாததால் !!!!!!

நான் உன்னிடம் பேசாமல் இருக்க முடிவெடுத்தால் ....

2008-05-20T20:09:00.003+05:30

பல நாளாய்
பழகி கிடந்த தோழர்களிடையே
இடைவெளி வந்ததற்கு ....
கண்டு காணாதது போல் கடப்பதற்கு
காரணம் கேட்டால் ...

எத்தனையோ காரணங்கள் சொல்லுவார்கள் ...
நேரம்... தூரம் ... .. பணம் ...
ஏன் அவன் என் தொலைபேசிக்கு அழைப்பதில்லை ?
அவன் என் பிறந்த நாளாய் மறந்து போனான் .....
குடும்பம் வந்த பிறகு மாறி போனாள் என்று ....
நிஜம் என்பது
இந்த எதிலும் இல்லை..
என நினைக்கிறேன் நான் ..

பொறுப்புகள் , கடமைகள் வந்து சேர்ந்ததை போலவே...
நான் என்கிற எண்ணத்துக்கு நீருற்றி ....
வளர்ந்து விட்டதற்கான தண்டனையாய் -மனம்
வளராமல் போவதற்கான நிந்தனையாய்
அடுத்த மனிதனிடமிருந்து அந்நியப்படுத்த
காலம் கட்டுகிற
கனமான தடுப்பு சுவர்கள்

என்னிடம் எந்த காரணமும் இல்லை ..

உன்னை நினைவுபடுத்துவதற்கு...
ஒரு நாளின் எத்தனையோ நிகழ்வுகள் காத்திருக்கின்றன

உன்னிடம் பேச பணம் செலவழிகிறதென்றால் ...
என் சம்பாத்தியத்திற்கு
நானே ஒரு சுமை

நேரம் செலவழிகிறதென்றால்
என் ஆயுள் குறைகிறதென்று அர்த்தம்

நேரம் இல்லை என்றால்
நான் வாழவே இல்லை

மூச்சு விட நேரம் இருக்கிற வரை
நான் உன்னை தொடர்பு கொள்ள ..
எத்தனையோ சாதனங்கள்
விஞ்ஞனத்திற்கு நன்றி

மரணம் என்பதை தவிர
மிக பெரிய தூரத்தை
நானும் உணர்வதில்லை ...
வருகிற மெயில் -களில் எல்லாம்
உன் பெயரை தேடி அலுத்து விட்டேன் ...
புகார் சொல்ல மனம் வரவில்லை ..
ஏன் எனில்
எனக்கு உன்னை பற்றி தெரியும்
75 சதவிகிதம் வேலை ..
10 சதவிகிதம் சோம்பேறித்தனமும்
5 சதவிகிதம் அலட்சியமும்

என்னை பற்றி உனக்கும் ...
60 சதவிகிதம் யதார்த்தம் ,
30 சதவிகிதம் ஏக்கம்
10 சதவிகிதம் சுயகௌரவம்

இங்கே கடமைகள் .. இருக்கின்றன ..
உறவுகள் ,சுற்றம் என்று
சமுதாயத்தில் ஓட ஆரம்பித்து விட்டோம் ...

நான் தோற்று விட்டேன் ..
கடைசி வரை உனக்காக நானும் என்று
சில வாக்குறுதிகளையும் , வார்த்தைகளையும் ..
அதன் கனம் தெரியாமல் ..
கொடுத்து விட்டு
வாழ்ந்து பார்க்கையில்
தான் வலிக்கிறது ... மனதுக்கு
எத்தனையோ நிகழ்வுகளுக்கிடையே
என் சந்தோசத்திற்காக
எதையோ காப்பாற்ற பாடுபடும்
உன்னை குற்றம் சாட்ட
காரணங்கள் எப்படி தோன்றும் ?

திரும்பவும் சொல்கிறேன்
எட்டி இருப்பதற்கான
காரணங்கள் ,கோபங்கள்
எதுவும் இல்லை என்னிடம்

உயிர் இல்லாத ஒன்றை பத்திரப்படுத்தி வைப்பது,
பெயரளவிலாவது பகிர்வது
போன்ற செயல்களில்
விருப்பம் இல்லை எனக்கு ...

சாலையோர விபத்துகளில்
செத்து போகிற
ஒரு முகம் தெரியாத மனிதனுக்கான அஞ்சலியாய்
மாறி போகிறது
நட்பு சில நேரங்களில்

அப்போதெல்லாம்
என்னிடம்
திருவிழாவில் நடந்த கலவரத்துக்கு
திருக்கோயிலை பூட்டுகிற
வழி தான் இருக்கிறது.

மாறி போனதை
மறந்து போனதாய் சொல்லி சோகப்படாதே ..
பத்திரமாக தான் இருக்கிறாய்
எனக்குள் எப்போதும் ........

முரண்பாடுகள் கொண்ட என் மனம்

2008-05-12T16:04:00.003+05:30

நீ என் பக்கத்திலே இல்லாத போது ...
என் அழுகைக்கு , சோகத்துக்கு ..
எதையும்
நான் யார்கிட்டயும் பகிர்ந்துக்காமே
உனக்காகவே காத்து நிக்கற முட்டாள்தனத்துக்கு ...
ஏன்?
என்னோட எல்லா கஷ்டங்களுக்கும் ...
நீ தான் காரணமின்னு...
சதா உன்னையே குற்றஞ் சாட்டி ........
உன் மேல அன்பு வச்சதே தப்புன்னும் .....
என்னை திட்டி
அறிக்கைகள் கொடுத்துகிட்டிருக்கிற மனசு...

என்னை அலட்சியப்படுத்துகிற உன்னை ...
இனி மறக்க போறதாகவும் ...
உன்னை ,உன் நினைவுகளை விட்டு
எங்கியாவது கண் காணாத தேசத்துக்கு
ஓடி போயிரலாம்னு அறிவுரை பண்ணி பொலம்பற அதே மனசு...

ரொம்ப நாள் கழிச்சு ..
உன்னை பார்த்துட்டா ...
எல்லாத்தையும் மறந்துரும்
உன் சிரிப்பு ...கொஞ்சல் ... கெஞ்சல் ....
காரணங்களே .. கேக்க தோணாமே போயிடும் ...
அதுவும் ...
நீ ஆதரவா தலை கோதி ..
உன் மடியில் சாய்த்து கதை பேச தொடங்கும் போது
இதற்காகவே .. உன் பிரிவை தாங்கி கொள்ளலாமின்னு ..
எத்தனை வருத்தத்துக்கு நடுவேயும் வாழ்ந்திரலாமின்னும்
சொல்லி சொல்லி சந்தோசப்படும்..

நீ வந்தவுடனே ஓடி ஒழிஞ்சுகிட்ட
ஒன்னு ரெண்டு சோகம்
எல்லாம் நியாபகத்துக்கு வந்து
என்னை கேலி பண்ணி
கேவலமா பாத்து சிரிச்சா
உடனே
கொஞ்சம் ரோஷம் வந்த மாதிரி நடிச்சு..
அப்போ ஏன் அப்படி பண்ணினே..
அந்த வார்த்தையை ஏன் சொன்னே..
இதை ஏன் செய்யலேனு
அதே மனசு
உனக்கான விசாரணையை ஆரம்பிக்கும் ..
நீ காரணங்களை அடுக்கும் போது ..
தப்பு பண்ணியே இருந்தாலும்....
ஏதோ கேள்வி கேட்டதே
பெரிய வேலை அப்படிங்கற மாதிரியும்
இதனாலே நேரம் வீணா போனது மாதிரியும்...
தன்னையே நொந்துக்கும்..

உன் சோம்பேறித்தனம் ,பொறுப்புகள் எல்லாம்
தெரிஞ்சது தானேன்னு தொடங்கி
கடைசியா..
மகளாக இருந்த போது புரிஞ்சுக்காததை எல்லாம் இனி அம்மாவாக ஆனபின்
கட்டாயம் புரிஞ்சுக்குவான்னு
கடமைக்கு ...ஒரு தீர்ப்பை சொல்லிட்டு
விழுந்து விழுந்து உனக்கு சேவகம் பாக்க போயிரும்

பிரிஞ்சு போகிற நிமிஷங்களிலே
என் கையை இறுக்கமா பிடிச்சுகிட்டு ....
போய்ட்டு வரேன்னு
நீ சொல்லும் போது ...
என்னையும் உன்னோட கூட்டிகிட்டு போயிடுன்னு
கேக்கவும் தோணாமே
இல்லாட்டி உன்னை விட மாட்டேனும் சொல்ல முடியாம
அடுத்து எப்போ பாக்கலாம் அப்படினு பேச்சை முடிச்சுக்கும் !!!!

ரயில் கெளம்பி...
தூரமா போனவுடனே...
சுற்றிலும் பாத்துட்டு..
பக்கத்திலே யாரும் இல்லேன்னு தெரிஞ்ச பின்னாடி..
காதுக்கு கூட கேக்காத அளவுக்கு
கண்ணீர் விட்டு அழ ஆரம்பிக்கும்.... !!!!!!!!!!!

எதுனாலும் .......

2008-04-25T14:32:00.005+05:30

NIIT சார்பாக நான் பாடம் நடத்தி கொண்டிருந்த கல்லூரியில் ஒரு H.O.D இருந்தார்.புதிதாய் அந்த பதவிக்கு வந்திருப்பார் போலும்
எப்படி வளைத்து வளைத்து கேள்வி கேட்டாலும் ஒரு பதிலை (மனப்பாடமாய்) தயாராகவே வைத்திருப்பார்.

இப்படி தான் ஒரு நாள் அவரிடம் போய் " சார் கிளாஸ் நடத்த LCD Projector வேணும் " என்று ஆரம்பித்தேன்
உடனே "எதுனாலும் பிரின்சிபலை கேட்டுகோங்க அவரு தான் பொறுப்பு " என்றவாறே பேச்சை முடித்துவிட்டு எழுந்து போய் விட்டார்.
மற்றொரு நாள்
"சார் இந்த சனிக்கிழமை கிளாஸ் வைக்கலாம்னு இருக்கோம் ....
நான் முடிக்கவே இல்லை.. "
அதற்குள் அவர் "எதுனாலும் பிரின்சிபலை---" என்று தொடங்கி ஒப்பிக்க ஆரம்பித்திருந்தார்...

ஒரு நாள் போன் செய்து நான் வர லேட் ஆகும் என்று சொன்னால் அதற்கும் இந்த மனிதர் "எதுனாலும் பிரின்சிபலை---".
"சோ முடியலே கண்ணை கட்டுது "என்று போனை வைக்க வேண்டியதாயிற்று

ஒவ்வொரு முறையும் சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கும் பிரின்சிபலை பார்க்க நடந்து நடந்து நான் வெறுத்தே போனேன்.ஒரு மதிய உணவு வேளை அலுவலகத்தில் எல்லாரும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தோம்.

"சே ! வர வர இந்த காலேஜ் கிளாஸ் எடுக்க போகவே பிடிக்கலை !"
"ஏன் என்ன ஆச்சு ? எப்போ எதை கேட்டாலும் அந்த ஆள் ஒரு பதிலையே சொல்றான்யா "
"சரி ! இந்த தடவை நீதான் வித்தியாசமா முயற்சி பண்ணி பாரேன் ..."
"என்ன" என்பது போல் பார்த்தேன்
"சார் உங்க பொண்டாட்டி எப்படி இருக்காங்க ?"
"எதுனாலும் பிரின்சிபலை---"
(ஆஹா இதுக்குன்னே கெளம்பி வருவாயங்க போலே )
என சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டோம்...

மறுநாள்
நான் கிளாஸ் எடுத்து முடித்து விட்டு வந்தபோது
நம்ம H.O.D எதிர்பட்டார்
" சார் ஸுடுடண்ட்ஸ் எல்லாருக்கும் புக்ஸ்(courseware) குடுக்கணும்"
என்று பவ்யமாய் என் வாய் அனுமதி கேட்டு கொண்டிருக்க...
மனமோ... அவரிடம் சத்தமில்லாமல்
இதோ இந்த கேள்வியை கேட்க ஆரம்பித்திருந்தது
" சார் உங்க பொண்டாட்டி எப்படி இருக்காங்க ?"
அதற்குள் நம் தலைவர் பதில் சொல்ல ஆரம்பித்திருந்தார்
"எதுனாலும் பிரின்சிபால்-ஐ கேட்டுகோங்க அவரு தான் இதற்கெல்லாம் பொறுப்பு "
நானோ என்னை மறந்து அந்த பதிலுக்கு இப்போது சிரிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன்
ஹாஹா ஹாஹா ஹாஹா ஹாஹா ஹாஹா

என் தனிமை

2008-02-28T19:09:00.002+05:30

தனிமை கொடுமையென்று
நான் சொல்லி வருவதை கண்டு
இத்தனை பேர் உன்னோடு இருக்கையில்
தனிமை எங்கிருந்து வந்ததென்றும் ...
இது போன்ற பிரிவுகள்
வாழ்வில் சகஜம் ..
இதற்காக எதற்கு வருத்தப்படுகிறாய்? -என்றும்
எல்லாரும் கேட்கிறார்கள் ..

தனிமை என்பது தனித்து இருப்பதல்ல ..
நீயின்றி இருப்பது ..
நீ தந்த நினைவுகளில்
என் நிகழ்வுகள் கனப்பது ....

உன்னை போல ஒருத்தி ...
வந்து போன பின்
வாழ்வின் மிச்சங்களை
மீண்டும் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பது ..

தேடி கிடைத்த அன்பை
கடமை , காலம் என
நீளும் பட்டியல் நடுவே
தொலை தூரத்து சொந்தமென்று ..
பார்த்து கொண்டிருப்பது .....

ஒன்றுமில்லை ,சரி , அப்புறம் ...!!!

2008-02-14T15:58:00.003+05:30

ஒன்றுமில்லை ,சரி , அப்புறம் ...
இப்படி ஒற்றை வார்த்தைகளில்
எத்தனையோ காரணங்கள் .. கொண்டு ...
நான் ஆரம்பிக்கும் ...
ஒரு நீளமான உரையாடலையே
எப்படி உன்னால் மட்டும் முடித்து வைக்க முடிகிறது? ...

ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லுவது சுலபம் தான் ..
ஆனால் அந்த ஒன்றுமில்லை-க்கு பின்னால்
எத்தனை ஒளித்து வைக்க வேண்டி இருக்கிறது ...
தெரியுமா உனக்கு ?
என் ஏக்கங்கள்,
சின்னச்சின்னதாய் சில எதிர்பார்ப்புகள் ...
உன் அருகாமை வேண்டி...
தவிக்கும் குழந்தைத்தனம் ....எல்லாமே .............

அப்புறம் என்று
அடுத்த வார்த்தைக்கு அடியெடுத்து ....வைத்து ...
எத்தனை விஷயங்கள் மென்று முழுங்க
வேண்டி இருக்கிறது தெரியுமா?
நாம் பிரிந்தது முதல் ......
இன்று நடந்தவை வரை ....
ஆனாலும் எதுவுமே சொல்லாமலும் .. சொல்ல முடியாமலும் ... போனதற்கு ..தண்டனையாய் ..
சரி என்று ... சொல்லி
தொலைபேசியின் தொடர்பை .. துண்டிக்கிறேன்

நீளமா-வட்டமா ...

2008-02-14T15:32:00.002+05:30

காதல் நீளமா .... வட்டமா
கருத்து சொல் !!!!! ...
உன்னை நேசிக்க ஆரம்பித்த பின் .
நீ நேசிப்பவர்கள்..
உன்னை நேசிப்பவர்கள் ... என்று
உனக்காக எல்லாரையும் ...
நேசிக்க தொடங்கி . ...
கடைசியில் என்னில் தான்
வந்து ... முடிந்திருக்கிறேன் ...
அப்படியானால் காதல் ???????????

(வாழ்க்கை ஒரு வட்டம்..உலகம் ஒரு வட்டம் ..இந்த மாதிரி இதுவும் ஒரு discussion தான்)

காதலர் தின சிறப்பு மலர்

2008-02-14T15:06:00.002+05:30

மலர்கள் ,மரங்கள் ... மலைகள் ...
காடுகள் .. கடல்கள் ..
மழை , அருவி ....
இவை மாத்திரமே ..
இயற்கை என்று ...
தேவதை நீங்கலாய்
யாரோ வகுத்து விட்டார்கள் ..

கவிதைகள் ... கதைகள் ..நாடகம் ..
இவையே ..இலக்கியம் என்று
யாரோ வகை பிரித்து ...
போய்விட்டார்கள் ..

அந்த யாரோவுக்கு தெரியவில்லை ..
நீ பிறக்க போகிறாய் என்று ...

அந்த யாரோவுக்கும்
அந்த யாரோ சொல்லி போனதை
பின்பற்றும் எல்லாருக்கும் தான்
உன் இருத்தலை
இப்படி ...எடுத்து சொல்லி கொண்டிருக்கிறது ..
என் காதல் !..

என் பெற்றோர்

2008-02-13T19:51:00.002+05:30

பெண்ணே ,
நாம் சந்தித்து பிரிவோம் என்று யாருக்கோ தெரிந்திருக்கிறது ..
அதனால் தான்
வழி தொலைந்த பிள்ளையை போல்
அழுது கொண்டிருக்கும் எனக்கு ..
உன்னை மறக்க வைக்கும் மருந்தை ...
நான் பிறக்கும் முன்னமே ...
கண்டுபிடித்து ... வைத்திருக்கிறார்கள் ...

என் அழுகை அர்த்தமற்றது என்றாலும்
இரவும் பகலும் போல்
உறவும் ,பிரிவும் என்று
என்னை உணரச்சொல்லி
ஆறுதல்படுத்தும் மருந்தாய்
-என் பெற்றோர் ....!!!!!!!!!!!!

Fuzzy logic-ம் நானும்

2007-12-19T13:26:00.000+05:30

Dec 2003 -மாலை நேரம்

வகுப்பு முடிந்து எல்லோரும் பேருந்து நிறுத்தத்திற்கு நடந்து போய் கொண்டு இருந்தோம் .அப்போது நான் மட்டும் முகத்தை சோகமாக வைத்துகொண்டிருந்தேன்.உடன் வந்த எல்லாரிலும் ,Sam மட்டும் என் அருகில் வந்து "ஏன் சோகமா ..இருக்கே ?"
"இல்லேப்பா, எல்லோரும் என்னை கறுப்பா இருக்கேனு சொல்றாங்க அதான்"
"அய்யய்யோ !!!!!!!!!! இதுக்கா feel பண்றே" ...?..
"இப்போ சொல்றேன் ... நீ செகப்பு தான்" ..இவனும் கேலி பண்ணுகிறானா என்பது போல் அவனை பார்த்தவாறே
"பாத்தியா ... நீயும் .." என்று மறுபடியும் நான் வருத்தப்பட ஆரம்பிக்க..
"இல்லேமா .. Fuzzy logic-nu ஒன்னு இருக்கு அதுபடி பாத்தா நீ செகப்பு தான் "...
"புரியலே" ..
"சொல்றேன் .. ..Fuzzy logic -na என்னன்னா, இப்போ ஒரு 60 வயசுக்காரரை ...
என்ன சொல்வோம் "..
"கிழவன்னு ...சொல்வோம் ..."
"ஓகே அப்டினா ... 80 வயசுக்காரரை என்னன்னு சொல்வே ?" ...
"அவரையும் ... கிழவன்னு தான் சொல்வோம்" ................
"இப்போ 60 வயசுக்காரரோட .. 80 வயசுக்காரரை .. compare பண்ணினா 60 வயசுக்காரரை இளமையானவருனு தானே சொல்வோம்" ...
"இதுக்கும் அதுக்கும் என்னடா சம்பந்தம்?"........
"ஓகே wait.... இப்போ நீ கருப்புதான் ...............ஆனா ஒரு ஆப்ரிக்காகாரனோட உன்னை Compare பண்ணினா .... நீ செகப்பு தானே" ..
'எப்படியோ நாம செகப்புனு முடிச்சானே' என்பது போல் நிம்மதியாக நான் அவனை பார்த்தேன். அதன் பின் அந்த இரண்டு வருட கல்லூரி வாழ்வில் மட்டும் அல்ல , எப்போது ... யார் என்னை கருப்பு என்று சொன்னாலும் அவர்களுக்கு fuzzy logic- பற்றி விளக்க உரை கொடுக்கப்பட்டு விடும் ......
இப்படியாக கல்லூரி வாழ்க்கை முடிந்து......வேலைக்கு சேர்ந்து ஆகிவிட்டது

Sep 2007 - சில நாட்களுக்கு முன் ...

இப்போ பெங்களூர்-ல் ..நம்ம ரூம்மேட் அதுவும் ஜூனியர் பொண்ணு ,ஆபீஸ் முடிந்து வந்த பின் ஆரம்பித்தாள்
"அக்கா ... நான் என்ன கருப்பாவா இருக்கேன் .... என்னோட team-லே எல்லாரும் சொல்றாங்க ... "
ஆஹா ! இந்த பொண்ணே கருப்புன்னு நெனச்சா, நாம எந்த மூலை ?..இப்படி நினைத்து கொண்டே..
"யாரு சொன்னா உன்னை கருப்புன்னு ... நீ செகப்புதாம்மா"
அவள் , நான் தூக்க கலக்கத்தில் உளறுகிறேனோ என்பது போல் பார்க்க,
உடனே "fuzzy logic-படி நீ செகப்பு தான் ..."
"அப்படினா ..........."
'இதுதான் சரியான ...நேரம்' என்பது போல் நான் ஆரம்பித்தேன் ....
"இப்போ ஒரு 60 வயசுக்காரரை ... என்ன சொல்வோம்? " "கிழவன்னு ...சொல்வோம் ..."
"ஓகே அப்டினா ... 80 வயசுக்காரரை என்னனு சொல்வே ?... "
"அவரையும் ... கிழவன்னு தான் சொல்வோம் ............"
"இப்போ 60 வயசுக்காரரோட , 80 வயசுக்காரரை Compare பண்ணினா 60 வயசுக்காரரை ...என்னனு சொல்வே? "
"சின்ன கிழவன்னு சொல்வேன் ???????????????????????????????????"

(ரூம் போட்டு யோசிப்பாங்களோ )

பைத்தியக்காரர்கள் பிறப்பதில்லை !!!!!!!!!!!!!!!!!

2007-12-18T12:18:00.000+05:30

உன்னை பார்க்கும் ..வரை
எண்ணங்களை கொட்டி
ஏட்டில் வடிப்பதெல்லாம்
கவிதையென்று..
எண்ணிக்கொண்டும் ..
எழுதி கொண்டுமிருந்தேன் ..

உன்னை பார்த்து விட்ட பின்னரோ ..
பேனாவில் இருந்து
தவறுதலாய் மை கொட்டிவிட்டாலே ..
கவிதை என்று சொல்லி திரிகிறேன் !!!!!!!!!!!!!!

சின்ன சின்னதாய்

2007-12-18T12:03:00.000+05:30

கவனித்து கொள்ள ஆளில்லையெனில்
காய்ச்சலும்
கொண்டாட யாருமில்லையெனில்
பிறந்த நாளும்
வருவதில் அர்த்தமில்லை ..
இந்த அனுபவ மொழி
காலண்டருக்கோ ,கடிகாரத்துகோ
தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை..
உனக்குமா .............??????????

ஒவ்வொரு நாளும்
நான் வீட்டை சுத்தம் செய்யும் போதெல்லாம்
அந்த நாளும்
என் வாசலும்
உன் வருகைக்காகவே ..
காத்திருப்பதாய் தோன்றும் .........எனக்கு !!!!!!!!!

நாம் சந்திக்கும் முன்
உன்னை தொலைத்ததாய்
ஞாபகமில்லை எனக்கு
இருந்தும் ...
என்னை
ஏன் அடையாளம் காண முடியவில்லை உன்னால் .?????

நம்பிக்கையின்றி வேறில்லை என்னிடம் !!!!!!!!!!!!!

2007-12-06T15:05:00.000+05:30

புகுந்த வீடு , பிறந்த வீடு ,
கணவர் ,வேலை என
கடமையில் கருத்தாய்
நாள்தோறும் கடிகாரத்தை
நகர்த்தி கொண்டிருக்கும் ...கெட்டிகாரியே

நீ படிப்பாய் , பதிலளிப்பாய் என்று
தினமும் நான்
ஈ-மெயில்-கள் அனுப்புவதில்லை ..
உன் முகவரிக்கு .........
மெயில் பாக்ஸ் (mailbox) நிரம்பி விடும்போது ...
சில நேரம் படித்தும்..,படிக்காமலும் ....
அவசர அவசரமாய்
அழிப்பாய் என்பதை
அறிவேன் நான் ...

நிதமும் தொலைபேசியில்
உன்னை அழைப்பதெல்லாம்
உன்னோடு பேச வேண்டும் என்ற
நினைப்பில் அல்ல ...

எனக்கோ ஆறாவது, ஏழாவது அறிவுகள் .. இல்லை ...
நீ ம்ம்ம் என்றும்
சரி என்றும்
சாமர்த்தியமாய் .. சுருக்கி கொள்ளும் வார்த்தைகளின் ..
சாரத்தை கண்டுபிடிக்க ........................

ஒரு இருபத்து நாலு மணி நேர நாளில்
உன் சங்கடங்கள் மற்றும் சந்தோசங்கள் ........... ???????? என
தொல்லைபேசியாய் கேட்டாலும்
ஒன்றுமில்லை என
ஒரே வார்த்தையில்
வாயடைப்பு செய்து விடுவாய்

400 மைல் இடைவெளியில்
அந்தரங்கத்தையோ .. அல்லது
அலுவலையோ ..
காரணம் காட்டி
அமைதி காத்து விடுவாய் ...நீயும்

எல்லையை கண்டு எட்டி நிற்பேன்
நானும் சில நேரம் ...

ஆறி போன பின் காண்பிப்பாய்
சூடாய் இருக்கும்போது
சுட்டதென்று ஒரு இரும்பை...
சொன்னால் தாங்க மாட்டாய் என்றே
சொல்லாமல் மறைத்தேன் என்பாய்
நீ வலியில் துடித்த நிமிடங்களில்
நானோ தந்தி கம்பத்து குருவி போல் .....
நடப்பதை அறியாமல் ...
பேசி கொண்டிருந்த குற்ற உணர்ச்சியில் .........!!
இப்போது சொல் ..
அழியாத செல்வம் என்றாலும்
அலங்கார பொருளாய்
என் அன்பிருந்து என்ன லாபம்? ????

ஏது நடந்தது என்ற அறிவிப்புக்கும்
ஆறுதலை பரிமாற
வழிகளோ ,மொழிகளோ என்னிடம் இல்லை

பங்கு கொள்ள உன்னோடு ஆளிருக்கையில் ..
பகிர்தலை பற்றி கவலைப்பட்டுதான் என்ன .. ?

என்னால் எதுவும் செய்து விட முடியாது...
என்று தெரிந்து .....
தெளிவாய் புரிந்த பின்
நலம் விசாரிப்புகளின் மேலும்
நம்பிக்கை இல்லை ...

கதை கதையாய் எழுதினாலும்
காரணமாய் எழுதினாலும்...
கவிதையாய் சொன்னாலும்
எண்ணத்தை புரியாதவள் போல்
எப்போதும் நடிப்பவளை என்ன செய்வது ?

ஒவ்வொரு முறையும்
உன்னை வந்தடையும்
என் கடிதங்கள்
காலையும் மாலையும்
கானம் இசைக்கும்
என் தொலைபேசி அழைப்புகள்
உன்னை வாழ்வாங்கு வாழச்செய்யும்
பிரார்த்திப்பாய் ..............
வாழ்த்துகளாய்......
நம்பிக்கையின்றி வேறில்லை என்னிடம் !!!!!!!!!!!!!

அடிக்கடி நண்பர்களோடு காபி-டே செல்பவரா நீங்கள் ..

2007-12-06T11:23:00.000+05:30

அடிக்கடி நண்பர்களோடு காபி-டே செல்பவரா நீங்கள் ..அப்டியானால் இதோ உங்களுக்கு

Question: What do heroin addicts who receive a daily dose of methadone have in common with people who feel they cannot function without that morning cup of caffeine?
Answer: They are tending to their addiction—keeping the physical devils of drug withdrawal at bay.

As writer T.R. Reid pointed out in his January 2005 National Geographic article, "Caffeine," researchers agree that regular caffeine use triggers a physical dependence, a mild form of addiction. The article describes how some heavy caffeine users grow irritable, get headaches, or feel lethargic when they can't get that coffee, soft drink, energy drink, or cup of tea.
But should those effects of caffeine withdrawal be classified as a definite psychological disorder?
Yes, contends Roland Griffiths, a professor of behavioral biology and neuroscience at the Johns Hopkins School of Medicine in Baltimore, Maryland.
Griffiths, who helped review the caffeine article in National Geographic, is a principal author of a comprehensive caffeine-withdrawal study. He hopes the report presents a strong case to include caffeine withdrawal in the next edition of the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Known as the DSM, the manual is published by the American Psychiatric Association. Mental-health practitioners use it to help identify conditions and treatment strategies. The next edition will be published in 2010. In addition, Griffiths believes that the diagnosis criteria for caffeine withdrawal should be updated in the International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, a medical manual used by the World Health Organization. His conclusions are based on a review of more than 170 years' worth of scientific research and published medical observations on the physiological affects of caffeine and its withdrawal symptoms.
The researchers cited 57 experimental studies and 9 survey studies to support their recommendations for including caffeine withdrawal in the DSM. Their study was reported in the October 2004 issue of the journal Psychopharmacology. "Doctors and other health professionals have had no scientifically based framework for diagnosing the syndrome," said Griffiths, explaining why he undertook the research project.

In an interview, Griffiths said that the studies had demonstrated that people who take in as little as a hundred milligrams of caffeine per day—about the amount in half a cup of coffee—can acquire a physical dependence that would trigger withdrawal symptoms.
"Although most regular caffeine users know that caffeine is a mild stimulant, many are not aware that abrupt cessation can sometimes produce unpleasant withdrawal symptoms," Griffiths said.

The studies suggested five clusters of common withdrawal symptoms:
• Headache
• Fatigue or drowsiness
• Depression or irritability
• Difficulty in concentrating
• Flu like symptoms including nausea, muscle pain, and stiffness

Griffiths said that the studies consistently indicated that at least half of regular caffeine consumers would experience withdrawal symptoms if they abstained. And, he added, that the research showed that symptoms could flare up regardless of what type of caffeine product was used.

"With regard to severity, 13 percent of people had clinically significant distress or functional impairment," Griffiths added. "At its worst, caffeine withdrawal involved missing work, canceling social functions, and going to bed with the belief that they had the flu."
The onset of symptoms, research indicated, occurred within 12 to 24 hours after stopping caffeine intake. Peak unpleasantness occurred within the first two days, but other symptoms could continue for as long as nine days.
An interesting finding of the research, Griffiths said, is that regular caffeine consumers may use it more to stave off withdrawal symptoms than to simply enjoy the product.

-George Studeville

Source:
http://news.nationalgeographic.com/news/2005/01/0119_050119_ngm_caffeine_2.html

இதனாலே நான் சொல்லிக்க விரும்பறது என்னன்னா வீட்டுலே காபி குடிக்கறதை விட அதிகமா காபி சென்டேர்ஸ்-ல குடிக்காதீங்கனுதான்
உங்களையும் அறியாமல் நீங்கள் காபிக்கு அடிமை ஆகிவிடுவீர்கள்

மேலே இருக்கிற விளைவுகளை படிச்சு தெரிஞ்சுக்குங்க

அவள்

2007-12-04T10:41:00.000+05:30

அவள் ஒரு தேவதை தான்
வெண் புகை சூழ ...
வெள்ளை உடையில் வந்து
வேண்டிய வரங்களை தருபவள் அல்ல
இனி வரங்களே வேண்டாதிருக்க செய்பவள் ...

அப்படியா !!!!!...

2007-11-29T14:52:00.000+05:30

என் பார்வைக்கு
நீ பெரும் அழகென்று
நான் சொல்லி வியப்பது போலத்தான் ...
நான் எழுதுவதெல்லாம் கவிதை என்று ....
நீயும் ஒத்து கொண்டிருக்கிறாயா ......என்ன ?

எனக்கான வாழ்வை

2007-11-29T14:27:00.000+05:30

வருங்காலம் ஒன்றில்
நம் கல்லூரியை காட்டி
இங்குதான் நான் படித்தேன் என்று
நீ உன் பிள்ளைகளிடம்
பெருமையாக சொல்லி கொண்டிருப்பாய்..
நானும் தான்....நிச்சயமாய்
என் பிள்ளைகளிடம்
உன்னை காட்டி ... சொல்லுவேன்...
இந்த கண்களில்,
இவள் தோள்களில்,
மடியினில்...
வார்த்தைகளில்...
எனக்கான வாழ்வை படித்தேன் என்று..