நம்பிக்கை

உலகின் மிக பெரிய விஷயங்கள் எல்லாம்
சின்ன சின்ன நம்பிக்கைகளில் தான்
நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது -அடுத்த நிமிடம்
உயிர் வாழ்வது முதல் - ஆயுள் முழுவதும்
உன்னோடு வாழ போவது வரை
ஆழம் புரியாத கிணற்றுக்குள்
அந்தரத்தில் தொங்கி கொண்டிருக்கிற
ஒரு நூலை பிடித்து கொண்டு
நான் சிரிப்பதை போல

மனம்

மனம் பழக்கங்களின் அடிமை ... !!!!!!!!!!!!
இதோ ..
பள்ளி காலத்தில் இருந்து
கவனித்து பாருங்கள் புரியும்
இரண்டு மாத விடுமுறை முடிந்து ...
பள்ளிக்கு போவதற்கு சிணுங்கும் ..

படித்த பள்ளியை ,கல்லூரியை
பழகிய மனிதர்களை ..என
ஒவ்வொரு பிரிவிலும் ,
ஒவ்வொருவரை பிரிகையிலும்
கண்ணீர் வடிக்கும் ...

இது ....வெகு நாட்களாய் பழகிவிட்ட பின் ...
புதியதை சந்தித்து
ஒரு புதிய ஆரம்பத்தை தொடங்குவதற்கு
தயங்கி நிற்கும் ......
பழக்கத்தில் சுகம் கண்ட சோம்பேறி ..மனம் ...

மரணத்தையும், காலத்தையும் தவிர
பெரியதொரு மாற்றங்களை .............
முயற்சியுள்ள மனதுக்கு
எவரும் ,எப்பொழுதும்
கொடுத்து விட முடியாது என்ற
உண்மை தெரிந்தாலும்...
காரணங்களை பிடித்து கொண்டே
கவலைகளில் மூழ்கி திளைக்கும்

வயது ஏற ஏற
கடந்த காலத்தை ....வசந்த நினைவுகளை
திரும்ப திரும்ப பேசி.......
நிகழும் காலத்தில் நடப்பவைக்கெல்லாம்
புகார் பட்டியல் வாசித்து நிற்கும்....

எடுத்ததற்கெல்லாம் எதிர்காலத்தை நினைத்து
கலங்கி நிற்கும் ...

வாலிபத்தில் ,குழந்தை பருவத்துக்கும்
வயோதிகத்தில் ,வாலிபத்துக்கும்
ஆசைப்பட்டே அழிந்து போகும்


கடந்த காலத்தின்
தோல்விகளில்... மோதி மோதியே
காயம்பட்டு .........
இம்மியளவும் முயற்சிக்காது
காப்பாற்ற ஆள் தேடி .....
அதிர்ஷ்டத்தை ...அண்ணாந்து பார்த்து கொண்டிருக்கும்

கீரைகாரியிடம் பேரம் பேசும் மனம்
கௌரவத்துக்காய் கணக்கு பார்க்காமல்
Pizza hut-களில் பணம் கட்டி வரும்

யாரில்லாமலும் .............யாரும் வாழத்தான் வேண்டும் என்பதை மறந்து நானில்லாமல் இவர்கள் என்ன செய்வார்கள்
அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்??? ... என்ற நினைப்பை எடுத்து
தனது கோழைத்தனம் மறைத்து நிற்கும் ...........

அடுத்தவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று நினைத்து நினைத்தே நேசிப்பவரை நெருக்கடிக்கு உள்ளாக்கும்

ம்ம் என்றால் நம்பிக்கை இழந்து விட்டு
இயலாமையின் தோள்களில் சாய்ந்து கொள்ளும்

இள ரத்தம் ஓடுகையில் ...
முதியோரின் காரணம் கேட்டறியாத
கண்மூடித்தனமான பின்பற்றுதல்களை
கேலி செய்யும்
அதே மனம்...
முதுமையில்...
பகுத்தறிவுக்கு வேலை கொடுக்காது....
பற்றி கொள்ள ஒரு நம்பிக்கை தேடும்...
வீட்டுக்குள் தொலைத்ததை எல்லாம்
வாசலில் தேட .......

புகழ்ச்சிக்கு ,மரியாதைக்கும் மயங்கி ....
எட்டியே நில் என்று எவரையும் சொல்லாது
எல்லார்க்கும் இடம் கொடுத்து விட்டு
நெருக்கடியில் மாட்டிக்கொண்ட பின்
நினைத்தவரை எல்லாம் குற்றம் சாட்டி
நீதிமானாய் காட்டி கொள்ளும்

பெரிய அளவில்
புத்திசாலிதனமாய் ஏமாற்றுபவர் கண்டால்
ஏமாந்ததை கூட
யாருமறியாமல் மறைத்து கொள்ளும் . .
சிறிய அளவில் செய்து
அகப்பட்டவனையோ .....அடித்தே கொள்ளும்

அடுத்தவருக்கென்று அறிவுரைகள் வகுத்தாலும்
தனக்கென்று வருகையில்
தடுப்புகளை கூட உடைத்தெறிந்து
ஓட தயாராகும்

எல்லாரிடத்தும் முக்கியத்துவம் தேடும்
ஏகபோக அரசியல்வாதி

வேலை இருக்கும் போதெல்லாம்
ஒய்வு தேவை என்று
ஓயாது புலம்பும்
சும்மா இருக்கும் போதோ.
ஓய்வை யோசிக்காது ..

ஒவ்வொரு
திங்கள்கிழமை காலையும்
அலுவலகம் போகையில்
ஞாயிற்றுகிழமை வீணாய் போனதாய்
விளம்பரப்படுத்தி கொண்டிருக்கும்

ஊரெல்லாம் ஓடி
உலக அறிவெல்லாம் கற்று
உள்ளுக்குள் கவனியாது .. வாயாடி கொண்டிருக்கும்

செத்த பின்னால் என்னாவோம் என்ற பயத்தோடு
கடவுள் வந்து கண்ணை குத்துவதாய்.....
காவி கட்டியவனிடமெல்லாம்
தேடி தேடி ..கதை கேட்கும்
சொன்னவரை எல்லாம் தெய்வம் என்று மதிக்கும்
உயிரோடு இருக்கும் போது
உருப்படியாய் வாழ நினைக்காது.. !!!!!!!!!!!


-பூந்தென்றல்

உனக்கு தெரியுமா ..

எந்த ஒரு இடத்திலும்
எத்தனை
பிரியமான ஒருவருடைய இழப்பை ,பிரிவை
எதிர்கொள்ளும் போதும் ..
கட்டுபாடின்றி ஓரிரு நிமிடங்கள்
நீ அழுது விட்ட போதும் ...
எப்போதும் பேசும்
உன் வார்த்தைகள் மட்டும் நினைவுக்கு வருகிறது ..

எவரை பிரிந்தாலும்
எந்த ஒரு மரணத்தை
கண் எதிரே சந்திக்கும் போதும் ..
யாரேனும் கதறி கொண்டிருக்கும் போதும்
சர்வசாதாரணமாய்
அனுபவசாலிகள் தோற்க
அழகாய் நிதர்சனம் பேசுவாய் ...
"கொஞ்ச நாளைக்கு அப்படி தான் இருக்கும் ..
அப்புறம் போக போக சரி ஆகிவிடும்
மனதுக்கு மறந்து... மரத்தும் விடும் ..........."
உனக்கு தெரியுமா .. ???
அப்போதெல்லாம் நான் வியந்திருக்கிறேன் ....
நீ பெற்ற அனுபவம் எப்படி பட்டதென்றும் ...

உன் காயங்கள்
எத்தனை கொடிதென்றும்

ஆனால் .. எல்லாம் சொன்னாயே ..
முக்கியமானதொரு உண்மை புரிய மறந்தாயோ

உன்னை போல்
அனுபவங்கள்-அறிவு கொண்டிருக்கவில்லை ..
நீ தான் என் அனுபவமே .....

உன்னாலே கிடைத்த கிரீடங்கள்
எத்தனை புதிதோ !!!!!
அதே அளவு
எனக்கு ....என் அழுகையே புதிது ....

நானும் சொல்கிறேன் .. கேள் ..
நீ அருகில் இல்லாதது ..
இந்த பிரிவுகள் ....
பெரிய இழப்பாய் இல்லை ..தான்

தானே செத்த பின்
தனக்காய் அழ முடியாது என்பதால் ...
ஒவ்வொரு உயிரின் மரணத்திலும்
உரிமை தனிமை,
ரத்தபாசம் ,நேசம் நெருக்கம் என
கணக்கில்லாத காரணங்களால்
கண்ணீர் விட்டாலும்
மனிதன்
தன் மரணத்தை நினைத்து
தனக்காகவும் ....ஓரிரு நிமிடங்கள் அழுவதை போன்றது
என் உண்மை

நீ என்னையோ .. அல்லது
நான் உன்னையோ ..
மறந்து விட போவதற்காக அழவில்லை...

மரங்கள் அடர்ந்த சாலையில்
எதிரெதிரே சந்தித்து கொண்ட போதும்
மறந்ததாய் நடித்து ..கண்டுகொள்ளாமல்
அவசரமாய் கடந்து போக வேண்டி இருக்குமே என்றுதான்
இந்த அழுகை ...
சற்று முன்னதாகவே ...

அப்போது கண்ணீர் விட
சில கட்டாயங்கள் இருக்குமென்றாலும் ...........

அது போக

பிரிந்து போன இடத்திலா .. சந்திக்க போகிறோம் ...
இல்லை ..பல்லாயிரம் மைல்கள் கடந்து ...
உருவங்கள் , ரசனைகள் ... மாறி ...
புதிய உறவுகளோடு ....
ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் கண்ட பின்னும்
தேடிக்கொண்டே இருப்போம் ...

எழுதுவதில்லை

நீ
என் அருகில் இருக்கும் போது மட்டும்
நான் எழுதுவதில்லை
ஏன் எனில்
படிக்கும்பொழுது எழுத
நான் பழகவில்லை
உன்னை போன்ற கவிதையை !!!!!!

உனக்கு முன்

நான் ரசித்து ஆசைப்பட்டு
வாங்கும் பொருட்கள் எல்லாம்
உனக்கே பரிசளிக்கிறேன்
உன்னை ரசிப்பதும், நேசிப்பதுமான
தவங்கள் முன்னால்
அவைகள் சாதாரணம் என்பதை
எவைகளுக்கும் சொல்ல !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

உன் கண்ணீர்

கண்ணீர் கனமானது தான்
உன் கண்ணில் இருந்து வந்ததால் அல்ல
என்ன செய்தும் ..................
என்னால் அதை துடைக்க முடியாததால் !!!!!!

நான் உன்னிடம் பேசாமல் இருக்க முடிவெடுத்தால் ....

பல நாளாய்
பழகி கிடந்த தோழர்களிடையே
இடைவெளி வந்ததற்கு ....
கண்டு காணாதது போல் கடப்பதற்கு
காரணம் கேட்டால் ...

எத்தனையோ காரணங்கள் சொல்லுவார்கள் ...
நேரம்... தூரம் ... .. பணம் ...
ஏன் அவன் என் தொலைபேசிக்கு அழைப்பதில்லை ?
அவன் என் பிறந்த நாளாய் மறந்து போனான் .....
குடும்பம் வந்த பிறகு மாறி போனாள் என்று ....
நிஜம் என்பது
இந்த எதிலும் இல்லை..
என நினைக்கிறேன் நான் ..

பொறுப்புகள் , கடமைகள் வந்து சேர்ந்ததை போலவே...
நான் என்கிற எண்ணத்துக்கு நீருற்றி ....
வளர்ந்து விட்டதற்கான தண்டனையாய் -மனம்
வளராமல் போவதற்கான நிந்தனையாய்
அடுத்த மனிதனிடமிருந்து அந்நியப்படுத்த
காலம் கட்டுகிற
கனமான தடுப்பு சுவர்கள்

என்னிடம் எந்த காரணமும் இல்லை ..

உன்னை நினைவுபடுத்துவதற்கு...
ஒரு நாளின் எத்தனையோ நிகழ்வுகள் காத்திருக்கின்றன

உன்னிடம் பேச பணம் செலவழிகிறதென்றால் ...
என் சம்பாத்தியத்திற்கு
நானே ஒரு சுமை

நேரம் செலவழிகிறதென்றால்
என் ஆயுள் குறைகிறதென்று அர்த்தம்

நேரம் இல்லை என்றால்
நான் வாழவே இல்லை

மூச்சு விட நேரம் இருக்கிற வரை
நான் உன்னை தொடர்பு கொள்ள ..
எத்தனையோ சாதனங்கள்
விஞ்ஞனத்திற்கு நன்றி

மரணம் என்பதை தவிர
மிக பெரிய தூரத்தை
நானும் உணர்வதில்லை ...
வருகிற மெயில் -களில் எல்லாம்
உன் பெயரை தேடி அலுத்து விட்டேன் ...
புகார் சொல்ல மனம் வரவில்லை ..
ஏன் எனில்
எனக்கு உன்னை பற்றி தெரியும்
75 சதவிகிதம் வேலை ..
10 சதவிகிதம் சோம்பேறித்தனமும்
5 சதவிகிதம் அலட்சியமும்

என்னை பற்றி உனக்கும் ...
60 சதவிகிதம் யதார்த்தம் ,
30 சதவிகிதம் ஏக்கம்
10 சதவிகிதம் சுயகௌரவம்

இங்கே கடமைகள் .. இருக்கின்றன ..
உறவுகள் ,சுற்றம் என்று
சமுதாயத்தில் ஓட ஆரம்பித்து விட்டோம் ...

நான் தோற்று விட்டேன் ..
கடைசி வரை உனக்காக நானும் என்று
சில வாக்குறுதிகளையும் , வார்த்தைகளையும் ..
அதன் கனம் தெரியாமல் ..
கொடுத்து விட்டு
வாழ்ந்து பார்க்கையில்
தான் வலிக்கிறது ... மனதுக்கு
எத்தனையோ நிகழ்வுகளுக்கிடையே
என் சந்தோசத்திற்காக
எதையோ காப்பாற்ற பாடுபடும்
உன்னை குற்றம் சாட்ட
காரணங்கள் எப்படி தோன்றும் ?

திரும்பவும் சொல்கிறேன்
எட்டி இருப்பதற்கான
காரணங்கள் ,கோபங்கள்
எதுவும் இல்லை என்னிடம்

உயிர் இல்லாத ஒன்றை பத்திரப்படுத்தி வைப்பது,
பெயரளவிலாவது பகிர்வது
போன்ற செயல்களில்
விருப்பம் இல்லை எனக்கு ...

சாலையோர விபத்துகளில்
செத்து போகிற
ஒரு முகம் தெரியாத மனிதனுக்கான அஞ்சலியாய்
மாறி போகிறது
நட்பு சில நேரங்களில்

அப்போதெல்லாம்
என்னிடம்
திருவிழாவில் நடந்த கலவரத்துக்கு
திருக்கோயிலை பூட்டுகிற
வழி தான் இருக்கிறது.

மாறி போனதை
மறந்து போனதாய் சொல்லி சோகப்படாதே ..
பத்திரமாக தான் இருக்கிறாய்
எனக்குள் எப்போதும் ........