NIIT சார்பாக நான் பாடம் நடத்தி கொண்டிருந்த கல்லூரியில் ஒரு H.O.D இருந்தார்.புதிதாய் அந்த பதவிக்கு வந்திருப்பார் போலும்
எப்படி வளைத்து வளைத்து கேள்வி கேட்டாலும் ஒரு பதிலை (மனப்பாடமாய்) தயாராகவே வைத்திருப்பார்.
இப்படி தான் ஒரு நாள் அவரிடம் போய் " சார் கிளாஸ் நடத்த LCD Projector வேணும் " என்று ஆரம்பித்தேன்
உடனே "எதுனாலும் பிரின்சிபலை கேட்டுகோங்க அவரு தான் பொறுப்பு " என்றவாறே பேச்சை முடித்துவிட்டு எழுந்து போய் விட்டார்.
மற்றொரு நாள்
"சார் இந்த சனிக்கிழமை கிளாஸ் வைக்கலாம்னு இருக்கோம் ....
நான் முடிக்கவே இல்லை.. "
அதற்குள் அவர் "எதுனாலும் பிரின்சிபலை---" என்று தொடங்கி ஒப்பிக்க ஆரம்பித்திருந்தார்...
ஒரு நாள் போன் செய்து நான் வர லேட் ஆகும் என்று சொன்னால் அதற்கும் இந்த மனிதர் "எதுனாலும் பிரின்சிபலை---".
"சோ முடியலே கண்ணை கட்டுது "என்று போனை வைக்க வேண்டியதாயிற்று
ஒவ்வொரு முறையும் சின்ன சின்ன விஷயங்களுக்கும் பிரின்சிபலை பார்க்க நடந்து நடந்து நான் வெறுத்தே போனேன்.ஒரு மதிய உணவு வேளை அலுவலகத்தில் எல்லாரும் ஒன்றாக அமர்ந்து சாப்பிட்டு கொண்டிருந்தோம்.
"சே ! வர வர இந்த காலேஜ் கிளாஸ் எடுக்க போகவே பிடிக்கலை !"
"ஏன் என்ன ஆச்சு ? எப்போ எதை கேட்டாலும் அந்த ஆள் ஒரு பதிலையே சொல்றான்யா "
"சரி ! இந்த தடவை நீதான் வித்தியாசமா முயற்சி பண்ணி பாரேன் ..."
"என்ன" என்பது போல் பார்த்தேன்
"சார் உங்க பொண்டாட்டி எப்படி இருக்காங்க ?"
"எதுனாலும் பிரின்சிபலை---"
(ஆஹா இதுக்குன்னே கெளம்பி வருவாயங்க போலே )
என சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டோம்...
மறுநாள்
நான் கிளாஸ் எடுத்து முடித்து விட்டு வந்தபோது
நம்ம H.O.D எதிர்பட்டார்
" சார் ஸுடுடண்ட்ஸ் எல்லாருக்கும் புக்ஸ்(courseware) குடுக்கணும்"
என்று பவ்யமாய் என் வாய் அனுமதி கேட்டு கொண்டிருக்க...
மனமோ... அவரிடம் சத்தமில்லாமல்
இதோ இந்த கேள்வியை கேட்க ஆரம்பித்திருந்தது
" சார் உங்க பொண்டாட்டி எப்படி இருக்காங்க ?"
அதற்குள் நம் தலைவர் பதில் சொல்ல ஆரம்பித்திருந்தார்
"எதுனாலும் பிரின்சிபால்-ஐ கேட்டுகோங்க அவரு தான் இதற்கெல்லாம் பொறுப்பு "
நானோ என்னை மறந்து அந்த பதிலுக்கு இப்போது சிரிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன்
ஹாஹா ஹாஹா ஹாஹா ஹாஹா ஹாஹா
