Wednesday, December 15, 2010

நான் யாரென்று தெரியாமலே !!

என் சின்ன சின்ன ஆசைகள் என்னவென்று கேள் ?
எப்போதாவது நிறைவேற்று ...!!!!
நான் யாரென்று தெரியாமலே 
என்னோடு வாழ்ந்து மடிந்து விடாதே 

நான் நானாக இருக்கிறேன்
எனக்காய் தோன்றினால் அன்பு செய்வேன் 
அல்லால் அமைதியாய் இருப்பேன் என்கிறாய் 

நானும் நானாக இருந்துவிடட்டுமா 
நீ தாங்குவாயா???


என்னால் முடிகிறதோ ,முடியவில்லையோ 
எனக்காக நீ செய்கிறாயோ ,இல்லையோ  
உனக்கான கடமையை நிறுத்தியதே இல்லை

உனக்கு பிடித்தது போல் செய்கிற சமையல் விட்டு 
எனக்கு பிடித்ததை 
ஒரு முறை கூட நான் சமைத்ததில்லை

நானாக இருப்பது என்னவென்று உனக்கு தெரியுமா?

அவசியம் இல்லாமல்
உன் கட்டளையை ,கருத்தை  நான் மறுத்ததில்லை 
அவசியங்கள் இருந்தும் 
உன்னை கட்டாயப்படுத்தியதில்லை 

உனக்கு முன்னால் 
நான் நானாக இருக்க 
அறிந்தோ அறியாமலோ 
ஒரு நிமிடமும் அனுமதிக்க பட்டதே இல்லை  
அதையாவது தெரிந்து கொள் ! !

பொய்களை மன்னித்து கொண்டிருக்கிறேன் 
போலியான சமாதானங்களை ஏற்று கொண்டிருக்கிறேன் 

உன்னால் செய்ய முடிந்தும் 
என் மீது சுமத்தபடுகிற 
உனக்கான பொறுப்புகளை 
எந்த கேள்வியும் இல்லாமல்  ஏற்று கொண்டிருக்கிறேன் 

உன்னை சேர்ந்தவர்களின் வார்த்தைகள் 
உனக்கு கிண்டலாய் ..
எனக்கு மட்டும் வேதனையாய் 
எத்தனை விமர்சனங்கள் ,அவமானங்கள் ?
யாரையும் எதிர்த்து கேள்விகள் கேட்டதில்லை
என் மன போராட்டங்களை மீறி 
உன்னிடமும் புகார்கள் சொன்னதில்லை எப்போதும் 
எனக்காக பரிந்து பேசவும் உன்னை அழைத்ததில்லை 

உன் கண நேர புன்னகைக்காக -காத்திருந்து 
நான் பணிவிடை செய்வது உனக்கு பிடிக்கையில் 
தேர்தல் நேரத்து அரசியல்வாதியாய்-எனக்கு 
தேறுதல் சொல்ல கூட 
உனக்கு நினைவுபடுத்த வேண்டி இருக்கிறது 

எனக்கு என்ன வேண்டுமென்று கேட்காத
உன் அலட்சியத்தை
எல்லாவிதத்திலுமாய்  பொறுத்து கொண்டிருக்கிறேன் 

கால் இல்லாத நாற்காலியில் கூட 
ஆளிருக்கிற தெம்பில் ஆடி கொண்டிருக்கிறாய் 
பல நேரங்களில் -உனக்கும் பிறரின் நடிப்பு பிடித்திருக்கிறது
பொய்யான புகழ்ச்சி ரசிக்கிறாய் 
நாயகனாய் நீ கொண்டாடப்படும் நாடகங்கள் பிடித்திருக்கிறது
உண்மை மட்டுமே முகம் சுளிக்க வைக்கிறது 

பசிக்கும் ,ருசிக்கும் ,பணிவிடைக்கும் 
மனைவியை அழைத்த மகோன்னதம் போதும் 
முகத்தை பார்க்காமலே கூடி 
குழந்தையும் பெற்று ,
தலைமுறை வளர்த்த தனிபெருமை போதும் 

காதலையும் ஒரு கடமையென செய்ய
போதிக்க வேண்டி இருக்கிறது 

மாற்றத்தை வேண்டி எழுதவில்லை நான் 
எந்த துன்பமும் எளிதில் பழகி விடுகிறது எனக்கு 
வருடங்கள் கழிந்தும் 
உன் வாழ்வில் பாதி நானென்பதை தெரியாமலே 
என்னோடு இருந்து ...மடிந்து விடாதே !!

Thursday, December 9, 2010

பொறுப்பு




இப்போதெல்லாம் வேலைக்கு போயி சம்பாரிக்கிற படித்த அறிவாளிகள் சிலர் பெருமையாக சொல்லி கொள்கிற வார்த்தை .." எனக்கு எதுவும் தெரியாது . என் செலவுக்கான பணத்தை எடுத்து கொண்டு ,மீதி சம்பளத்தை என் அப்பாவிடம் ,அல்லது என் கணவரிடம் கொடுத்து விடுவேன் . எங்கே முதலீடு செய்ய வேண்டுமோ அவர்கள் பார்த்து கொள்வார்கள் . நம் நல்லது தானே அவர்களுக்கு முக்கியம் ,அதனால் அவர்கள் இஷ்டத்துக்கு விட்டுவிட்டேன்" .
ரொம்ப சரி ,நம் நல்லதை தான் எல்லாரும் விரும்புகிறார்கள் .ஆனால் இதன் மூலம் நாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை உணர்ந்து கொள்ளலாம் 
 இவர்களுக்கு இருப்பது பொறுப்பை தட்டி கழித்தல் மற்றும் தப்பிக்கும் மனப்பான்மை .

எங்கே எப்படி முதலீடு செய்வதென்று தெரியவில்லையா .சரி தேடி ,படித்து கற்று கொள்ளுங்கள் என்றால் ,எனக்கு நேரமே இல்லை ... இது அடுத்த புகார் .
நாம் சம்பாதிக்கும் பணத்தை யாரிடமும் கொடுக்க வேண்டாம் என்று இந்த பதிவில் நான் சொல்ல வில்லை. ஆனால் உங்கள் பணத்தின் சிறு பகுதியை ,உங்கள் முயற்சியை கொண்டு நல்ல வழியில் முதலீடு செய்ய நீங்கள் துணிய வேண்டும். 

Thursday, December 2, 2010

கோபம் ( கண்ணதாசன் வரிகள்-அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்)

கோபம் 

சினம் என்பது சேர்ந்தாரையே கொல்லும் என்றார் வள்ளுவர் 

இராமாயணத்தில் முக்கியமான கட்டம் எங்கிருந்து தொடங்குகிறது ?
முதலில் சூர்பனகை மீது இலக்குவன் கொண்ட கோபம்.. அதனால் மூக்கிழந்த நின்ற தங்கையை பார்த்து இராவணன் கொண்ட கோபம் ...   

நம் கோபம் எதிராளியை மாற்றாது .அவனுக்கு நம்மிடத்தில் கோபத்தை உண்டாக்குவது தான் அதன் பலன்.
பெரும்பாலும் நம் கோபத்தை எதிராளி பொருட்படுத்துவதே கிடையாது . நாமே நம் மனசு,சரீரம் இரண்டின் நலத்தையும் கெடுத்து கொள்கிறோம் . 

எது நடக்க கூடாது என்பதற்காக நீ கோபப்படுகிறாயோ, நீ கோபப்பட்டு நிதானமிழந்த ஒரே காரணத்திற்காக , அது நடந்தே விடுகிறது .. கோபம் முதற்கட்டத்தில் வென்றது போல தெரிந்தால் , நிரந்தரமாக தோல்வியடைய போகிறது என்று பொருள் .

எதையும் சாதிக்க விரும்பும் மனிதனுக்கு நிதானம் தான் அற்புதமான ஆயுதமே தவிர கோபம் அல்ல ..

Monday, October 18, 2010

அம்மாவின் அருமை

இந்தியா உலக மக்கள் தொகையில் இரண்டாவது நாடு . பிள்ளை பெறுவது ஒரு அன்றாட நிகழ்வு .
இங்கே மணமான தம்பதியர் எதிர் கொள்ளும் கேள்வி ? குழந்தை எப்போ ?
இதே கேள்விகளை நானும் மற்றவரிடம் கேட்டும் இருக்கிறேன். இந்த கேள்விக்கு நடுவே சிக்கியும் தவித்து இருக்கிறேன் .

சின்ன வயதில் நான் குறும்புகள் செய்து அம்மாவிடம் மாட்டும் போது அதிகபடியான ஆத்திரத்தில் அம்மா திட்டும் போது, இப்படி திட்டுவாள் "எங்கிருந்து தான் எனக்குனு நீ வந்து பிறந்தியோ ?"
"அட பாவி ரெண்டு பிள்ளை பெத்தியே.. அந்த ஆஸ்பதிரியிலவாது கேட்டு தெரிந்திருக்க கூடாது .. சரி சரி கவலை படாதே . எங்கிருந்து பிறந்ததுன்னு நான் பிள்ளை பெறும் போது தெரிந்து உனக்கு சொல்றேன்."...எளிதாய் வாயடைத்து விடுவேன் .

ஆனால் நிலைமை இப்போது மாறுகிறது ..தனியே ஒரு நாட்டுக்கு பயணிக்கும் போது இல்லாத பயம் , நள்ளிரவில் தனியாய் நடந்து போகையில் வராத  பயம் ...............
சமையலறை வாசனை காரணமாக எனக்கான உணவை சமைக்க முடியாமல் பசியில் தண்ணீரை குடிக்கும் போதெல்லாம்... தாய்மையின் ஆரம்ப கால அறிகுறிகள் கலங்கடிகின்றன. 

கோயில் இல்லாத ஊரில் மட்டுமல்ல , பெற்றவள் நமது அருகே இல்லாத ஊரிலும் பெண்களே நீங்கள்  குடியிருக்க வேண்டாம் ...என்று சொல்ல தோன்றுகிறது.

முதன்முதலாய் பள்ளிகூடத்தில் சேரும் போதும் நான் பெற்றவளை பிரிந்ததற்காய்  அழுததில்லை . படித்து முடித்து வேலைக்காக பெற்றவளை பிரிந்து  வேறு ஒரு ஊரில் வசிக்க நேர்ந்த  போதும் அதிகம்  அழுததில்லை  . என் திருமண நாள் அன்று என் பெற்றோரை பிரிந்ததற்காய் நான் அழுததை விட இதோ என் வயிற்றில் சின்னதாய் ஒரு உயிர் முளை விட்டதற்கான அடையாளத்தை மருத்துவர் வாழ்த்துகளோடு  சொல்லும் போது 
பெரிதாய் அழுகிறேன் " என்னால் முடியவில்லை ,என் பிள்ளைக்காகவாவது  என்னை என்  அம்மாவிடம் சேர்ப்பித்து விடுங்கள்".

ஆனால் ஒவ்வொரு பிரிவிலும் அம்மா அழுததுண்டு.அம்மாவை புரிந்து கொள்ளாத விளையாட்டு பிள்ளையாய் இருந்தேனோ என்று தோன்றுகிறது.

ஆண்பிள்ளைகள் தங்கள் வாழ்நாளில் அம்மாவை புரிந்து கொள்ள முடியாமல் கூட போகலாம் .ஆனால் பெண்பிள்ளைகள் அம்மாவை உடலியல் பூர்வமாய் ,உணர்வுபூர்வமாய்  புரிந்து கொள்ள பிள்ளை பெறுவதை போல ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம் இல்லை.


Thursday, September 9, 2010

தகுதி (கேட்டதில் பிடித்தது)

தகுதி இருக்கா ?

த - தன்னம்பிக்கை 
கு - குறிக்கோள் 
தி -திறமை 


 

Tuesday, August 31, 2010

படித்ததில் பிடித்தது -சோளம் கலந்த நம் உணவுகள்

"பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை" என்ற பழமொழி கேள்விப்பட்டு இருக்கிறோம். "Corn இல்லாமல் எந்த உணவுமே இல்லை" என்று புதிதாக ஒரு மொழி வரும் போல இருக்கிறது. ஆச்சரியமாக இருக்கிறதா? எப்படி என்று அறிய கீழே உள்ள கேள்விகளில் எத்தனை கேள்விகளுக்கு நீங்கள் 'ஆம்' என்று பதில் சொல்லுகிறீர்கள் பார்ப்போம்.

  • நீங்கள் காலையில் எழுந்தவுடன் breakfast-க்கு corn-flakes அல்லது Grits என்பதை போன்று உண்பவரா?
  • உங்களுக்கு கோக் அல்லது பெப்சி இல்லாமல் வாழவே முடியாதா?
  • ஐஸ்கிரீம் சாப்பிடுபவரா?
  • உணவகங்களில் டோமோடோ சூப் அல்லது ஏதேனும் ஒரு சூப் குடிப்பவரா?
  • எந்த உணவுக்கும் ketchup தொட்டு கொள்பவரா?
  • சாக்லேட், பிஸ்கட், Candy சாப்பிடுபவரா?
  • பீர் குடிப்பவரா?
  • விக்ஸ், இருமல் டானிக் எடுத்து கொள்பவரா?
  • சாலட் சாப்பிடும் போது சாலட் டிரெஸ்ஸிங் போட்டுகொள்பவரா?
  • Pizza சாப்பிடுபவரா?
  • பிரட் சாப்பிடுபவரா?

மேலே கேட்கப்பட்ட கேள்விகளில் ஏதேனும் ஒன்றுக்கு நீங்கள் 'ஆம்' என்று பதில் அளித்திருந்தால் நீங்கள் சோளத்திலிருந்து எடுக்கப்படும் சோள சர்க்கரை - High Fructose Corn Syrup (HFCS) என்ற சுவையூட்டியை தினமும் உண்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம்.
இந்த சர்க்கரை அதிக ஆபத்தானது. தற்போதைய இளைஞர்கள் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தால் இந்த சர்க்கரை கலந்த உணவுகளை அதிகம் உண்கிறார்கள். இதுகுறித்து இளைம் தலைமுறையினருக்கு பெற்றோருக்கும் விழிப்பு உணர்வு இருக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம்.
சோளத்தில் உள்ள கார்போஹைடேரேட் பல வேதியியல் மாற்றங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பிறகு fructose எனப்படும் சர்க்கரையாக மாற்றபடுகிறது. இந்த fructose, corn syrup (100% glucose) உடன் மேலும் சுவையூட்ட சேர்க்கபடுகிறது.
சோளத்தின் விலை கரும்பின் விலையை விட மலிவாதலால் இந்த HFCS மேற்குறிப்பட்ட எல்லா உணவு பொருள்களிலும் சர்க்கரைக்கு பதில் அமெரிக்காவில் முதலில் சேர்க்கபட்டது. தற்போது இந்தியாவில் தயாரிக்கப்படும் உணவுகளிலும் அதிக அளவு இது சேர்க்கப்பட்டு வருகிறது.
சரி, இது நல்ல விஷயம் தானே என்று நினைத்தால், இல்லை!
கரும்பு சர்க்கரையில் இருக்கும் கார்போஹைடேரேட் அளவை விட இந்த சோள சர்க்கரையில் இருக்கும் கார்போஹைடேரேட் அளவு அதிகம் என்பதால், அதில் தயாரித்த உணவை செரிக்க நம்முடைய உடல் அதிக அளவில் இன்சுலின் தயாரிக்க வேண்டி வரும். முடிவு சர்க்கரை வியாதி.
இந்தியாவில் தற்போது இருக்கும் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் ஒருவருக்கு சர்க்கரை வியாதி இருப்பதாக புள்ளியியல் தெரிவிக்கிறது. இதிலும் மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தின் தாக்கமான இந்த சோள சர்க்கரை உணவுகள் கொண்ட பொருள்களை உண்ண ஆரம்பித்தால் இந்தியாவில் அனைவரும் வெகு விரைவில் சர்க்கரை வியாதிக்காரர்கள் ஆகி விடுவோம்.
இதனை தவிர்க்க என்ன செய்யலாம்?

  •  முடிந்த அளவு HFCS உள்ள பொருள்களை உண்ணாமல் தவிர்க்கலாம்.
  •  கடைகளில் பொருள்களை வாங்கும் போது லேபிள்களை படித்து, அதில் HFCS என்ற பொருள் இருக்கிறதா? என்று பரிசோதித்த பின் வாங்கலாம்.
  •  தவிர்க்க முடியாத காரணத்தால் உண்ண நேர்ந்தால் அளவாக உண்ணலாம்.
  •  தவறாமல் உடற்பயிற்சி செய்யலாம்.

நமது பாரம்பரிய உணவு முறையில் அதிகம் உபயோகபடுத்தபடும் கரும்பு சர்க்கரை, வெல்லம் மற்றும் பனை வெல்லம் போன்றவை இயற்கையானவை. எந்த வேதியியல் மாற்றத்துக்கும் உட்படுத்தபடாதவை ஆகையால் முடிந்த அளவு இயற்கையான இனிப்பை குறித்த அளவு உண்ணுவோம் உடல் நலம்
காப்போம்

                                                                                                                  உபயம் -விகடன் 

Thursday, July 29, 2010

காதலிக்க எங்கே கற்கிறோம் ?

காதலிக்க எங்கே கற்கிறோம் ?

இன்றைக்கு காதலிக்கிறவங்க, காதலை பாடறவங்க , தேடறவங்,க காதல் பின்னாடி ஓடறவங்க எல்லாம் எங்கே ஆரம்பிச்சிருப்பாங்கன்னு பின்னோக்கி பாக்க வேண்டிய சூழலிலே நாம இருக்கோம் .அதை பார்த்து என்ன ஆகா போவதுன்னு நினைக்கறிங்களா ? நெறைய ஆக போகுதுங்க.
படம் பாத்து,புஸ்தகம் படிச்சு ,நண்பர்களை கலந்தாலோசித்து ...இப்படி எல்லாம் சொல்லுவிங்க கண்டிப்பா இல்லைங்க .

"நாம யாரை பார்த்து காதலிக்க கத்துகிறோமின்னு தெரியுமா ? "
"நாம பார்த்த முதல் காதல் ஜோடி யார் தெரியுமா ...? "
நம்ம அம்மா ,அப்பா தாங்க .

இன்னைக்கு நாம் காதலிக்கும் போது வெளிபடுத்துகிற பண்புகளில் பாதி நம்முடைய பால்யத்திலேயே விதைக்கப்பட்டவை.மற்றவை எல்லாம் நீங்க கண்டு ,கேட்டு படித்து பழகியவை மட்டுமே .
காதல் என்றால் நான் ஷாஜஹான் மாதிரி, லைலா-மஜ்னு மாதிரின்னு எல்லாம் உதாரணம் சொல்ல வரலைங்க ...தினமும் பூ கொடுக்கணும் ,போன் பேசணும் ,செலவு செய்யணும் என்பதெல்லாம் கணக்குலே வராதுங்க.துணையை சக உயிராய் மதிப்பது . அட இவளுக்கும் களைப்பு இருக்கும் .சரி வா இந்த வேலையை நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து செய்யலாம் என்று வேலையை பகிர்ந்து கொள்வது. நம்மை போலவே இவளுக்கும் பெற்றவர்கள் மேல் பாசம் ,ஏக்கம் எல்லாம் இருக்கும் என்று நினைப்பது .பொண்டாட்டியும் புருஷன் நமக்கு தான் சொந்தமின்னு இல்லாமே , அவரையும் உரிமை கொண்டாடுகிற உடன் பிறப்புகள் இருப்பாங்கனு விட்டு கொடுக்கிறது..... எப்பவும் நான் ஆம்பிள்ளை அப்படின்னு கவுரவம் பாக்காமே, வேற்றுமை பாராட்டமே இருக்கிறது ரொம்ப நல்லதுங்க .(ஆதிகாலத்துலே ஆம்பிளை, பொம்பிளைன்னு ரெண்டு விதமான ஜாதியே கெடையாதாம் ... ஆராய்ச்சி சொல்லுது). குறிப்பா ஊக்குவிப்பது , உழைப்பை பாராட்டுவது இதெல்லாம் ரொம்ப முக்கியமுங்க இந்த வயசுக்கு மேல் இதை இவள் கற்று கொள்கிறாள்.இவளை ஊக்குவிக்க வேண்டுமென்ற எண்ணம் ...நல்ல உள்ளத்தை குறிக்கும்.

இதெல்லாம் நாம எங்கிருந்து கத்துகிட்டோமின்னு யோசிச்சு பாருங்க . நம்ம
அம்மா-அப்பா கிட்டே இருந்து தான் .
.
 ஒரு சில கணவன்மார்கள் மனைவிக்கு என்ன பிடிக்குமின்னு தெரியாமையே அவங்க கூட பல வருஷம் வாழ்ந்து , செத்தும் போயிறாங்க.பொண்டாட்டி ஒரு சின்ன விசயம் பண்ணினா கூட .. தூ இதென்ன பெரிய அதிசயமின்னு பாராட்டாமே இறுமாப்போடு வாழ்ந்து செத்தவனும் இருக்காங்க.அந்த மாதிரி வாழ்க்கையா நாமும் வாழறோமின்னு உங்களை நீங்களே கேட்டு பார்த்துகோங்க.

வாழ்க்கை துணை கூட சண்டை போடாமே இருக்கணும், அவங்க தப்பை தட்டி கேக்காமே ஆதரிக்கணுமின்னுசத்தியமா நான் சொல்ல வரலை. நம்மளோட வாழ்க்கை துணையை சொல்லாலே, செயலாலே முடிஞ்சா வரை அவமதிக்க வேண்டாமின்னு சொல்றேன். இதை ஏன் நான் வாழ்க்கை துணையை மையப்படுத்தி சொல்றேன்னு யோசிக்கறிங்களா ? 
நம்ம ரோட்டுலே போறவனை ,அக்கம்பக்கத்துலே இருக்கிறவனை, அலுவலகத்துலே இருக்கிறவனை, கூட படிக்கிற நண்பர்களை ஓரளவுக்கு நல்லபடியா நடத்த பழகிட்டோம் .காலம் முழுக்க நம்ம கூட வாழ வந்தவர்களை நல்லபடியா நடத்த வேண்டிய அவசியம் நெறைய இருந்தாலும் ,அதுலே முக்கியமான அவசியம் என்னனு சொல்ல வந்திருக்கேன் இங்கே.

இப்போ நம்மாலே நம்ம குழந்தைகளுக்கு நல்ல கல்வி , விளையாட்டு பொருட்கள் ,வசதியான வாழ்க்கை எல்லாமே கொடுக்க முடியும் . ஆனா அதெல்லாம் அவங்க உயிருக்கு சோறு போடாது . காதல் வேற்று பாலினத்தை நேசிப்பது மட்டும் அல்ல , எல்லா உயிர்களுக்கும் முடிந்த வரை துன்பம் இழைக்காமே இருப்பது தான் .அதை அவங்களுக்கு கத்து கொடுக்க வேண்டியது நம்ம கடமை.
இதை ஏன் சொல்றேன்னா.....நம்மளை பார்த்து காதலிக்க கத்துக்க போறது ..நம்ம குழந்தைகள் தாங்க ... அவங்க வாழ்க்கையிலே விளையாடலாமா ...?

உலகம் முழுக்க என்ன நடக்குதுங்கிறதை நாம பேப்பர் ,டி.வி ,இன்டர்நெட் எல்லாத்தையும் கவனிச்சு தெரிஞ்சுக்கிறோம் . ஆனா என்ன பண்றது ? கூட இருக்கிறவங்க மனசை கவனிக்க நமக்கு பொறுமையோ ,நேரமோ இல்லைங்க . அப்படி உக்காந்து கவனிக்கலேனா யாரு பாதிக்கபடுவாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கங்க.

(Opening எல்லாம் நல்லா தான் இருக்கு .. ஆனா finishing சரி இல்லையேப்பா .
நான் எழுதினதை நானே விமர்சனம் பண்ணினா இப்படி தான் இருக்கும்)

Wednesday, July 28, 2010

அம்மா சொன்னது !

1

நான் ஒவ்வொரு மாதமும் மாதவிடாய் காலங்களில் வயிற்று வலியால் துடித்து கொண்டிருப்பேன் ...
அப்பா இப்படி பரபரப்பார் .. "வாடா ஆஸ்பத்திரிக்கு போகலாம் ... இப்படி கஷ்டப்படறியே "
அம்மாவின் ஒரே வார்த்தை ...எல்லாவற்றையும் தடுத்து விடும் ...
"இதுக்கெல்லாம் இப்போ இருந்தே டாக்டர்கிட்டே போனா அப்புறம் எத்தனைக்கு போறது . இதெல்லாம் இந்த வயசுலே சகஜம் .மாத்திரை சாப்பிட்டு எல்லாம் பழக்க வேண்டாம் ..இந்த வலியெல்லாம் தாங்கி தான் ஆகணும் ... நல்ல சாப்பிட்டா எல்லாம் சரியாய் போகும் ..."


2
பெங்களூரில் ஹாஸ்டலில் தங்கி இருந்த போது நெறைய பிரச்சனைகள் .
வீட்டுக்கு வந்த போது இப்படி சொன்னேன்

"சாப்பாடு சரி இல்லே .. யாரும் தமிழ் பிள்ளைகள் இல்லே ..
மத்த பிள்ளைகள் எல்லாம் கிண்டல்,வம்பு பண்றாங்க ...தனிய இருக்க ரொம்ப மனசு வருத்தமா இருக்குமா ..பேசாமே வீடு எடுத்துரட்டுமா ..?

அப்பா உடனே திட்டமிட துவங்கி விட்டார் ..
நான் வீடு வாடகைக்கு எடுத்தால் ,இங்கிருந்து யார் வந்து என்னோடு தங்குவது என்றெல்லாம் ...

அம்மாவின் பதில் இதுதான் ..
"அதெல்லாம் ஒன்னும் கஷ்டமில்லே ...உன்னாலே உன் ரூம் மேட்டுகளையே அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்க முடியலேனா ..நாளைக்கு கல்யாணம் பண்ணி நீ மாமியார் வீட்டுக்கு போனா அங்கே கிண்டல் கேலி , சண்டைன்னு ஆயிரத்தெட்டு வார்த்தை கேக்க வேண்டி இருக்கும் அப்போ என்ன பண்ணுவே ?.அங்கே இருந்து இதே மாதிரி ஓடியாந்திருவியா ...இல்லே தனி குடித்தனம் போலாமின்னு உன் புருஷனை கூப்பிடுவியா ?
உன் புருஷன் நாலஞ்சு பேரோட பொறந்திருந்தா ...அப்போ உன்னை கூட்டிக்கிட்டு தனியா வர முடியுமா ..சூழ்நிலையை யோசிச்சு பாருடா..."

(இப்போ நான் என்ன கேட்டன்... ஒரு வீடு பார்க்கிரன்னு தானே ..
ஏன் இந்த கொலை வெறி ?  இப்படி தான் நினைக்க தோன்றும் ஆரம்பத்தில் )

"நீ நெனச்சா இந்த பிள்ளைகளோட பேசாமே இருந்துக்கலாம் ...பிடிக்கலேன்னா விலகி நின்னுக்கலாம் .. ஆனா கல்யாண வாழ்க்கைலே அப்படி எல்லாம் சாத்தியம் கெடையாதுடா ... முடிஞ்ச வரை 
முடிஞ்ச வரை இந்த ரூமுலயே அட்ஜஸ்ட் பண்ணி இருக்க  பாரு ..
இப்பவே சகிப்புதன்மை வரலேனா பின்னாடி உனக்கு தான் கஷ்டமடா ..."

சத்தியமான வார்த்தைகள்... நான் அனுபவத்தால் ஒத்து கொண்ட உண்மை இ
து. 

அதிரடி வார்த்தைகள் -அப்பா

எல்லாம் தயாரான நிலையில் புறப்படுகிற நாளன்று என் பின்லாந்த் பயணம் , ஒரு மாதம் தள்ளி போயிற்று . ஒரு மாதம் தான் என்றாலும் நான் கல்யாணத்துக்கு 4 நாட்களுக்கு முன்னால் வருகிற மாதிரி சூழ்நிலை அமைந்து விட்டது .கல்யாணம் ஜூன் 3 என்பது 6 மாதங்களுக்கு முன்னரே முடிவு செய்யப்பட்டிருந்தது .
நான் என்ன தான் செய்வது ...?
Recession வந்து ஊரெல்லாம் ... வேலையில்லா திண்டாட்டம் தலை விரித்தாடி கொண்டிருந்த நேரம் ..
வேலையை விட்டுவிட்டு என்ன செய்வது ... ?
விசா தயாரான பின்னால் ,பின்லாந்த் போக முடியாதென்று கடைசியில் மறுப்பது தர்மமும் ஆகாது ..இப்படி எல்லாம் நடக்குமென்று யாரு தான் கனவு கண்டார்கள் ..?
கவலையோடு வீட்டில் உட்காந்திருந்தேன் . அப்பா வந்தார் ...
"ஏன்டா இப்படி கன்னத்துலே கை வச்சு உட்காந்திருக்கே ?" ..
"பின்லாந்த் போனா நான் கல்யாணத்துக்கு நாலு நாள் முன்னாடி தான் வர வேண்டி இருக்கும் .. அதை நெனச்ச தான் பயமா இருக்கு "
"நாலு நாள் முன்னாடி வந்துருவில்லே .. அப்றோம் என்ன ...ஒரு மாசம் முன்னாடியே வந்து ,நீ ஒருத்தன் தூக்கி நிறுத்தற மாதிரி ஒரு வேலை கூட இல்லியே"டா என்று சிரித்தார்
"சிரிக்காதிங்க !அப்படினா கூட பரவாயில்லையே ..ஏதாவது நடந்து சரியான நேரத்துக்கு வர முடியலினா என்ன பண்றது ..."?
"இதுக்கு முன்னாடி போயிருந்தா கூட என்னென்ன பிரச்சனை வரும் ஒரு அறிவு தெளிவு இருக்குமில்லே ?இப்போ நான் என்ன பண்ணுவேன் ?எல்லாம் ஒரே நேரத்துலே நடக்குது" என்று புலம்பி கொண்டிருந்தேன்
"இங்க பாருடா ...இதுக்கெல்லாம் போயி கவலைப்படாதே ..மூணாம் தேதி காலையிலே வரைக்கும் வர முயற்சி பண்ணு ..இல்லாட்டி பாத்துக்கலாம் " என்று முடித்தார் ..
"இல்லாட்டி ..."( எதையும் எடக்கா தானே கேப்போம் )
 "இல்லாட்டி என்ன ? கல்யாணத்தை நிறுத்தி விடுகிறேன் .இதுக்கு போயி கவலைப்பட்டுகிட்டு ?'
நான் ஆச்சரியப்பட்டு தான் போனேன் ... எந்த தகப்பனும் சொல்லிவிட முடியாத வார்த்தை ..
என் வாழ்நாள் சேமிப்பை செலவு செய்து கல்யாணம் செய்கிறேன் ,இன்னும் ஒரு மாசத்தில் கல்யாணத்தை வச்சுக்கிட்டு இப்போ என்ன வெளிநாடு சவாரி .. என்று தடுக்கிற அப்பாக்களை தான் நான் பார்த்திருக்கிறேன் ..

என் கல்யாண நிச்சயதார்த்தத்துக்கும் நான் இருக்க முடியாது என்பது அவருக்கு தெரியும். சம்பந்தி வீட்டுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டி இருக்கும் என்பதை பற்றி சிறிதும் கவலைப்படாது ..என் ஆசைக்கு மதிப்பு கொடுத்தவர் ...
"கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் போக சந்தர்ப்பம் கெடைக்குமான்னு தெரியலே ... பரவாயில்லே போய்ட்டு போறா ... அதெல்லாம் தைரியமா போய்ட்டு நல்லபடியா வந்துருவா "..என்று ஒரே வாக்கியத்தால் யாரும் பேசமுடியாதபடி செய்துவிட்டார் ..

அப்பா தந்த தைரியம்

ஆபீஸ் விஷயமாக உடனடியாக நான் ஒரு மாதம் பின்லாந்த் போக வேண்டி இருந்தது.நான் மட்டும் தனியாக செல்ல வேண்டி இருந்தது . இது என்னுடைய முதல் வெளிநாட்டு பயணம் .எங்கள் ப்ராஜெக்ட் மக்கள்(office colleagues) யாருமே அங்கே இல்லாதது வேறு, எனக்கு சிறு பயத்தை உண்டாக்கி இருந்தது ..
ஒரு புது இடத்துக்கு பஸ்ஸில் ,ரயிலில் போவது என்றால் , அந்த இடத்தை பற்றி எல்லாரிடமும் ஆலோசனை கேட்டு ,பயணிக்கிற தூரத்தை எல்லாம் கணக்கு போட்டு ஏதாவது செய்யலாம்.
தெரிஞ்சவங்க யாருமே இல்லாத ஊருலே இங்கிலிஷை மட்டும் வச்சு எப்படி தான்டா பொழப்பு நடத்தறதுனு யோசனையா இருந்துச்சு.
பயண தேதி ,விசா எல்லாம் வந்த பின்னால் ,ஊருக்கு போயிருந்த போது அப்பாவிடம் இதை பற்றி சொன்னேன் ..
"கொஞ்சம் பயமா இருக்குங்க" ..
"என்னடா பயம் எல்லா ஊருலயும் மனுஷங்க தான்டா இருக்காங்க ..அப்புறம் என்ன உனக்கு வாய் இருக்குல்லே ,ஏதாவது உதவின்னா பார்க்கிறவர்களை கேளு ".. பேசியவாறே கொஞ்சம் யோசனையாய் கேட்டார் 
"ஏன்? ..அங்கே வேற ஏதாவது மொழி பேசறாங்களா "..
"இல்லே ,இங்கிலிஷும் பேசுவாங்க ..." இதற்கு மேல் இவரிடம் நான் எதை பேச முடியும் ... 
"போடா தைரியமா போய்ட்டு வா ...ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லே "
நிதர்சனமான வார்த்தைகள் ...
அப்பா படிக்கவில்லை ...அதற்காக எனக்கு நெருக்கடி வருகிற நேரங்களில் எல்லாம் சரியான ஆறுதலை சொல்லாமல் இருந்ததில்லை ..

Friday, July 23, 2010

நானா கத்துக்கிட்ட பாடம் -1

நான் M.Sc (2002 )படித்து கொண்டிருந்த போது கொடைக்கானல் சுற்றுலா போயிருந்தேன் .நீங்க நெனைக்கற மாதிரி இது ஊரை சுத்தி பார்க்கிற சுற்றுலா இல்ல.நெறைய ஸ்கூல் பசங்களை கூப்பிட்டு வச்சு அடர்ந்த காட்டை கொஞ்சம் சுற்றி காட்டி ,இயற்கையை பாதுகாக்க வேண்டிய அவசியத்தை பற்றி ஒரு விழிப்புணர்வு கொடுப்பாரு நம்ம பேராசிரியர் கந்தசாமி அவர்கள்.

எப்பவுமே அவரு ஏரிகரையோரமா தான் டென்ட் போடுவாரு. இந்த பய புள்ளைக எல்லாம் என்ன பண்றாங்க ? ஒழுங்கா வரிசைலே போறாங்களானு  பாக்கவும் ,அவங்க சத்தம் போடாமே இருக்கவும் பேராசியருக்கு உதவியா போறது தான் எங்க வேலை. மொத்தம் நாலு நாள் கேம்ப் அது .

 ஒரு நாள் அதிகாலையிலே எழுந்து ஏரி கரையோரமா நின்னு புகைப்படம் எடுத்துகிட்டு இருந்தேன் . கேம்ப்புக்கு வந்த ஸ்கூல் பசங்களோட வாத்தியாருங்க( டீச்சரம்மாக்கள் 2 பேரு+  வாத்தியாருங்க 2 பேரு ) நாலு பேரும் பேசிக்கிட்டே நடந்து வந்தாங்க. நான் நின்னுகிட்டிருந்த எடத்துலே இருந்து ஒரு ரெண்டடி தள்ளி ஒரு படகு இருந்துச்சு.அதை பார்த்தவுடனே நாலு பேருல ஒரு வாத்தியாரு படகை எடுத்துகிட்டு அப்படியே ஆற்றுலே கொஞ்ச தூரம் உலா போய்ட்டு வரலாமின்னு யோசனை சொன்னாரு .

நான் ஏற்கனவே அண்ணன் எப்போ சாவான் திண்ணை எப்போ காலியாகும் அப்டிங்கற மாதிரி யாராவது படகுலே கூட்டிட்டு போக மாட்டங்களானு காத்துகிட்டு இருந்தேன். உடனே நான் ஓடி போயி பேராசிரியருக்கிட்டே அனுமதி கேட்டுட்டு வந்து அவங்க ஜோதி-ல ஐக்கியமாயிட்டேன்.ரெண்டு வாத்தியாருங்க துடுப்பு போட்டாங்க. மத்த ரெண்டு டீச்சர்களும் நானும் பேசிக்கிட்டே போனோம். போகும் போது காத்து சரியா அடிச்சதாலே சுலபமா துடுப்பு போட்டாங்க. 

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு பாத்தா ரொம்ப தூரம் வந்துட்டது தெரிஞ்சது. சரி திரும்பி போகலாமின்னு துடுப்பு போடா ஆரம்பிச்சா.. படகு நகர்ந்தா தானே.காத்து எங்களை ஒரு திசையில் தள்ளிகிட்டே இருந்துச்சு. துடுப்பு போட்டுக்கிட்டு இருந்த ஒருத்தர் கையை விரிச்சுட்டாரு ..நம்மளாலே இனிமே போடமுடியாதுன்னு ..உதவிக்கு யாரையாவது கூப்பிடலாமின்னு பாத்தா கரையை விட்டு ரொம்ப தூரம் இருந்தோம் .இப்போ மாதிரி அப்போ ரூவாய்க்கு ரெண்டு செல்போன் எல்லாம் கெடையாது. அப்படியே இருந்தாலும் அங்கே டவர் கெடச்சிருக்காது. மாத்தி மாத்தி எல்லாரும் ஆளாளுக்கு புலம்ப ஆரம்பிச்சிட்டாங்க.

அதுலே ஒருத்தர் இப்படி பொலம்பினாரு ."ஒரு கல்யாணம் கூட ஆகாமே இப்படி சாக போறோமேன்னு",.(அப்போ அவருக்கு கல்யாணம் எவ்வளவு கஷ்டமின்னு தெரியலே போல.. கல்யாணம் பண்ணினதுக்கு அப்புறம் இப்படி எல்லாம் கவலை பட தேவை இருக்காது . யோசிக்காமே குதிச்சிருப்பாரு !!ஹைய்யோ ,ஹைய்யோ )..
"அட பாவிகளா நீங்களாவது வேலைல சேர்ந்து நாலு காசு சம்பாரிக்கறிங்க... நான் இன்னும் படிப்பையே முடிக்கலியேடா.உலா போக ஆசைப்பட்டு இப்படி உயிர் போக போகுதே " , இப்படி உள்ளுக்குளே பொலம்பிகிட்டு இருந்தேன். 

அந்த ஏரி ஒரு பதினைந்து அடி ஆழம் இருக்கும். கொடைக்கானல் குளிருக்கு தண்ணில விழுந்தவுடனே ஜல சமாதி தான். நீச்சல் தெரிஞ்சவங்களுக்கே இந்த நெலமை தான்னா .. எனக்கெல்லாம் யாராவது பேப்பர்ல நீச்சலுனு எழுதினாதான் தெரியும் ...இதுல நான் எங்க போயி பிழைக்கறது?
என்னை பத்தி நானே பெருமையா சொல்லிக்க கூடாது தான்.. என்னங்க பண்றது?. நாங்க எல்லாம் கால் நனைக்கற அளவு இருந்த தண்ணிலயே மூழ்கினவங்க. 

ஆனா இவ்வளவு சலசலப்புக்கும் , அந்த படகு கொஞ்சம் கூட அசரலியே..
துடுப்பு போடலேன்னா படகு நகராதே ஒழிய கவிழாது அப்படிங்கறதே எங்க யாருக்கும் அந்த பதட்டத்துலே ஞாபகம் வரலே. கொஞ்ச நேரத்துலே காத்தடிக்கிறது கொறஞ்சது .. அப்படியே ஐலசா எல்லாம் போட்டு,எப்படியோ போராடி ...படகை கரைக்கு கொண்டு வந்து சேத்துட்டோம்.என்ன? ஆசையா போன படகு சவாரி ...ஒன்றரை மணி நேரம் கழிச்சு வர வேண்டியதா போச்சு.

நேரா பேராசிரியர்க்கிட்டே போயி ..சூழ்நிலையை சொன்னேன்..
அவரு உடனே "நானும் பாத்துகிட்டு தான் இருந்தேன்" அப்படினாரு.எனக்கு வந்ததே கோபம். 

"இந்நேரம் அந்த படகு கவிழ்ந்திருந்தா" ...?

"கஷ்டம் தான். யாரையும் காப்பாத்தி இருக்க முடியாது ..காப்பாத்த ஆளுங்க வரதுக்குள்ளே எல்லாமே முடிஞ்சுருக்கும்.ஆனா ...." (என்ன வில்லத்தனம் பாருங்க? )

"அப்போ ஏன் நாங்க கெளம்பும் போதே நீங்க தடுக்கலே" ..

"பொறு .. நான் இன்னும் முடிக்கலே.. ஆனா அந்த படகை பத்தி எனக்கு தெரியும் அது அவ்வளவு சீக்கிரம் கவிழாது .ரெண்டு நாளானாலும் அது மிதந்திட்டு தான் இருக்கும்".
ஹேய் ! என்ன சின்னபுள்ளைத்தனமா .. போ போ போயி பொழப்பை பாரு அப்படிங்கற மாதிரி அவரு எந்திரிச்சு போயிட்டாரு.

இங்கதான் நான் ஒரு விசயத்தை புரிஞ்சுக்கிட்டேன். ஒரு சில விசயங்களை பாத்து தேவை இல்லாமே பயப்படுறதை விட்டேன் . என்னதான் ஏரி ஆழமாகவும் ஆபத்தாகவும் இருந்தாலும் படகை அவர் புரிஞ்சுகிட்ட மாதிரி நாமளும் ஓரளவுக்கு சூழ்நிலையை புரிஞ்சு, நம்ம சக்திக்கு உட்பட்ட அளவு ரிஸ்க் எடுக்கலாமின்னு தெரிஞ்சது.

பெங்களூர்-ல இருந்து ஒவ்வொரு வெள்ளிகிழமையும் தனியா அரசாங்க பஸ்சுலே அதுவும் நைட்டுலே வர்றவங்க போறது ரிஸ்க் தான் .வெள்ளிகிழமை எப்பவும் கூட்டமா இருக்கும் . அதுலயும் நம்மளை மாதிரி வர்றவங்க நெறைய பேரு . காலையிலே இருந்து ஆணி புடுங்கின களைப்புலே தூங்கறவங்க ஜாஸ்தி .யாரும் அந்த இரவு பயணத்தை ஆபத்தாக்க மாட்டாங்க. ஆனா எப்பவும் எந்த பஸ் ஸ்டாண்டுலேயும் எறங்கி தனியா தான் நிக்க கூடாதுங்கிறதை புரிஞ்சுகிட்டேன் ... பஸ்சுக்குள்ளே இருக்கிறது தான் கொஞ்சமாவது பாதுகாப்பு .

எதுக்கு இப்படி தேவை இல்லாத ரிஸ்க் எடுத்துக்கிட்டு? பஸ்சுலே எப்போவும் முன்பதிவு பண்ணி தான் போவேன்னு சொல்றவங்களுக்கு நான் சொல்ல வந்த கருத்தை இப்படி பின் வருமாறு சொல்றேன் கேட்டுக்கோங்க .

For Example- கம்ப்யூட்டர் படிப்பு படிச்சதாலே நெறைய பேருக்கு பங்கு சந்தையை பத்தி நல்ல விதமா தெரியாது . அதுலே ஈடுபடவும் தயக்கம் .ஏன்னா அதுக்கு முன்னாடி அதுலே பணத்தை விட்டவங்க சொல்ற கருத்து தான். ஆனா பங்கு சந்தையை பத்தி அடிப்படை விஷயங்கள் தெரிஞ்சுகிட்டு ,நீண்ட கால முதலீடு பண்ணும் போது பங்கு சந்தையும் ஒரு ஆரோக்கியமான விஷயம் தான் . கண்டிப்பா ஆபத்தான விசயம் கெடையாது.

மக்களே, இதுனாலே நான் சொல்ற கருத்து என்னன்னா ..

"தேவை இல்லாத பயத்தை ஓரம் கட்டி வையுங்க. எந்த ஒரு ஆபத்தான விசயத்திலயும் measurable risk எடுக்கலாம்"

Friday, July 9, 2010

மைக்ரோ யுத்தம்... பொய்

உபயம் : ஆனந்த விகடன் 


சமூகத்தின் எந்த நிலையில், எந்தப் பருவத்தில் இருந்தாலும் நித்தம் நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டிய மைக்ரோ யுத்தம்... பொய்!

'நேத்து வீட்ல பவர் கட். அதான் அசைன்மென்ட் முடிக்கலை', 'ரெண்டு நாளா எனக்கு உடம்பு சரியில்லை. அதான் அந்த க்ளையன்ட்டைப் போய்ப் பார்க்க முடியலை', 'ஆபீஸ்ல ஆடிட்டிங். அதான், சாயங்காலம் சீக்கிரம் வர முடியலை!', 'நம்பும்மா, திடீர்னு அந்த சிடுசிடு புரொஃபசர் வந்து ஸ்பெஷல் கிளாஸ்னு சொல்லிட்டார். அதான் லேட்!', 'ஸாரி சார்... பேட்டரி டவுன். அதான் மொபைல் ஸ்விட்ச் ஆஃப் ஆயிடுச்சு!' ஒருநாளில் எத்தனை எத்தனை பொய்கள். ரகரகமாக, விதவிதமாக, வகை வகையாக, அழகழகாக... இந்தப் பொய்களைச் சமாளிப்பது எப்படி, அவை பொய்கள் என்று கண்டுபிடிப்பது எப்படி?
'இது என்ன கேள்வி. பொய் பேசும்போதே கண்டுபிடிக்க வேண்டியதுதானே!' என்கிறார் டேவிட்.ஜே.லீபர் மேன். இவர் எழுதிய Never be lied to again என்ற புத்தகம் ஐந்தே நிமிடங்களுக்குள் ஓர் உரையாடலின் உண்மைத்தன்மையைக் கண்டுபிடிப்பது எப்படி என்று எளிமையாகக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. (கொஞ்சம் மாத்தி யோசித்தால், பொய் சொல்லும்போது நாம் எவ்வளவு உஷாராக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் தெரிந்துகொள்ளலாம்!)

உடல் மொழி பொய் சொல்லாது!

ஒருவரது வார்த்தைகள்தான் பொய் சுமந்து வருமே தவிர, அவரது விரல்கள், தோள்பட்டை, கால்கள், கண்கள்போன்ற உறுப்புகள் எப்போதும் பொய் சொல்லாது. தங்களது உடல் மொழிக்குப் பொய் சொல்லத் தெரியாது என்பது, பாவம் பொய் சொல்பவர்கள் பலருக்குத் தெரியாது. எதிராளியின் உடல் மொழியைக் கணிக்கத் தெரிந்தால், அவரது வார்த்தைகளின் உள்ளார்ந்த அர்த்தத்தை உணர்ந்துகொள்ளலாம்!
உரையாடலின்போது மிகக் குறைந்த அல்லது அறவே தவிர்க்கப்படும் கண்ணுக்குக் கண் தொடர்பு, அலைபாய்ந்துகொண்டே இருக்கும் விழிகள், அடிக்கடி தரை நோக்கித் தாழும் பார்வை... மச்சான் பொய் சொல் கிறார் என்று அர்த்தம். அதுவே அழுத்தம் திருத்தமாக கண்ணுக்குக் கண் உற்று நோக்கி பார்வையை விலக்காமல், இமைக்காமல் பேசுபவர்கள் தங்கள் கூற்றில் இருக்கும் உண்மையை உணர்த்த விரும்புகிறார்கள் என்று அர்த்தம்!
உங்களையே உற்றுக் கவனியுங்கள். பொய் சொல்லும்போது உங்கள் கைகள், விரல்கள் ஆகியவற்றின் அசைவுகள் மிக மிக மினிமம் ஆக இருக்கும். மணிக்கட்டு தரை நோக்கி இருக்கும் அல்லது விரல்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொள்வீர்கள். பேன்ட் பாக்கெட்டில் கைகளைப் புதைத்தோ, மார்புக்குக் குறுக்காகக் கட்டிக் கொண்டோ, ஒரு தற்காப்பு மனநிலையில் இருப்பீர்கள். மாறாக உண்மை உரைக்கும்போது, வானத்தையே அளப்பதுபோல இரண்டு கைகளும் பரந்து விரிந்து உணர்ச்சிகள் காட்டும். உள்ளங்கைகள் மேல் நோக்கி அகலத் திறந்து இருக்கும்!
அமர்ந்திருக்கும்போது, ஒருவர் கால்களை எக்ஸ்போல மடித்துக்கொண்டோ, கைகளை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டோ, உடலின் அருகில் வைத்துக்கொண்டோ இருந்தால், பார்ட்டி தனக்குள் எதையோ பூட்டிக்கொண்டு இருக்கிறார் என்று அர்த்தம். இருக்கை நுனியில் அமர்வது, வசதியாகச் சாய்ந்து அமர்ந்துகொள்ளாமல் ஆகக் குறைந்த இடத்தைப் பயன்படுத்துவது போன்றவைகளும் ரெட் சிக்னல்கள்தான்!
பொய் சொல்பவர் எதிராளியுடன் கை குலுக்குவது, தொட்டுப் பேசுவது, விரல்களைப் பின்னிக்கொள்வது, தோளில் தட்டுவதுபோன்ற உடல்ரீதியிலான தொடர்புகளை அறவே தவிர்ப்பார்கள்!

எக்ஸ்பிரஸ் எதிர்மறைப் பதிலா... உஷார்!

ஒரு கேள்விக்குப் பதிலாக வந்து விழும் வார்த்தைகளில் இருந்தே, அது உண்மையா, பொய்யா என்று கண்டுபிடித்துவிடலாம். 'ஆனந்த், நீ என்னை ஏமாற்றுகிறாயா?' என்று காதலி கேட்டதும், 'ச்சேச்சே, உன்னை நான் எப்போதும் ஏமாற்ற மாட்டேன்!' என்று அவசர அவசரமாக சொன்னால், உள்ளே ஏதோ உள்குத்து என்று அர்த்தம். ஒருவரை சந்தேகித்து நாம் ஏதேனும் கேள்வி கேட்கும்போது, நமது கேள்வியில் இருக்கும் வார்த்தைகளைக்கொண்டே உடனடியாகப் பதில் வந்தால், அதன் நம்பகத்தன்மை கேள்விக்குரியது. கொஞ்சம் யோசித்துப்பாருங்கள்... எந்தக் கேள்விக்கும் உடனடியாகப் பதில் அளிக்காவிட்டால், நமது நேர்மை சந்தேகத்துக்கு உள்ளாகும் என்பது நம் அனைவரின் மனதிலும் பதிந்து இருக்கும் பிம்பம். அதனால், நமது நேர்மை சோதிக்கப்படும்போது எல்லாம் உடனடியாகப் பதில் சொல்லத்தான் நாம் விரும்புவோம். அந்த சமயம் உண்மையை மறைக்க விரும்பினால், வேறு வார்த்தைகள் மனதில் தோன்றாமல், கேள்வியில் இருக்கும் வார்த்தைகளுக்கு முன்னரே 'இல்லை', 'அப்படியெல்லாம் கிடையாது' என்று எதிர்மறை அர்த்தத்தில் சொல்வோம். அந்த நெருக்கடித் தருணத்தில் பொருத்தமான பதில் சிக்காததால், உடனடிப் பதிலுக்குத் திண்டாடி கேள்வியையே எதிர்மறையாக மாற்றி சமாளிப்போம். எனவே, இனி உங்கள் கேள்விகளுக்கு எதிர்மறை எக்ஸ்பிரஸ் பதில்கள் வந்துவிழும்போது... அலர்ட்!

பதில் இல்லா பதில்!

விமல் முன்பின் பார்த்திராத ஒரு பெண்ணுடன் போனில் கடலை போட்டுக்கொண்டு இருக்கிறான். 'அப்புறம் செல்லம் நீ அழகியா... பேரழகியா?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அந்தப் பெண், 'நான் தினமும் ஜிம்முக்குச் செல்வேன். எனக்கு ஏரோபிக்ஸ் தெரியும். பல ஆண் மாடல்கள் என்னை டேட்டிங் குக்குக் கூப்பிடுவார்கள்!' என்று அடுக்குகிறாள். ஊன்றிக் கவனி யுங்கள்.. 'நீ அழகியா?' என்ற கேள்விக்கு, 'ஆம்', 'இல்லை' என்று எந்த நேரிடை பதிலும் சொல்லாமல், 'அழகியாகத்தான் இருப்பாள்' என்று விமலை நம்பச் செய்யும் செய்திகளாக அடுக்குகிறாள். இதுதான் பதில் இல்லா பதில். இன்னோர் உதாரணம் பார்ப்போம்...
வாட்டர்கேட் ஊழல் முதல்முறையாகக் கசிந்தபோது, ஹெலன் தாமஸ் என்ற நிருபருக்கும் அமெரிக்க அதிபர் நிக்ஸனின் செய்தித் தொடர்பாளரான ரொனால்டுக்கும் நிகழ்ந்த உரையாடல் இது...
தாமஸ்: "அதிபர் யாரையேனும் பதவி விலகச் சொல்லி, அதற்கு யாரேனும் தங்கள் ராஜினாமா கடிதத்தைச் சமர்ப்பித்திருக்கிறார்களா?"
ரொனால்ட்: "நான் மீண்டும் மீண்டும் உங்களுக்கு ஒன்றைச் சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறேன் திரு தாமஸ், வெள்ளை மாளிகையின் நிலைப்பாட்டில் எந்த மாற்றமும் இல்லை!"
தாமஸ்: "ஆனால், என் கேள்வி அதுவல்ல. அதிபர் யாரையேனும் பதவி விலகச் சொல்லி இருக்கிறாரா?"
ரொனால்ட்: "கேள்வி எனக்குப் புரிகிறது. என்னை அதற்குப் பதில் சொல்ல அனுமதியுங்கள். நான் முன்னரே கூறியதுபோலத்தான் வெள்ளை மாளிகையின் நிலைப்பாட்டில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. இதுவரை எந்த ராஜினாமாக்களும் சமர்ப்பிக்கப்படவில்லை!"
'அதிபர் யாரையேனும் பதவி விலகச் சொல்லியிருக்கிறாரா?' என்ற கேள்விக்கு இறுதி வரை நேரிடையாகவோ, மறைமுகமாகவோ பதில் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், பின்னர் வாட்டர்கேட் விவகாரத்தில் என்ன தில்லுமுல்லு நடந்தது என்பது உலகமே அறியும்.
அந்தப் பதிலில்லா பதில்களின் பின்னணி உணருங்கள்!

துணுக்கு : 


சாம் போனில் அழைத்த போது நான் இந்த புத்தகத்தை படித்து கொண்டிருந்தேன் .
"என்னம்மா செய்யறே "?
"அடுத்தவங்க சொல்ற பொய்யை எப்படி  கண்டுபிடிக்கிறதுன்னு  படிச்சிட்டு இருக்கேன் சாம் "
"அது சரி ... செகண்ட் ஸ்டெப்-எ..."
"என்னடா சொல்றே அப்போ முதல் ஸ்டெப் என்ன?"
"நல்ல பொய் பேசி பழகிட்டே. இப்போ அடுத்தவங்க நம்மகிட்டே  பொய் பேசறங்களான்னு கண்டுபிடிக்க தானே படிக்கறே "!!!!!!
ஆஹா கெளம்பிட்டாங்கய்யா கெளம்பிட்டாங்க 

Wednesday, June 23, 2010

லேட்டா போனா

ஆபீஸ்க்கு தினமும் நான் லேட்டா வருவது வழக்கம் .எல்லாரும் 9 மணிக்கு வர சொல்லி பல வழிகளிலே சொல்லி பார்த்தாங்க . மிரட்டியும் பார்த்தாங்க. பயங்கரமா அறிவுரை எல்லாம் கூட பண்ணினாங்க . திருந்துவோமா நாம !!!

பிரச்சனை என்னன்னா ..வேலை அவ்வளவு இருந்தாலும் பரவால்ல . ஆனா ஒன்னுமே இல்லாமே எவ்வளவு நேரம் தான் ஆணி புடுங்கற மாதிரியே நடிக்கிறது ?. கடைசியா appraisal-லே கூட எழுதினாங்க . நான் எதையுமே கண்டுக்கலை.

திடீர்னு ஒரு நாள் நம்ம பக்கத்து சீட்டு பய புள்ளே என்கிட்டே வந்து இப்படி கேட்டுச்சு .
"தினமும் நீ ஏன் லேட்டா வரே"
நான் உடனே சொல்றதுக்கு ஆளு கெடச்ச வேகத்துலே பட்டியல் போட்டேன்

"காலையிலே சமையல் செஞ்சு , பாத்திரம் துலக்கி, பால் வாங்கிட்டு வந்து ,வீடு கூடி , காய் கறி வாங்கி ..."

நான் பேசிக்கிட்டு இருக்கும் போதே

"இதெல்லாம் நீ உன் வீட்டுலே மட்டும் தான் செய்யறியா... இல்லே அக்கம்பக்கத்து வீடுகளிலேயும் போய் செய்யறியா " அப்படின்னு கேட்டுபுட்டான்
ஆகா !!! உட்காந்து யோசிப்பான் போலே இருக்கே ..!!
நான் பதில் எதுவும் பேசாமே , அமைதியா உட்காந்து வேலை பார்க்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்.மறு நாள் வழக்கம் போல லேட்டா போனேன்.இந்த பய என்னை பார்த்து, இன்னிக்கு என்னாச்சு அப்படிங்கற மாதிரியே பார்வையை எடுத்து வச்சான் .. நான் உஷாராகிட்டேன் .. ராஸ்கல் யாரு கிட்டே !!!

"ஒன்னும் இல்லே ... இன்னிக்கி ரெண்டு வீடு சேர்த்தி வேலை பார்க்க வேண்டியதா போச்சு அதான் லேட்டு " அப்டின்னு சொல்லிட்டு வேலையை பார்க்க ஆரம்பிச்சிடோமுல்லே !!!!!!!!!!!!!!!

Wednesday, April 28, 2010

என்னத்த சொல்லுறாங்க ?

"ஒருத்தன் எவ்வளவு பெரிய பலசாலியாக இருந்தாலும் ஒரு பெண் பிள்ளையை பெற்று ,கல்யாணம் பண்ணி கொடுத்த பின்னாடி எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் சம்பந்தி வீட்டுல போயி ஒரு சுண்டு விரலை கூட அசைக்க முடியாது" .

                                   - சொன்னவர் அய்யாசாமி

"மூத்தோர் சொல்லும் , முதிர் நெல்லிக்காயும் முன்னே கசக்கும் , பின்னே இனிக்கும் "
                                
"மேனாமினுக்கியை கட்டியவனும் கெட்டான் , மேட்டுக் காட்டை உழுதவனும் கெட்டான்"

Wednesday, February 24, 2010

மனைவி மொழிகள்

  1. ஊரெல்லாம் ஏமாந்து வருவார் ..ஆனால் ஒருவன் பெற்ற மகளை உருப்படியாய் ஏமாற்றுவார். அவர் யார் ?  கணவன்மார் தான்
  2. ஆத்திரப்பட்டு பேசறதாலே அம்மாக்கள் எல்லாரும் கெட்டவங்களா, சண்டைகாரங்களா தெரிவாங்க.. அமைதியா கேட்டுகிட்டு தலைகுனிஞ்சு உட்கார்ந்திருக்கிறதாலே அப்பாக்கள் எல்லாரும் நல்லவங்களா தெரிவாங்க.மக்களே ஏமாந்துராதீங்க ! கொஞ்சம் Flashback பத்தி அம்மாகிட்டே கேட்டு பாருங்க..

ஒரு முரண்பாடு

உன் தலைவலி கூட

ஒரு தலைப்பு செய்தி தான்

நம் வீட்டில் ...

நம் பிள்ளை அழுதால்

ஊரே கேள் நாடே கேள்

அழுவது என் தங்கம் என்று

ஒளிபரப்பே செய்வாய் ....

என் தலையே போனாலும்

அது ஒரு வரி செய்தியாய்

உனக்கு மட்டும் ...!!!

என்னை கவர்ந்த பெண்மொழிகள் - 1

"நாங்க எல்லாரும் படத்துக்கு போகையிலே உன்னை விட்டுட்டு போக மனசில்லே ..இந்த தடவையாவது நீயும் வருகிறாயா "


"வீட்டுலே கேக்கணும் ..அப்படியே கேட்டாலும் விட மாட்டாங்க ... "

"இவ்வளவு நாளா உண்மை தானே பேசினே ...இந்த ஒரே தடவை சின்னதா ஒரு பொய் சொல்லிட்டு எங்களோட படத்துக்கு வாயேன்" ....

"சொல்லலாம் ! ..ஆனா இப்போ சொல்ற பொய் என்னை காட்டி கொடுத்துருச்சுனா இவ்வளவு நாள் நான் சொன்ன உண்மையெல்லாம் பொய் ஆகிடுமே.அதனாலே நான் பொய் சொல்ல போறதில்லே  " -பிரேமா

Monday, February 15, 2010

தூரம் -ஒரு எச்சரிக்கை

பெண்ணே,


ஜாக்கிரதை...

இன்று

உனக்கும் எனக்குமான

இந்த 300 கீ.மீ தூரத்தில்

என்னவெல்லாம் இருக்கிறது தெரியுமா ?


நெட்வொர்க் பிசி,

லோ பேட்டரி ,

நோ பேலன்ஸ்,

அவரவர்க்கான குடும்ப பொறுப்புகள்...

நேரமின்மை,

வேலைப்பளு....

.................................................................

உயிரான ரசனைகள்,

கவிதைதனமான வாழ்க்கை,

குழந்தைத்தனம்

எல்லாம் விட்டு

உயிரற்ற  பொருட்களுக்காய்  ஓடுகிற

எந்திர ஓட்டம்...



வாழ்க்கையின் கட்டாயங்கள்,

வரவுக்கும் , செலவுக்கும் நடுவே தடுமாறும்

சமுதாய அந்தஸ்து ! !



நாளை ....

இவை எல்லாம்

30 செ.மீ இடைவெளிக்குள் வந்து விடும் ....

தயாராக இருப்போம்


(இதை எழுதி 5 வருடங்கள் ஆகிறது - 2005)

Tuesday, January 12, 2010

அனுபவத்தில் கண்ட பழமொழி

(இது சத்தியமாக கவிதையல்ல )

வாரத்தின் ஐந்து வேலை நாட்கள்
அலுவலகம் கிளம்பும் அவசரத்தில்
பட்டியலிட்டபடி வீட்டு வேலைகள்
அழுக்கு துணிகள் துவைத்து
அரையும் குறையுமாய்
என் வீடெல்லாம் சுத்தம் செய்து..

சனி ஞாயிறு
சொந்த ஊரில்
விடுமுறை கழிக்க ..

முதல் நாள் அம்மா வீட்டில்
இரவில் பயணித்த களைப்பு
சிறிது நேரம்  ஓய்வெடுத்து ..
கோவிலுக்கு போய்
கொஞ்சம் பேசி ,சிரித்து ,கவலைப்பட்டு
வீடெல்லாம் துடைத்து
துணி துவைத்து ...


மறு நாள் மாமியார் வீடு
ஒட்டடை அடித்து ,
மின் விசிறிகள் துடைத்து
சமையலறை சுத்தம் செய்து ,
உடலும் உள்ளமும்  அலுத்து தூங்கையில்
என் நிலையை நினைத்து
சின்னதாய் ஒரு சிரிப்பு வந்தது
உழுகிற மாடுகள் பரதேசம் போனாலும்
பெரும்பாலான நேரங்கள்
உழவை (து)மறக்கவொரு வாய்ப்பு இருப்பதில்லை


(இதை நான் ,என் அம்மா, மாமியார் சார்பாக எழுதி இருக்கிறேன் ...
அவர்கள் பழகி விட்டார்கள் ... நான் ஆரம்பத்தில் இருக்கிறேன்
வேலை செய்வது என் கவலை அல்ல
சிறிது ஓய்வுக்கு ஏங்கும் உள்ளம்  )

Thursday, January 7, 2010

படித்ததில் பிடித்தது - ஜென் கதை

பல போர்களை வென்ற ஒரு ராணுவத் தளபதி, தன் வீட்டில் பழமையான ஒரு கண்ணாடிப் பொருளைச் சுத்தம் செய்துகொண்டு இருந்தார். அந்தப் பொருள் அவர் கையில் இருந்து நழுவிவிட்டது. ஒருகணம் தவித்துப்போன அவர் அது தரையைத் தொடும் முன் எப்படியோ பிடித்துவிட்டார். அவரிடம் இருந்து பெருமூச்சு ஒன்று வெளிப்பட்டது.

"எத்தனையோ ஆயுதங்களுக்கு எதிராக நின்றபோதுகூட பதைக்காதவன் இச்சிறு பொருளுக்காக ஏன் பதைத்தேன்?" என்று ஒருகணம் யோசித்தார் தளபதி.

அவர் முகத்தில் திடீர் என்று ஒரு புன்னகை முளைத்தது. அந்தக் கண்ணாடிப் பொருளை வீசி எறிந்து உடைத்தார்.

விளக்கம்:

"வாழ்க்கையின் பெரும்பான்மையான தருணங்களில் நீங்கள் ஓர் உயிராக மட்டும் உங்களைக் கருதினால், எந்தப் பிரச்னையும் இல்லை. ஆண், பெண் என்ற அடையாளங்களுடன் செயல்படுகையில்கூட சில கட்டாயங்களை நீங்களே விதித்துக்கொண்டுவிடுவீர்கள். சொல்லப்போனால், உங்களை ஆண் என்றோ, பெண் என்றோ அடையாளப்படுத்தி, அதன் மீது உங்கள் வாழ்க்கையை அமைக்கக்கூட அவசியம் இல்லை.

எல்லா அடையாளங்களையும் தாண்டி இருக்கையில்தான், உங்கள் திறன் உச்சத்தில் செயல்படுகிறது. குறுகலான வரையறைகளைத் தாண்டி காலெடுத்துவைக்கையில், நினைத்துப்பார்க்காத விஷயங்கள்கூட சாத்தியமாகின்றன.

எல்லை இல்லாத உயிரைப்போய் உடலுடன் அடையாளப்படுத்திக்கொள்கிறீர்கள். அட, மனதில் தோன்றும் எண்ணங்களுடன்கூட உங்களுக்கு அடையாளம் வந்துவிட்டது. நீங்கள் உருவாக்கிய உணர்வுடன்கூட அடையாளம் பிறந்துவிட்டது.

எதனுடனும் உங்களை அடையாளப்படுத்திக்கொள்கையில், வேதனைகள்தாம் வரும். உங்கள் பதவி, நீங்கள் கட்டிய வீடு, உங்கள் உடைமைகள், நடுவில் வந்த உறவுகள், நண்பர்கள் என்று எல்லாவற்றுடனும் ஓர் அடையாளம் உங்களைப் பிணைத்துப்போடுகிறது. அந்த அடையாளங்களுடன் சிக்கிப் போராடுகையில் தேவையற்ற பதைப்பு வரத்தான் செய்யும்.

இதேரீதியில் ஒரு சிறு கண்ணாடிக் கோப்பையுடன்கூட தன்னைத் தொடர்புபடுத்தி அடையாளப்படுத்திக்கொண்டுவிட்டதால் ஏற்பட்ட பதைப்பை உணர்ந்த தளபதி, அதில் இருந்து விடுபடும்விதமாக அதை வீசி எறிந்து நொறுக்குகிறார்.

நீங்கள் வீசி எறிய வேண்டியது, கண்ணாடிப் பொருட்களை அல்ல; உங்கள் அடையாளங்களை!"

Monday, January 4, 2010

பரிமாற்றம்

உன் உதடுகள்
எத்தனை விளக்கங்கள் சொன்னாலும்
என் மனசுக்கு கேட்பதுவும்
ஓயாமல் ஒலிப்பதும்
உன் மௌனங்களே !!

சில நேரம்
தந்தி கம்பத்து குருவியும்
தந்தி கம்பத்துள் போகும் செய்தியுமாய்
நாம் பேசி கொள்கிறோம்