வீடு காலி செய்கையில்
எல்லாவற்றையும்
எடுத்து வந்து விட்டதாய் தான் தோன்றிற்று
அறுந்த செருப்பு முதல்
அழுக்கு துணி போடும் கூடை வரை ......
இடம் பெயர்க்க முடியாத பொருளென்று
எதுவுமில்லை என் அறையில்
கடைசியாய் ..கிளம்பும் போது தான் கவனித்தேன்
நான் எத்தனை முயன்றாலும்
எடுத்து போக முடியாதவை எவை என
நாம் முழுமையாய் வாழ்ந்த நாட்களின் சந்தோஷம்
அடுத்த வீட்டர் கண்டிக்க
கிண்டலும் கேலியுமாய் ஒலிக்கும்
நம் பேச்சு குரல்கள் ...
உட்கார்ந்தது, உறங்கியது
ஓடி பிடித்து விளையாடியது ,சண்டையிட்டது என
சில தடயங்கள்
அழித்து விட முடியாததாய்..
ஆசையோடு அள்ளி எடுக்க முடியாததாய் ...
No comments:
Post a Comment