க.சுதா

நாங்கள் இருவரும் கல்லூரியில் கடைசி வருட தேர்வுக்கு படித்து கொண்டிருந்த போது தான் சுதாவின் அறிமுகம் நிகழ்ந்தது.

கலகலவென்று பேசுவாள்.அவளுக்கு ஒரு ஒன்பது வயது இருக்கலாம். அவளை பற்றிய ஆதியும் அந்தமும் எதுவும் எங்களுக்கு தெரிந்திருக்கவில்லை.பொழுது போகாத நாட்களில் நாங்கள் இருவரும் அவளை சீண்டி கொண்டிருப்போம். வயதுக்கு மீறிய அவளின் பதில்கள் எங்களை அதிர வைக்கும்.சில சமயம் ஒரு அடிப்படை நிதர்சனத்தை கொண்டிருக்கும்..

"சுதா ! இன்னும் 5 வருஷம் கழிச்சு என்ன நடக்கும்? "

"என்ன! உங்களுக்கெல்லாம் கல்யாணம் ஆகி இருக்கும் ,நான் வயசுக்கு வந்திருப்பேன் "

ஒரு நாள் ,நாங்கள் இருவரும் எங்கள் நோட்டு புத்தகங்களை எடுத்து புரட்டியவாறே எந்த வகுப்பில் யார் தூங்கி கொண்டே நோட்ஸ் எடுத்தோம் என்று கேலி செய்து சிரித்து கொண்டிருந்தோம்.அப்போதுதான் சுதா உள்ளே வந்தாள். எதுவும் புரியவில்லை என்றாலும் அவளும் சேர்ந்து புன்னகைத்து கொண்டிருந்தாள்.

நான் நோட்டின் கடைசி பக்கத்தில் என் பெயரை வரைந்து இருந்ததை பார்த்து விட்டு

"அக்கா! இதென்ன ,இப்படி எழுதி இருக்கீங்க.."

"முடிஞ்சா நீ இதே மாதிரி உன் பெயரை எழுதி காட்டு .."

ஓரமாய் உட்கார்ந்து தமிழில் அவள் பெயரை எழுதி முடித்த பின் என்னிடம் வந்து இனீஷியலை காட்டி திரும்பவும் கேட்டாள் .

"இதென்ன .. ?"

"ஓ ! இதுவா எங்க அப்பாவோட பேருல வர முதல் எழுத்து...."

 "நீ எழுதலியா..சரி உங்க அப்பா பேரு சொல்லு ,நானே எழுதுறேன்."

 அவள் சிறிதே யோசித்தாள்...

 "கஸ்தூரி "

 "சுதா ! நான் அப்பா பேரு கேட்டேன்.."

 "எங்க அப்பா தான் நான் சின்ன குழந்தையா இருந்தப்பவே எங்களை எல்லாம் விட்டுட்டு  போயிட்டாராம்..அப்புறம் அவரு பேரை நான் ஏன் போடனும் .எங்க அம்மா தானே எங்களை எல்லாம் கஷ்டப்பட்டு வளர்க்குது அதான் எங்க அம்மா பேரை சொல்றேன்" . ஒரு மெல்லிய கோபத்தோடு சொல்லியவாறே அந்த காகிதத்தை எடுத்து கொண்டு வெளியேறினாள்

இனீஷியல் என்றால் என்னவென்று தெரியாதவள் தான் ஆனால் எதை போட வேண்டுமென்று தெளிவாயிருந்த க.சுதா தன் பெயரை எடுத்து கொண்டு போய் எல்லாரிடமும் காட்டி கொண்டிருந்தாள்